Slecht nieuws: Chris Porter, wiens album we hier vorig jaar lovend bespraken, is afgelopen woensdag bij een ernstig auto-ongeluk in North Carolina overleden. Hij was onderweg naar een optreden in Baltimore. Bij het ongeluk overleed ook de bassist van de band waarmee Porter optrad, Mitchell Vanderburg. Een derde persoon uit de band heeft het ongeluk overleefd. Chris Porter werd 34 jaar. Meer informatie vind meer…
“Hey, I love Jesus, but I love drinking too, and making love in different positions. That’s why I wrote a Jesus song.” Zo introduceert Sam Outlaw zijn geweldige Jesus Take The Wheel And Drive Me To A Bar. Het tekent de avond in de tuinzaal van de Tolhuistuin. Fijne liedjes, gebracht door een ras-entertainer. De man uit Zuid-Californië liet op het door Ry Cooder geproduceerde Angeleno natuurlijk al horen hoe goede country tegenwoordig klinkt. Nu was hij voor een korte toernee in Nederland en het optreden in Amsterdam was het laatste. Outlaw werd begeleid door Danny Garcia, die ook door het leven gaat als meer…
Doodgraver maakt fenomenale plaat. Dat is de ultrakorte samenvatting van deze recensie van A Village: Natural Light (Tapete Records/ Sonic Rendezvous) van Christian Kjellvander. Dit album gaat over liefde, leven en dood. Waar ervaar je dat beter dan op een begraafplaats? Kjellvander ging in aanloop naar de opnames van deze plaat parttime graven delven op de plaatselijke begraafplaats om zo het meest met z’n poten in de koude grond te staan. Op een of ander manier heeft dat geleid tot een schitterende donkere plaat met heerlijke lichtpuntjes. Nauurlijk, de meer…
Vorig jaar zag ik in een Utrechtse huiskamer Glen Phillips optreden. Naast natuurlijk de hits die hij met Toad The Wet Sprocket had (Walk the Ocean, Nanci) speelde hij er een aantal nieuwe nummers. Die zijn terecht gekomen op het nieuwe solo-album van de man uit Santa Barbara, Swallowed By The New. Toad The Wet Spocket vormde in 1992 de soundtrack van mijn huwelijksreis en het bezoeken van dit optreden was daarom een vorm van een second honeymoon. Phillips zelf was in 2015 echter net gescheiden van zijn vrouw en de nummers die hij in die periode meer…
Requiem For The Lonely (eigen beheer) is het nieuwe album van Michael de Jong. De Jong, geboren in Frankrijk uit een Franse moeder en Nederlandse vader, opgegroeid in de VS, woont alweer vele jaren in Dordrecht. Blues is altijd het uitgangspunt geweest van de inmiddels 71-jarige De Jong. Dat is op dit nieuwe album niet anders. Geen standaard blueswerkjes echter. Het is eerder een vorm van vrij uitwaaierende blues met een akoestische basis. Het is De Jong zelf die de akoestische gitaar bespeelt en vaak Willem van Dullemen die daar een elektrische gitaar meer…
Haar vorige album bracht Martha Fields nog uit onder de naam Texas Martha, dan weet u dus wel waar ze vandaan komt. Toch is dat verwarrend. Ten eerste omdat zij een deel van het jaar in Bordeaux woont en haar nieuwste album, Southern White Lines, ook heeft gemaakt met haar Franse begeleidingsband. Ten tweede omdat zij op dit nieuwe album vooral op onderzoek uitgaat naar de muzikale roots die via haar moeder heeft, te weten de mountain music uit Kentucky en West-Virginia. Daar valt veel wat te halen, maar het resultaat valt uiteindelijk toch meer…
Vorige week hoorde ik in mijn Release Radar-playlist (Spotify) Holy Moses van Tami Neilson. Ik werd bijna van mijn fiets geblazen, wat een ontzettend krachtig nummer. En wat een fantastische zangeres. Het bleek afkomstig van Don’t Be Afraid (Outside Music), een plaat die in Nieuw Zeeland, waar deze Canadese zangeres woont, al bijna een jaar uit is maar die nu ook een Noord-Amerikaanse release krijgt. Vandaar “nieuw”. Bon, om een lang verhaal kort te maken: die hele plaat is fantastisch. Tenminste als je van muziek houdt die op het snijpunt van country en meer…
We’re All Gonna Die (HUB Records) van Dawes is een opvallende plaat. Een plaat waarmee de band rondom Taylor Goldsmith nieuwe paden bewandelt. En het is de vraag of de fans van het eerste uur die paden ook zouden willen opgaan. Niet dat op bruuske wijze gebroken wordt met de folkpop van weleer, maar het is wel meer dan een lichte accentverschuiving. “Wat dan?”, hoor ik u denken. Het zit hem met name in de sound en productie. Aan de ene kant klinkt de band hier een stuk rockender en is het geluid rauwer, aan de andere kant kan je ook beweren meer…
Voor de beste muziek heb je als band soms maar drie mensen nodig. Big Shoals, een trio uit Gainesville, Florida, bewijst het maar weer eens. Hun tweede album Hard Lessons (eigen beheer), is namelijk een hele fraaie. Laten we dit maar americanarock noemen, toegankelijke gitaarliedjes die klinken zoals dat we het hier het liefste hebben. Beetje rauw maar melodieus stevig. En met precies genoeg pedal steel. Lance Howell (ook gitaar) zingt vol overtuiging over hoe hij zich wil verliezen aan een bepaald meisje, hoe hij een vergissing wil begaan meer…
Herinnert u zich nog The Civil Wars? Wel, die zijn niet meer. Het duo bestaande uit John Paul White en Joy Williams knalde na twee mooie platen uit elkaar. Van eerstgenoemde ligt er nu een soloplaat, Beulah (Loose Records). Zijn eerste na de splitsing (dan tellen we het inderhaast opnieuw uitgebrachte, maar al uit 2008 stammende The Long Goodbye niet mee) is een intrigerend album geworden. Beetje een mengeling van folkpop en indie- en southern rock. White’s stem lijkt af en toe op die van A.J. Roach (wat doet die tegenwoordig?), maar iets meer…
Op dit werk is een Creative Commons Licentie van toepassing.
© Alt Country NL