Over de vorige plaat van het Zweedse Rag-And-Bone schreven we “aanstekelijke popsongs geïnjecteerd met country en folk” (recensie). Voor het nieuwe album, Everything Can Be Burnt Buth The Truth (eigen beheer) kun je aan die omschrijving toevoegen “en psychedelische blues”. Je zou dan kunnen denken dat het allemaal een rommeltje wordt, maar dat zou een vergissing zijn. Nee, Mats Nilsson en zijn vier makkers hebben met hun derde album er juist voor gezorgd dat het een mooi geheel is geworden. Misschien ook wel de verdienste van meer…
De 
Het is weliswaar al 2016, maar we moeten nog heel wat onafgedane zaken uit 2015 behandelen. Neem nu 
Sea of Clouds (Tapete Records) verscheen al een half jaar geleden. En we hadden best nog drie maanden kunnen wachten met een recensie, want dan hadden we een leuke aanleiding gehad om dit album van 
Eergisteren overleed Glenn Frey. Inderdaad een van de dragende leden van the Eagles. Maar ook voor de Eagles was Frey al actief, o.a. bij Bob Seger en in Longbranch Pennywhistle. Een goede reden om het stof van deze Vergeten Klassieker af te blazen. In 2007 schreef Wiebren Rijkeboer op deze pagina’s het volgende over die plaat.
Muscle Shoals, derde soloplaat, problemen met alcohol overwonnen; u denkt misschien Jason Isbell, wij zeggen echter 
Het was tijdens Children Of Children. Jason Isbell had net zijn akoestische gitaar teruggezet en zijn brandnieuwe Duesenberg omgegord. Terwijl de wereld om hem heen in brand stond (bassist Jimbo Hart waagde zelfs een elegant danspasje) liet hij, stokstijf staand, zijn elektrische gitaar brullen en gieren. Weer eens werd duidelijk dat Isbell van origine een gitarist is. Een gitarist die toevallig ook nog eens een componist en zanger geworden is. En wat voor een! Het optreden in de Amsterdamse Paradiso was één grote showcase van zijn kunnen. De man uit Muscle Shoals bracht vooral nummers van zijn twee uitmuntende 
Razend enthousiast waren we over Can I Come By, het debuut van 
Archer’s Arrow (eigen beheer) van 