David Massey verdient zijn inkomen bij een advocatenkantoor in Washington D.C., daarnaast staat hij regelmatig op een podium in zijn woonplaats. Late Winter Light (Poetic Debris Records) is een heel behoorlijk album van de gelegenheidsmusicus. Hij schrijft vlotte melodieën die in lekkere rootsrockende liedjes tot ons komen. De begeleiding is gedegen. De instrumentalisten hoeven niet al te zeer op de voorgrond te treden, omdat die liedjes vloeiend genoeg zijn om de aandacht vast te houden. Daarbij is het eindresultaat van Massey en zijn band meer…

De Whiskey Wolves of the West is geen grote roedel, maar een duo. Leroy Powell en Tim Jones zijn twee door de wol geverfde muzikanten uit Nashville. Powell staat in het adressenboekje van Dave Cobb en speelde op menige productieklus van hem. Jones werkte samen met Chris Robinson. Het zeven nummers tellende minialbum Country Roots (Rock Ridge Music) is hun debuut samen. Het start erg sterk met het Little Feat-achtige Sound of the South. En dat intro, waar heb ik dat eerder gehoord? Het heerlijke Lay That Needle Down gaat gelukkig niet meer…

De Amerikaan Ben de la Cour moet nog uitvinden waar zijn plek is. Sterker nog, hij weet niet of er een plaats is waar hij thuishoort. Veel verwacht hij in ieder geval niet van zijn omgeving. Daarom is hij maar het liefste onderweg. Daar zijn de beste verhalen te vinden. Hij omschrijft zijn muziek als americana noir en The High Cost Of Living Strange (eigen beheer) voldoet heel aardig aan die omschrijving. We kunnen wel denken dat we vrije, onafhankelijke individuen zijn, maar dat is een illusie. We zijn allemaal opgeslokt door de invloed van meer…

Americana van het deftige soort was de conclusie bij het twee jaar geleden verschenen The Pilot and the Flying Machine. Ook op The Hermit’s Spyglass (Cavalier Recordings) van de Amerikaan Ben Bedford is die omschrijving van toepassing. Het gaat hier om een conceptalbum met elf composities waarvan vijf instrumentaal. Bedford speelt in een weloverwogen gitaarstijl die neigt naar american primitive. Met louter snarenspel ontstaat een sfeer van melancholie, toch getuigen de folkliedjes vooral van een warm evenwicht met de natuur in meer…

Ergens in de eerste helft van de jaren zeventig wees een dominee van de First Baptist Church in Lubbock, Texas, op de verderfelijke invloed van de honky tonks aan de rand van de stad. Al dat dansen en drinken, het was een schande, zo klonk het van de kansel. De dominee was blijkbaar goed op de hoogte; hij noemde Joe Ely bij naam tijdens zijn preek. Die schrok zich een hoedje toen het verhaal hem ter ore kwam. Maar wat bleek? Bij het eerstvolgende optreden stond er een rij auto’s van hier tot gunter. Betere reclame had hij zich niet kunnen wensen.

Op Full Circle – The Lubbock Tapes (Rack ‘Em Records) staan opnamen van de begintijd als soloartiest van meer…

Interstate Gospel is het derde album van de Pistol Annies, een trio bestaande uit Angaleena Presley, Miranda Lambert en Ashley Monroe. Drie zangeressen dus die ook ieder hun eigen carriere hebben. In 2011, toen het debuut uitkwam was dat nog niet zo; toen was het alleen Lambert die aan de weg timmerde. Na het verschijnen van het tweede album werd het Pistol Annies-project in de koelkast gezet. Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Deze nieuwe plaat laat ook horen dat de vrouwen in elkaars gezelschap goed uit de verf komen met countrypop met meer…

De moeder van Thomas Gabriel was pas 16 toen ze hem kreeg. Daarom  groeide hij voor een groot deel op bij zijn grootouders, maar al vroeg ging het de verkeerde kant op. Op zijn 11^de aan de drank, op zijn 13^de al naar zijn eerste AA-bijeenkomst.  Wel muzikaal getalenteerd, maar zijn grootvader wijst hem op een loopbaan als politieman. Om iets te hebben om op terug te vallen voor als het in de muziek niet zou lukken. 8 jaar is hij politieman, dan moet hij ontslag nemen vanwege een aanklacht voor huiselijk geweld. Zijn drugverslaving neemt grootse vormen meer…

Orango presenteert zich op haar site als een rock ‘n’ roll-band. Op die webplek staan ook vermeldingen van recensies op allerlei metalsites. Waarom dan ook een bespreking hier (frons)? Omdat Orango een soort stevige southernrock met psychedelische trekjes maakt en een deel van de lezers lust daar wel pap van. En ik ook. Het vorige album, The Mules Of Nana, kwam zelfs in mijn eindlijst over 2017 terecht. Van Evergreen (Stickman/Konkurrent) valt zoiets echter nog te bezien. Ten opzichte van de voorganger klinkt Evergreen nog iets rauwer en lijken de invloeden meer…

“Nobody wants to rock n roll no more”,  zingt Becky Warren op haar nieuwe album Undesirable (eigen beheer). Dat geldt in elk geval niet voor de zangeres uit Nashville zelf. Het nieuwe album is namelijk een stuk steviger dan het fantastische War Surplus. Dat was gebaseerd op haar eigen relatie-ervaringen met een oorlogsveteraan. Voor Undesirable ging Warren op zoek naar de verhalen uit de onderkant van de samenleving. Daarvoor sprak ze met een aantal verkopers van de straatkrant in Nashvillle. Misschien zit er daardoor minder een vaste meer…

Op de website van Carolina Story staat dat Lay Your Head Down (Black River Americana) het volwaardige debuut is van het man-vrouw duo, gevormd door Ben en Emily Roberts. Dat is spelen met de waarheid. In 2010 bespraken we hier al When The River Met The Sea, dat met tien nummers toch ook echt een volwaardig album genoemd kon worden. Nadien bracht het duo nog ten minste twee uitgebreide EP’s (zo zullen we het dan maar noemen) op de markt. Het leverde nog nooit het echte succes op. Inmiddels twee kinderen verder in het leven meer…