De vorige platen van The Psychedelic Cowboys dateren uit 2000 (Tragic Songs and Hop-A-Longs) en 2007 (Jangle Waltz). Met het in december 2023 uitgekomen Melancholy Cosmomania (Stone Legal Records) is het kwartet uit Los Angeles weer back in business. Het is het wachten waard geweest, hoor. Tenminste, als je van melancholieke cosmic americana houdt, want daar gaat het hier om; zoals de titel ook al belooft. Na het kraaien van de haan volgen er twaalf songs die de Westcoast in de jaren 60 en 70 als uitgangspunt nemen. En de Paisley Underground meer…

In de line-up van het Heartland–festival, dat op zaterdag 13 april in het Hengelose Metropool georganiseerd wordt, kwam ik de mij onbekende naam BLUAI tegen. Nieuwsgierig geworden zwengelde ik het recent verschenen debuut, Save It For Later (Unday Records), van de dames aan. Ja, het zijn dames, uit België. Catherine Smet (gitaar), Mo Govaerts (drums) en Caitlin Talbut (bas) wonnen al Humo’s Rock Ralley, een belangrijke Belgische popprijs. Voor dit album riepen ze de hulp in van producer Willem Ardui. Die zorgde meer…

Wat is er toch aan de hand met Dori Freeman? Of preciezer: wat is er aan de hand met de publiciteit rondom Dori Freeman? Herinnert u zich haar nog? Na haar titelloze debuut uit 2016 werd er een wagonlading aan recensies, artikelen over en interviews met haar over de Laaglandse rootsliefhebber gestort. Terecht, hoor. Maar daarna verdween al die aandacht al snel, hoewel de albums die de Amerikaanse singer-songwriter (uit Virginia) later uitbracht zeker de moeite waard waren. Dat geldt ook weer voor haar vijfde album, het in november vorig jaar uitgebrachte Do You Recall. We meer…

Als Matthew Robb voor het eerst zijn mond opendoet het openingsnummers The Greatest Danger To Man Is Man is het net even of je Bruce Cockburn hoort. Die rustige maar toch venijnige klank in de stem, het mooie ruimtelijk klinkende gitaarspel. Hij zingt onder meer “In this age of cowardice and convenience / A nation of sheep begets a government of wolves”. Vreselijk maar wel mooi verwoord. Het staat op History Before It Happens (eigen beheer), het vierde album van de in Keulen wonende Engelsman Matthew Robb. Dat Robb meer…

Chris King is een Texaanse artiest (uit Marfa) waar ik nog nooit van gehoord had. Als ik een beter geheugen had gehad en beter had opgelet had ik hem misschien kunnen herkennen als de ontwerper van de hoes van Disappearing Girl, dat geweldige album van Juliet McConkey. Want Chris King heeft een dubbeltalent; muzikant en ontwerper/graficus/beeldend kunstenaar. Zijn nieuwste werk als muzikant betreft KJRK (Classic Records). Een op zijn minst intrigerend te noemen album, waarvoor King een aantal rasmuzikanten om zich heen verzameld heeft: drummer meer…

Michael McGowan is een Amerikaanse singer-songwriter die door de liefde vanuit Alabama in Värmland is terechtgekomen. Dat is het gedeelte in Zuid-Zweden dat aan Noorwegen grenst, met Karlstad als hoofdstad. Daar maakt hij onder de naam The Satchel Kid muziek. Albums zelfs: het vorig jaar in september uitgebrachte When It Stops Hurting (Ella Ruth Institutet) is zijn tweede. McGowan heeft een vrij lichte stem die je misschien niet direct verwacht bij een 54-jarige. Maar die stem past precies bij zijn melancholieke en gevoelige folknummers. Die liedjes zijn met een meer…

Ramsay Midwood heeft onder sommige altcountry-aficionado’s een welhaast mythische status. Die heeft de man uit (tegenwoordig) Austin bijna geheel te danken aan zijn debuutalbum Shoot Out At The Ok Chinese Restaurant, een klassieker in het genre. Swampy tunes met intelligente teksten en zwarte humor. Dat Midwood daarna niet zo veel meer uitbracht heeft misschien ook wel meegeholpen in de mythevorming. Nu is er zowaar een nieuwe plaat: Manchaca Eyeball (eigen beheer), is live opgenomen in Sam’s Town Point in Austin. Plaat is natuurlijk weer veel gezegd: het is een verzameling nummers die je via Bandcamp meer…

Met deze recensie richten we onze blik weer eens naar een heel andere kant van het spectrum: naar de rockkant. Naar The Hangmen, een veteranen–undergroundband uit Los Angeles, die net een nieuw album hebben uitgebracht: Stories To Tell (Acetone Records). The Hangmen werden midden jaren tachtig opgericht door Bryan Small en werden als metalband opgepikt door Capital Records. Uiteindelijk bleek dat metal–etiket toch niet goed op Small en de zijnen te passen. Dat ze heftige muziek maken is niet te missen, maar het is meer punky rock n roll met rootsy invloeden. Het meer…

Soms komt eenzaamheid niet door het alleen-zijn. En komt die kou die je ’s nachts wakker houdt vanuit de armen die je vroeger warm hielden. Het wordt veel beter verwoord door Shawn Hess in Changing Heart, een nummer op zijn derde album Wild Onion (eigen beheer). De in Laramie, Wyoming wonende Hess heeft een sterke voorkeur voor klassieke country en dat hoor je ook weer op deze nieuwe plaat. Pedal steel, fiddle, elektrische gitaar, dat zijn de smaakmakers in songs over de koffie van gisteren die nog eens wordt opgewarmd, over het nog eens meer…