De passievolle rock van Michael McDermott speelt zich deze keer af op een fictieve straat die overal zou kunnen liggen: St. Paul’s Boulevard (Pauper Sky Records/Continental Record Services). De uit Chicago afkomstige singer-songwriter introduceert allerlei karakters die er een plek hebben gevonden. Jong en oud. Arm en rijk. Verloren zielen en lieden die als herboren weer nieuwe energie hebben gevonden. De beroemde auteur Stephen King is een verklaarde fan, dus een liedje schrijven kun je wel aan McDermott overlaten. En hij rockt nog altijd als een Springsteen. En als Little Steven, Southside meer…

De broers Pascal en Walter Wilhelm van de Nederlandse band Ticket West schreven voor het eerst alle nummers zelf voor het derde album 49 Park St. Blues (eigen beheer/Sonic Rendezvous). Dat is een belangrijke stap, want in de blues hoor je veel te vaak dezelfde liedjes. Ticket West geeft met deze elf nummers een slinger aan oude tradities die daarmee weer even kunnen voortbestaan. De groepsnaam werd enkele jaren geleden gekozen omdat de band vooral de blues van de Amerikaanse westkust wilde spelen, maar op dit album zijn invloeden uit alle hoeken van de VS te horen. Op het swingende I Did You Wrong beginnen meer…

Racine was in 1992 een album van Sass Jordan dat minstens zo stoer was als het ook dat jaar verschenen The Southern Harmony And Musical Companion van The Black Crowes. De Canadese met de ruige strot kan het nog steeds, zo maakt ze direct duidelijk met het hard rockende Still Alive And Well waarmee Bitches Blues (Stony Plain Records) opent. Drie eigen nummers en vijf covers heeft ze in petto. Vroeg Janis Joplin om een Mercedes Benz, Jordan wil een Chevrolet, een liedje uit 1959 overigens. Jordan kroop zo’n 20 jaar geleden in de huid van Joplin tijdens een musical; ze had (en meer…

In de jaren 70 leefden de vrienden Bobby Allison en Gerry Spehar het wilde leven van troubadours in Colorado en in de jaren 80 probeerden ze het als ambitieuze songwriters te maken in Nashville. Ze zijn eigenlijk nooit gestopt met wat ze deden, daarvoor hadden ze er veel te veel plezier in. Zonder hoge verwachtingen bleven ze in hun vrije tijd nauwgezet bezig met hun vak. Op Delta Man (eigen beheer) hoor je dat terug. Het plezier. En het geloof in de muziek. Met Kinda Like Love beginnen ze met een nummer dat ook op Love And Danger van Joe Ely had kunnen staan. Met een koortje als de Eagles. Bite The Bullet is meer…

Voor lekker vuige rockproducties moet je zijn in Mississippi bij Matt Patton en Bronson Tew van Dial Back Sound. De band Eleganza! zakte van de Twin Cities af naar het zuiden om daar in de studio in het plaatsje Water Valley dit Water Valley High (Dial Back Sound/Sonic Rendezvous) op te nemen. Eleganza! bestaat uit drie gitaristen, een bassist, drummer en toetsenist. Drie leden zingen. Of schreeuwen als het moet en Patton en Tew laten zich daarbij niet onbetuigd. Even If There’s One begint nog tamelijk rustig, met gast Jimbo Mathus op slidegitaar. Daarna trekt de band fel van leer op het punky meer…

Scott Martin brengt zijn softrock op smaak met snaarinstrumenten uit de bluegrass. Vooral de dobro van Ed Berghoff is bepalend op een aantal nummers van Corner Of The World (eigen beheer). Martin was ooit een veelbelovende singer-songwriter in Los Angeles, maar een ongeluk tijdens het klimmen in de bergen maakte een einde aan zijn aspiraties. Totdat hij na een periode van 25 jaar toch weer de draad oppakte. Dit is zijn tweede album sinds zijn comeback. Hij woont tegenwoordig in Austin, Texas, maar de invloed van Laurel Canyon aan de westkust is nog zeer aanwezig. Denk dus aan Jackson Browne. En meer…

In de bio op de website van Dave Desmelik staat het zinnetje ‘no sugar coating involved’ en dat is helemaal juist als het gaat om zijn nieuwste werkstuk Clues Of My Existence (eigen beheer). Over de in Brevard, North Carolina, wonende musicus schreven we vorig jaar in een recensie van The Calendar Album dat zijn nummers te situeren zijn bij de oorsprong van altcountry. Dat geldt evenzeer voor dit sterke album. Ga maar na, die zang op opener What If? herinnert sterk aan Granfaloon Bus. En voor wie dat niets zegt, denk dan maar in de richting van Jay Farrar. Zo’n nummer als The Farce heeft het fatalisme dat meer…

Op het geschiedenislesje in de liner notes van Then & Now (eigen beheer) van The North Star Band valt wel het een en ander af te dingen. Manager Jimmy Patterson was eind jaren 70 al betrokken bij de loopbaan van deze band uit de Amerikaanse staat Maryland en hij stelt dat rond die tijd de horror van disco en de ravage van punk de echte liefhebbers van muziek uit het veld hebben geslagen. Vervolgens roemt hij de countryrockers die de fakkel van authenticiteit brandend hielden. In zijn opmerking over de ‘horror van disco’ ga ik volledig mee, ook al kun je daar meer…

Veerkracht is een goed thema voor een album van een singer-songwriter. Immers, gaan bijna alle liedjes daar niet over? Moeilijkheden overwinnen. Je staande houden. Josie Bello legt op het titelnummer van Resilience (eigen beheer) uit dat ze aan zichzelf wil werken, maar dat ze niet alles in het werk zal stellen om de omstandigheden te veranderen. Sommige dingen moet je ook laten lopen. Op Rising zingt de in Huntington, New York, gevestigde Bello over de discriminatie van een jochie met een andere kleur die door zijn leeftijdgenoten wordt buitengesloten. Haar zang is hier krachtig als meer…

Het Canadese trio The Slocan Ramblers speelt op Up The Hill And Through The Fog (eigen beheer) bluegrass zoals de hippies dat deden in de beginjaren van de countryrock. Dat betekent dat ze echte liedjes brengen, geschreven door Darryl Poulson (gitaar, zang), Adrian Gross (mandoline, mandola, zang) en Frank Evans (banjo, zang). Afwisseling genoeg dus. Charles James (bas, zang) zorgt ervoor dat de boel vooruit gaat met zijn voortduwende aanslag. Naast de eigen liedjes doen ze ook nog A Mind With A Heart Of Its Own, geschreven door Tom Petty en Jeff Lynne. Snow Owl, Platform Four en meer…