Het is heel leuk om te zien dat iemand die je als onbekende in een plaatselijke pub in een dorp in Schotland hebt zien optreden, ineens de wind onder zijn vleugels krijgt. Het gebeurt bij Anton O’Donnell. De singer-songwriter uit Glasgow kreeg drie jaar geleden opeens een telefoontje uit Los Angeles dat producers Brian Brinkerhoff en Frank Swart een album met hem wilden opnemen. Dat ligt hier nu: Tomber Sur PRW (Need To Know Records), waarbij die afkorting staat voor Presley Road West, de straat waar O’Donnell in Glasgow woont. Er zit een verhaal vast aan de Franse titel, maar dat voert voor meer…

Vorig jaar kondigden we de comeback aan van Grey DeLisle, de zangeres die aan het begin van dit millennium best succesvol was in ons genre, maar die zich de laatste twintig jaar meer op het opvoeden van haar kinderen en haar loopbaan als stemactrice richtte. In 2022 kwam dan Borrowed uit, een album met voornamelijk covers. Dat is met het net uitgekomen She’s An Angel (eigen beheer) precies omgekeerd. Op dit album zijn de meeste nummers van haar eigen hand. De uitzondering is I Really Got The Feeling dat meer…

Nu weer eens wat van vaderlandse bodem. Them Dirty Dimes is een band uit Groningen, meer een duo eigenlijk, bestaande uit Johan Stolk (gitaar, banjo, mandoline, zang) en Gijs de Groot (zang, gitaar). Eerstgenoemde schrijft alle liedjes. Ook op dit tweede album: Empty Pockets. Het tweetal wordt daarop begeleid door onder anderen Reyer Zwart (bas), Mischa Porte (drums) en Bernard Gepken (gitaar en ook productie). Het album werd opgenomen door Frans Hagenaars in diens SSE Noord studio in Amsterdam. Dat zijn niet de minsten die bij dit album zijn betrokken. Het is meer…

De muziek van Christian Kjellvander maakt al zo’n 25 jaar deel uit van mijn muzikale leven. Al vanaf hij in de altcountryband Loosegoats speelde. Tegenwoordig zijn zelfs de oudere EP’s die hij met die band maakt te beluisteren via de streamingsites. Zoals op deze pagina’s al vaker is besproken is Kjellvander daarna solo zijn eigen weg gegaan. Inmiddels maakt de 47-jarige Zweed muziek die als zijn eigen universum gezien kan worden: stemmige wat donkere gitaarmuziek met een rauwe rand. Zo ook op Hold Your Love Still (Tapete Records). In vergelijking met zijn meer…

Binnenkort staat Jack Browning op een Nederlands podium, als het voorprogramma van Willi Carlisle in Eindhoven. Dan mag hij zijn kunsten voor het eerst in ons land vertonen. Die mogen er namelijk zijn, potverdrie. Luister maar eens naar het debuutalbum Red Eye Radio (eigen beheer) van deze 25-jarige Engelsman. Dit is alternatieve country zoals we die het liefst horen. Songs met een kop en een staart, melodieus, pakkend, gevarieerd. Het klinkt bovendien zo Amerikaans als wat. Rustige songs zoals het mooie Dog Tired waarop het akoestisch getokkel van Browning wordt neergelegd meer…

Laten we het eens over Yellofox hebben, een band uit Den Haag. Bestaat uit zes personen, waarvan Marc Mosmans (gitaar, zang) en Jorieke de Vet (cello, zang) het artistieke hart vormen. Eerstgenoemde schrijft ook de nummers op For The Dreamers (eigen beheer), dat overigens het tweede album van de band is. Het is de opvolger van debuutalbum Tomorrow Will Be Gone, It’s Sad To Know, But This Is Today uit 2020. Met dit nieuwe album treden ook Pauline de Vet (viool, zang), Roger Verbeek (gitaar), Ronald de Jong (bas) en Frans Pruis (drums) toe tot de band. Het geluid wordt daarmee wat voller, wat meer de meer…

Ruim vier jaar geleden plaatsten we hier een recensie van het ongetitelde debuut van Espanola, de band van Aaron Goldstein. Goldstein is een Canadese multi-instrumentalist die je ook zou kunnen kennen van zijn pedal steel–werk met Daniel Romero, Lee Harvey Osmond en de Cowboy Junkies. Het nieuwe album van de band heet heel treffend Espanola Again (Sonic Unyon Records). En het is ook weer een helemaal prima album geworden, dat in het verlengde ligt van het debuut. Acht nummers ditmaal, met een totale speelduur van ruim 35 minuten. Goldstein en de zijnen meer…

No-No Boy is een apart project van singer-songwriter Julian Saporiti. Zijn nieuwste worp is het album Empire Electric (Smithsonian Folkways). Wat achtergrond: de term ‘no no boy’ komt uit de tijd dat Japanse burgers in de VS tijdens de Tweede Wereldoorlog werden geïnterneerd in kampen. Vanaf 1943 moesten zij een bepaalde loyaliteitsenquête invullen. Sommigen van hen beantwoordden de twee laatste vragen daarvan, die betrekking hadden op een eventuele indiensttreding in het Amerikaanse leger en het tekenen van een verklaring waarbij men afstand nam van Japan, met meer…