Dawn Riding is een zangeres uit San Francisco. En Dawn Riding heet in het echt Sara Rose Janko. Vrijwel elke zondag van 2021 toog zij naar het Mission District, naar het huis van producer/muzikant Alicia Vanden Heuvel om daar songs te oefenen en op te nemen. Dat heeft geresulteerd in het prachtige You’re Still Here (The Log Road Society). Soms intiem en klein gehouden folk/country, soms heerlijk breed uitwaaierende songs. Met het eerste nummer, 9 Lives, geeft Riding gelijk een knipoog naar Merle Haggard als ze zingt over een man die in de meer…

Silent Storms is het tweede album van Rebekka Lundstrøm, een zangeres uit het aan de Noorse zuidkust gelegen Arendal. Op dit album wordt zij ondersteund door een aantal lokale muzikanten. Waarom deze vermelding? Omdat het een album is geworden waarop allereerst opvalt hoe smaakvol die muzikale omlijsting van Lundstrøms liedjes is. Die  nummers kunnen als folk met countryrandjes omschreven worden, met banjo, mandoline en gitaar als belangrijkste gebruikte instrumenten. Nu blijkt Arendal een bruisende muziekscene te hebben. Wellicht dat het daardoor meer…

We gaan dit jaar echt niet uit zonder bespreking van The Liar (Thirty Tigers/Blue Dirt Records) van John Fullbright. Daar zijn twee redenen voor: a) het is nieuw werk van Fullbright na 8 jaar stilte; en b) het is een geweldig album. Fullbright had moeite met de druk die het succes van vooral de albums From The Ground Up (2012) en Songs (2014) hem brachten en kroop in zijn muzikale schulp. Maar die acht jaar in relatieve rust brachten klaarblijkelijk wel ruimte voor de 11 nieuwe songs van dit nieuwe album (waarop ook nog Unlocked Doors dat ook te horen was op het meer…

In veel recensies wordt Honey Harper omschreven als een country crooner. Een crooner is iemand die een ontspannen en intieme houding heeft en zingt met een zachte, lage stem, zo lees je op Wikipedia. Dat gaat maar ten dele op voor de in Londen wonende Amerikaan William Fussell, zoals Honey Harper in werkelijkheid heet. Op zijn tweede album, Honey Harper & The Infinite Sky (ATO) zingt de man wel ontspannen, maar zacht en laag is het niet echt. Soms lijkt het alsof de stem van Harper diens mond nauwelijks wil verlaten. Wat gekweld klinkt het dan. Verder borduurt meer…

Hij heeft het ‘m weer geflikt. Paal Flaata, de Noorse zanger pur sang heeft met New Green Grass Will Grow (Grappa) opnieuw een uitstekend album gemaakt. Op de opvolger van Love And Rain (uit 2017) staan, zoals inmiddels wel bekend is bij Flaata, voornamelijk covers. Maar het mooie van de voormalige zanger van Midnight Choir is dat hij zich deze bewerkingen van andermans werk volledig eigen maakt. Met veel strijkers en piano en natuurlijk die prachtige stem waarover de Noor beschikt. Het bekendste nummer is de Brel/McKuen-song If You Go Away. Verder komen de nummers meer…

I’ve seen the future of americana and its name is….. Nee, zover willen we hier lang niet gaan. Maar Florida (Monument) van Pillbox Patti is wel een belangrijk album. Enfin, ze noemt het een EP, maar met een speelduur van net geen 30 minuten mag je het ook best een album noemen. Waarom dit een belangrijk album is? Pillbox Patti, een pseudoniem van de oorspronkelijk uit Starke, Florida afkomstige Nicolette Hayford, maakt hier met gebruikmaking van onder meer een drumcomputer, samplemachine en jankende steelgitaar een countrypop-plaat van nu. Dat wil zeggen, nummers meer…

Wat direct opvalt aan de nieuwe plaat van Jeffrey Halford & the Healers is dat Halford en de zijnen hun muziek nu iets meer laten overhellen naar soul. Dat is geen slechte stap. Natuurlijk had je dat al een beetje kunnen afleiden uit de titel: Soul Crusade. Another Skyline en Kitchen Door zijn uitgesproken soul-ig. Walk To The River is dan weer een bewerking van de gospelklassieker Wade To The Water en heeft de migrantenproblematiek als onderwerp. Verder hoor je toch vooral de bekende sound van Halford: door blues geïnspireerde americana. Niet slecht en niet hemelbestormend maar meer…

Ik heb een nieuwe vriend. Althans, zo spreekt Shawn Hess mij aan op zijn nieuwe album: Hey Friend (eigen beheer). Het is fijn om zo’n Honky Tonk Connaisseur als vriend te hebben. Hoewel, zo iemand is dan wel bevriend met iedereen, maar niemands beste vriend, zo leren we in het gelijknamige nummer. De uit Wyoming afkomstige Hess strooit op dit tweede album van hem met geweldige countrysongs. Songs met een kop en een staart, waarop Muskrat Jones (what’s in a name) mag uitblinken op zijn pedal steel. Ook fiddler Jackson Clarendon is in vorm en hetzelfde mag gezegd meer…

Het nieuwe album – het negende- van Courtney Marie Andrews is een gevalletje ‘mweh’. Op Loose Future (Fat Possum) slaat ze wat andere paden in, maar, om in de beeldspraak te blijven, daarmee raakt zij het spoor bijster. Haar zang is nog steeds prima, maar de liedjes zijn gewoon niet top. In de eerste twee stuks, die overigens erg op elkaar lijken, wordt vervelend ge-oohoohd. Er zit ook heel meer elektronica is. Op zich hou ik daar wel van maar het heeft hier geen meerwaarde. De nummers worden er niet beter van. Bij het afspelen van het album krijg je steeds meer het idee van een vliegtuig dat meer…