Ben Weaver zal zelf niet zoveel gezien hebben van het optreden dat hij zondag gaf in het goedgevulde Utrechtse Ekko. Met de ogen stijf dicht zingt hij zijn liedjes. Vaak gaan die over de wildernis en de natuur. Over wolven, beren, buffels en blizzards. Alleen als hij tussen de nummers door verhalen vertelt, kijkt hij zijn publiek aan. Hij geeft aan dat hij vlak voor het optreden werd benaderd door een ouder echtpaar uit Bergen op Zoom waar zijn moeder lang geleden au pair bij was. Verder is zijn neef uit Den Bosch er ook een een zwager uit Brussel. Er is dus een sterke verbondenheid met het land dat hij vijf jaar geleden meer…
“Hey, I love Jesus, but I love drinking too, and making love in different positions. That’s why I wrote a Jesus song.” Zo introduceert Sam Outlaw zijn geweldige Jesus Take The Wheel And Drive Me To A Bar. Het tekent de avond in de tuinzaal van de Tolhuistuin. Fijne liedjes, gebracht door een ras-entertainer. De man uit Zuid-Californië liet op het door Ry Cooder geproduceerde Angeleno natuurlijk al horen hoe goede country tegenwoordig klinkt. Nu was hij voor een korte toernee in Nederland en het optreden in Amsterdam was het laatste. Outlaw werd begeleid door Danny Garcia, die ook door het leven gaat als 
“It’s been a long time”, zingt Steve Forbert in het tweede deel van zijn set. 24 jaar om precies te zijn, in 1992 was hij voor het laatst in Nederland. Maar vanmiddag staat hij in Amsterdam met een oude gitaar en dertien mondharmonica’s. In de jaren tachtig had hij ook in Nederland een bescheiden hit met Schoolgirl en kwam Romeo’s Tune regelmatig langs op de radio. De albums die hij daarna maakte waren weinig succesvol en hij kreeg ruzie met 
Aan het eind van het optreden van Sturgill Simpson kunnen de oordopjes weer uit. Niet alleen vooraan maar ook achterin kon je niet zonder. Ja, het was hard, maar wat een prachtig gebalanceerd geluid vanavond. En zonder monitors vrij uitzicht op het podium.
Het weer was nog zo mooi. De ontknoping van de Vuelta was op televisie. En TakeRoot zou zo beginnen… Al voor het festival begon, wat het een kwestie van kiezen. JP Harris and the Tough Choices zouden het festival aftrappen en die maakten de keuze wat makkelijker. Harris brengt liedjes vol oneliners en tekstuele spitsvondigheden. Niet te missen. Zijn authentieke country is puur vakwerk. Met de cover Amarillo Highway van Terry Allen stuurde 
Aanstaande zaterdag staat het 
Over het festivalterrein van 
Natuurlijk moest het er eens van komen: het bezoeken van het Down By The River festival in Venlo. En waarom dan maar niet gelijk bij de tweede editie? De affiche zag er, met optredens van o.a. Mandoline Orange, Nikki Lane (foto) en de Wood Brothers veelbelovend uit. Onderweg naar Venlo hoorde ik op de radio Max Verstappen als eerste Nederlander een grand prix winnen. Dat kon niet meer mis gaan. Het zou een mooie dag in Limburg worden!
Gezien: Rhythm & Blues Night
Valentijnsdag 2016. Nijmegen. Geen lekker weer, dus een rondje golf op het nabij gelegen Rijk van Nijmegen links laten liggen. Ook geen De Goffert om de Nijmeegse Eendracht Combinatie te zien verliezen (0-3) van de aanstaande (?) landskampioen. Maar wel: The Mulligan Brothers in Trianon. Het (na)middagoptreden welteverstaan, want een minuutje DWDD lijkt vrijwel immer een run op kaartjes teweeg te brengen; ook voor The Mulligan Brothers. Het middagoptreden was dan ook plots in 
