Omdat het album Wrong-Eyed Jesus! hem door een moeilijke periode hielp, leek het Ben De La Cour wel wat om Jim White als producer aan te trekken. Na enig aandringen lukte dat en Sweet Anhedonia (Jullian Records) is de uiterst geslaagde uitkomst van de samenwerking tussen de twee. Voor Wrong-Eyed Jesus! was White de strijd aangegaan met heel wat demonen. De La Cour had evenveel problemen te overwinnen. Hij vertoefde in een afkickkliniek en liep bij andere instanties, maar het kan nog steeds behoorlijk spoken in zijn hoofd. Zijn innerlijke onrust blijkt een uitstekende voedingsbodem voor meer…

Als Buddy Miller zijn rauwe gitaarklanken flink laat resoneren, dan is bijna sprake van garagerock. De donkere noten brengen de woofers van de luidsprekers op meerdere nummers flink in beweging. Op Don’t Make Her Cry is dat bijvoorbeeld het geval, een nummer waarop bas en orgel vanaf de begintonen aansturen op countrysoul. In The Throes (New West Records/V2 Benelux) is toch wel weer een bijzonder werkstuk van het echtpaar Buddy & Julie Miller. Ze beginnen met You’re My Thrill, waarop ze duidelijk maken dat de liefde een goed instrument is om gevoelens van meer…

Alweer een half jaar geleden verschenen, dit TumbleWeedyWorld (True North Records) van Lynn Miles. De countryfolk van de Canadese singer-songwriter wordt deze keer in de verf gezet door begeleiding in bluegrass-stijl. De mandoline die als een zilveren parel in het middernachtelijke blauw de Cold Cold Moon van een streepje licht voorziet. Een dobro die een mooi einde brengt op Moody. ‘I might drink water I might drink wine / Some days I’m a mess some days I’m just fine / Sometimes I rock sometimes I roll / Sometimes I want nothing and then I want your soul’, aldus een Miles die te maken meer…

A Heightened Sense Of Everything (Monologue Records/V2) is het eerste album van Jon Allen dat we op deze site bespreken. Het debuut van deze Britse singer-songwriter verscheen al in 2009, maar blijkbaar was er nooit een directe aanleiding voor een recensie. Nu wel, want Allen staat zaterdag 21 oktober op Ramblin’ Roots in Utrecht. Dus is het wat? Zeker is het wat! Allen schrijft melodieuze liedjes en heeft een fijn braampje op zijn stembanden, waardoor zijn muziek soul heeft. Heat Of The Moment begint als de Stones, maar glijdt halverwege naar een aangename ballad. En Breaking Wave gaat meer…

Wat vooral verrassend is aan See The Big Man Cry (Have Harmony Will Travel) van Robert Rex Waller Jr., is dat countryrock een ondergeschikte rol speelt op dit album. De Amerikaan die we kennen van de band I See Hawks In L.A. doet op een liedje na allemaal covers. Voordat we bij het eerste countryliedje (Easy Loving van Freddie Hart) zijn, heeft Waller eerst zijn best gedaan op The Sun Ain’t Gonna Shine Anymore, dat een enorme hit was voor The Walker Brothers, Girl Of My Dreams (Bram Tchaikovsky), There’s No Living Without Your Loving (voor het eerst opgenomen door Gene Pitney), I’ll Never Dance Again van meer…

Iets anders. Iets leuks. Iets vrolijks. Dat is Blind Summits & Hidden Dips (Monde Green Records) van Track Dogs. Het betreft hier een formatie uit Madrid waarvan de leden uit Ierland, Engeland en Amerika afkomstig zijn. Is het americana? Of is het latin? Een beetje van alles en dus nog wel meer. Een hutspot aan stijlen waarvoor de meest logische overkoepelende omschrijving wereldmuziek is. Een trompet en cajon zijn de eerste instrumenten op The Way Of Things. Op Cover Your Tracks klinkt fijne samenzang. Be Your Silver Bullet is funk met een banjo, waarna het gezelschap met meer…

Het vorig jaar verschenen 49 Park St. Blues van Ticket West was een uitstekende bluesplaat van eigen bodem. Met louter liedjes die de broers Pascal en Walter Wilhelm zelf hadden geschreven. Op Chucufu (For The Road Records/Sonic Rendezvous) werkt de Nederlandse band samen met de Amerikaanse zanger en mondharmonicaspeler Greg Izor, die verantwoordelijk is voor alle composities. Hij speelde eerder met onder anderen Anson Funderburgh, Pinetop Perkins en Gary Primich. En nu dus met Ticket West. Er staan zeven liedjes op het album met 24 speelminuten. Een ep dus eigenlijk, maar meer…

De blues past Micke Bjorklof als een maatpak. Ga maar na, zelfs in gelukkige omstandigheden gaat hij ten onder aan de angst dat het mis zal lopen. Op het titelnummer Colors Of Jealousy (Hokahey! Records/CRS) winnen de tranen het omdat hij vreest dat zijn lief hem op een goede dag zal verlaten. Zodat hij direct daarna kan uitpakken met Missing That Woman. Micke Bjorklof & Blue Strip komen uit Finland; is de blues daar dichterbij? Je zou het bijna denken, want zonder al te grote aanpassingen aan de oorsprong komt het gezelschap toch vooral zeer authentiek uit de hoek. De meeste liedjes gaan over meer…