Kan iets volledig aan een mens voorbijgaan? Of liever: je kunt een herinnering, die wel ergens borrelt, toch niet helemaal scherp krijgen. ‘Vaak iets wat dan geen indruk heeft gemaakt’, zou zomaar een veronderstelling kunnen zijn. In geval de gebroeders Jack Torrey & Page Burkum lijkt mij dit echter geenszins mogelijk, dus waarom hun optreden als support van JD McPherson meer…

Stipt om acht uur sjokt Aaron Lee Tasjan met zijn gitaar door de zaal naar het podium in de bovenzaal van Paradiso. Helaas heeft hij zijn mooie spiegelpak van de hoes van zijn laatste album ‘Silver Tears’ thuisgelaten. Maar met keurige gilet over zijn overhemd en een fraaie hoed op heet hij ons van harte welkom en kondigt hij zijn rock & roll songs aan. Akoestische rock & roll wel te verstaan, Tasjan rockt vanavond meer…

Soms duurt het even eer een album beklijft. Een klik blijft ook weleens uit. Het recent verschenen album van de Canadees Stephen Fearing –Every Soul’s A Sailor– kende aanvankelijk een dergelijk ‘gevecht’. Wel direct overtuigd van de kwaliteit, muzikaal en tekstueel bezien, maar toch haakte er ergens ook iets van twijfel: Fearing’s stem. Het bijwonen van een optreden geeft dan vrijwel altijd andere inzichten. Acoustic Alley (een mooi initiatief, vanaf 2003 alweer) was een van de podia waar Fearing zijn kunsten live liet zien, dit dus ter support van z’n nieuwste boreling. En het was goed. Ruim vijftig man zagen gedurende twee sets van zo’n driekwartier een ervaren performer excelleren. Uitmuntende gitarist; mooie, afwisselende songkeuze en ook zijn relaxte meer…

“Muziek maken en op tournee gaan, het is een gift”, aldus MC Taylor, samen met bassist Scott Hirsch de vaste kern van Hiss Golden Messenger, “zoveel beter dan een baan van 9 tot 5”. Er wordt gegniffeld door het publiek in Bitterzoet, velen zullen morgen om negen uur weer gewoon aan het werk moeten. Maar geen klachten, want morgen kijken ze terug op een lekkere avond muziek. Het is het laatste optreden van de tour en ook vanavond opent Phil Cook. Cook’s band meer…

Ben Weaver zal zelf niet zoveel gezien hebben van het optreden dat hij zondag gaf in het goedgevulde Utrechtse Ekko. Met de ogen stijf dicht zingt hij zijn liedjes. Vaak gaan die over de wildernis en de natuur. Over wolven, beren, buffels en blizzards. Alleen als hij tussen de nummers door verhalen vertelt, kijkt hij zijn publiek aan. Hij geeft aan dat hij vlak voor het optreden werd benaderd door een ouder echtpaar uit Bergen op Zoom waar zijn moeder lang geleden au pair bij was. Verder is zijn neef uit Den Bosch er ook een een zwager uit Brussel. Er is dus een sterke verbondenheid met het land dat hij vijf jaar geleden meer…

“Hey, I love Jesus, but I love drinking too, and making love in different positions. That’s why I wrote a Jesus song.” Zo introduceert Sam Outlaw zijn geweldige Jesus Take The Wheel And Drive Me To A Bar. Het tekent de avond in de tuinzaal van de Tolhuistuin. Fijne liedjes, gebracht door een ras-entertainer. De man uit Zuid-Californië liet op het door Ry Cooder geproduceerde Angeleno natuurlijk al horen hoe goede country tegenwoordig klinkt. Nu was hij voor een korte toernee in Nederland en het optreden in Amsterdam was het laatste. Outlaw werd begeleid door Danny Garcia, die ook door het leven gaat als meer…

Aanstaande zaterdag staat het TakeRoot festival in de Groningse Oosterpoort op de rol. Dit jaar hebben de organisatoren een zeer veelbelovend programma samen kunnen stellen. Wij kijken vast even vooruit.
Er treden drie artiesten op wiens laatste albums wij met maar liefst vijf sterren hebben beloond: Torgeir Waldemar, Doug Seegers en Barna Howard. Die laatste twee traden nog niet eerder op in Nederland. Dat is sowieso iets om naar uit te kijken. Doug Seegers is een heel apart geval. Hij was een oude aan lager wal geraakte straatmuzikant die in Nashville ontdekt werd door een Zweedse countryzangeres. Dankzij meer…