De naam Bill Scorzari kwam me bekend voor maar de zoekfunctie op site verwees alleen naar de lijstjes van 2017 waarin een lezer het vorige album van Scorzari als een van zijn favoriete albums noemde. Het nieuwe album van deze Bill Scorzari heet The Crosswinds Of Kansas (eigen beheer). Dat is opmerkelijk omdat Scorzari een geboren en getogen New Yorker is, een voormalige advocaat die tegenwoordig volledig overgestapt is op het muzikantenbestaan. Maar goed, in het openingsnummer, I-70 East, reist hij over de snelweg, de winden van meer…

Na het uitbrengen van Ideal Man ging het niet zo goed met Andrew Combs. Rond de kerst van 2020 kreeg hij een mental breakdown, die met pillen en alternatieve therapieën te lijf gegaan moest worden. Een van de manieren waarop hij zijn leven weer op de rails wilde zetten was Rust, Regelmaat en Reinheid. In geval van Combs betekende dat dat o.m. hij elke zondag met co-producer Jordan Lehning en multi-instrumentalist Dominic Billett de studio inging om een song die in de week tevoren was geschreven, op te nemen. Zo kwam Sundays (Tone Tree Music) tot stand. Het is echt meer…

Hoewel Lee Bains & Glory Fires al hun rondjes gedraaid hebben op Nederlandse podia, kwamen we er nog niet eerder toe een album van hen hier te bespreken. Dat verandert gelukkig met het verschijnen van het fantastische Old Time Folks (Don Giovanni Records). De band uit Atlanta, Georgia brengt moderne southern rock met punky randjes in sociaal bewogen nummers. Dat laatste wordt gelijk duidelijk bij de eerste noten van het openings- en titelnummer. Je hoort activiste Angela Davis: “I heard my mother say this is the way things always are now. But she said this is not the way they always meer…

Bij het verschijnen van vorige album van John Moreland was ik teleurgesteld. Na aanleiding van het uitkomen van Moreland’s recentste worp, Birds In The Ceiling (Thirty Tigers), heb ik LP5, die op deze site een waardering van 4 sterren kreeg, nog eens beluisterd. Tijd heelt kennelijk alle wonden, want het viel me nu eigenlijk best mee. Dat geldt des te meer voor Birds In The Ceiling, waarop Moreland op dezelfde voet verder gaat als op LP5. Ook hier weer veel wat bliepjes en sfeervolle bijdragen op onduidelijke toetsinstrumenten (van John Calvin Abney). Ook bassiste Bonnie Whitmore meer…

Lang getwijfeld of we Lord, Have Mirsky van Eytan Mirsky hier zouden moeten bespreken. Want: is dit wel americana? Het is in elk geval een retegoede plaat. En op Don’t Be Afraid is een pedal steel te horen, dus… Alle gekheid op een stokje: Mirsky maakt powerpop met rootsy inslag, beetje Graham Parker meets Chuck Prophet meets Nick Lowe. Dat gaat er in huize Vogel altijd goed in. Dit is inmiddels het achtste album van de 60-jarige New Yorker, die ook als geluidstechnicus in de filmindustrie werkzaam is geweest. Zoals je ook al een beetje uit de titel van het album kan meer…

Corey Madden en Noah Kohll ontmoetten elkaar in New York, maar trokken naar Los Angeles om daar, als Color Green, hun eerste volledige album op te nemen. Het ongetitelde werk (eigen beheer), met daarop 8 songs, laat de twee horen als zangers, gitaristen, toetsenisten, bassisten en Kohll speelt ook nog drums. Veel DIY dus, maar het tweetal laat zich ook nog bijstaan door onder meer een pedal steel-speler en door Ben Cook, die u misschien kent als Young Guv en die het album ook produceerde. Wat je hoort is een intrigerende mengeling van cosmic americana en mellow psychedelische rock, waarin meer…

Wie bij de West Coast Music Club denkt aan een band uit Californië of Oregon, heeft het mis. Ze komen niet eens uit de VS, maar uit West Kirkby, een voorstadje van Liverpool. Wel van de westkust dus, maar van die van Engeland. Faded Scrapbook, hun vijfde album, gaat echt heerlijk van start met Fanclub Favourite. In het nummer dat een soort jangly gitaarrock is waarin de invloed van de Jesus & Mary Chain ook te horen is, beschrijft het fandom van een band die het nooit echt gemaakt heeft. Nou, dat herkent iedere lezer van deze site wel. In het titelnummer klinken ze als het oude meer…

Prijkte Kimberley Morgan York op het eerder dit jaar verschenen Found Yourself a Lady nog in een zedig jurkje, op de hoes van Keep On Goin’ (Team Clermont) heeft ze niets aan. Althans zo lijkt het; haar lichaam is voor een groot deel verborgen achter haar gitaar. Is het dan ook een naakte plaat geworden? Nee, de tien nummers van dit nieuwe album van de zangeres uit Athens, Georgia, zijn met hulp van Scott Baxendale (gitaar), David Barbe (bas) Carlton Owens (Cracker, drums), Jay Gonzales (Drive-by Truckers, piano), Matt Stoessel (Cracker, pedal steel), en Adam Poulin (viool) mooi aangekleed. Voor meer…