Frappant is het altijd weer: dat je denkt dat je met een nieuw bandje te maken en dat het uiteindelijk iets heel anders is. Slow Leaves is allereerst geen band, maar het pseudoniem van de Canadese singer-songwriter Grant Davidson en nieuw is hij ook allerminst. Onder zijn eigen naam bracht hij al vier albums uit en één daarvan bespraken we hier zelfs al eens (recensie). Enough About Me (MFM) is zelfs niet eens zijn eerste album onder de naam Slow Leaves, maar de opvolger van het in 2014 verschenen Beauty Is So Common. Maar genoeg over Davidson, laten we het meer…

Toen ik vorig jaar Night Thief (eigen beheer) van Levi Cuss ontving, was ik er vrij zeker van dat ik de plaat voor het eindejaarslijstje kon noteren. Maar zoals de dingen gaan, het plaatje fladderde uit mijn blikveld. Zonde. Cuss is een Canadees met pet en baard, die naar Nashville afzakte om zijn tweede album op te nemen. Daar ging hij aan het werk onder de bezielende leiding van een andere Canadees, namelijk Steve Dawson. Behalve zijn taak als producer leefde die zich uit op akoestische en elektrische gitaren, pedal steel, lap steel, weissenborn, dobro, meer…

Keegan McInroe is zo’n artiest uit het oerconservatieve Lubbock die juist een progressief tegengeluid laat horen. De Texaan woont tegenwoordig in Fort Worth, maar zijn afkomst heeft duidelijk sporen nagelaten. Op A Good Old Fashioned Protest (eigen beheer) ageert hij tegen de dubbele moraal en het verderf dat de Verenigde Staten zaait, zelfs als er goede bedoelingen achter schuilen. Op Talking Talking Head Blues rekent hij af met angst en haat zaaiende tv-journalisten, die de levenswandel van Justin Bieber eigenlijk veel belangrijker meer…

Zang, gitaren, orgel, tamboerijn, chaos; dat is de opsomming die achter de naam van Tommy Oberon staat bij het titelnummer Tell Me All About It (ThouArt Records), waarmee deze plaat van Oberon Rose aanvangt. Een geweldig stukje muziek is dat. Het begint als een springerige deun van Sir Douglas Quintet, maar na een chaotisch middenstuk wordt er overgeschakeld naar rustiger vaarwater met akoestische gitaar om vervolgens over te gaan naar het soort psychedelica waar Big Star het patent op had. Oberon Rose is een bijzondere band, wat in feite al meer…

Korby Lenker zette een tafeltje neer aan de rand van de Snake River Canyon in Idaho. Daar ging hij aan het werk. Op de binnenkant van de digipack staat een prachtige zwart-witfoto. Thousand Springs (Soundly Music) kwam daar, maar ook op andere plekken in de natuur tot stand. Dat de basis van het album niet in de studio is opgenomen, valt niet terug te horen. Eerlijk gezegd is de sound nogal clean. Nadat Lenker de basis had vastgelegd, besloot hij langs collega’s te rijden voor verdere instrumentale invulling. American Songwriter schreef na een meer…

Met Lionheart (Merge Records/Konkurrent) kiest H.C McEntire van Mount Moriah voor het solopad, maar ze staat er niet alleen voor. Dat is goed, want ze heeft een zware weg te gaan. Een imponerende lijst aan gasten steunt haar. Gitarist William Tyler, harpiste Mary Lattimore, Amy Ray, Tift Merritt, Angel Olsen en de veelzijdige Phil Cook worden aangestuurd door de producerende punkrocker Kathleen Hanna van Bikini Kill. Het zou zomaar alle kanten kunnen opgaan met zo’n verzameling eigenzinnige musici, maar Hanna was vastbesloten om het meer…

Er worden weer echte wolven in Nederland en Belgie gesignaleerd. Hoogste tijd om hier dan ook iets van Actual Wolf te bespreken. Het vorig jaar uitgebrachte Faded Days (Redhouse Records) bij voorbeeld. Maar ook omdat die zo mooi is. Actual Wolf is het hersenspinsel van Eric Pollard, die in het verleden betrokken was bij albums van Sun Kil Moon, Low en Retribution Gospel Choir. Op deze nieuwe schijf grossiert Actual Wolf in heerlijke melodieën die nu eens in westcoast-countryrockland thuishoren en dan weer meer folkrockend zijn. In het laatste geval meer…

Het is altijd fijn als er weer een nieuw album van het Zweedse folkrock-duo Landstrom verschijnt. Je weet wat je krijgt want Carina Landin en Göran Lindström hebben duidelijk hun geluid gevonden. Stemmige nummers waarin de dromerige en weemoedige sfeer vaak ruw onderbroken wordt door de volle gitaarsound van Lindström. Dat is een fijne tegenstelling die goed werkt en op Whitewater (Kullsta Records/Sonic Rendezvous) ook weer genoeg te horen is. Alle nummers zijn zelfgeschreven, het album is zelfgeprocuceerd en bijna alle instrumenten zijn meer…

Om With All Its Thorns (Copperhead Records) van Laura Benitez and the Heartache te kunnen waarderen moet je een liefhebber van echte country zijn. En meer in het bijzonder eigenlijk een liefhebber van de zogenoemde Bakersfield-sound. De country zoals die nieuw leven werd ingeblazen door Buck Owens, Merle Haggard en later Dwight Yoakam. Traditionele country met elektrische gitaren en een flinke dot pedal steel. Country waar de whiskey en de hartepijn vanaf druipt. Daar lust de vanuit de Bay Area opererende Laura Benitez wel pap meer…

Na de romantische easy listening met een jazzy westerntintje van Colorado Mornings biedt Lights Of Paris (eigen beheer) van Rupert Wates thematisch wat serieuzere kost. Het draait op het album om de wreedheden van deze wereld en de desillusie die daar het gevolg van kan zijn. Het krachtige akoestische gitaarspel van Wates grijpt je bij de enkels, waardoor je geen moment de aandacht verliest. De balans op een liedje als The Balladeer ligt hem in het feit dat je altijd op hem kan rekenen. De weg is zo donker, dat je soms niet eens het midden van de weg weet meer…