Trond Svendsen is een Noorse misdaadreporter die in zijn vrije tijd hele aardige americanaliedjes schrijft. Daarbij heeft hij een fraaie stem die vooral heel erg doet denken aan Jerry Giddens (Walking Wounded, Gaucho Gil). Velen zullen die Giddens niet kennen, dus beschouw dat maar als een extra tip bij dit stukje over dit geslaagde album. Trond Svendsen & Tuxedo vangen Palomino Motel (Rootsy/Sonic Rendezvous) aan met de van een soepele melodie voorziene Love Like This, dat gekleurd wordt door samenzang en wat flarden meer…
Geroosterd brood met het bestek op een papieren servet. Zo serveert men het ontbijt in Motel Americana (Songs & Whispers). 
Een verloren wieldop rolt langs de weg. Als een geest voortgedreven door de wind. Ghosts Of The Main Drag (Lost Hubcap Records) beweegt zich voort langs de blue highways van de Verenigde Staten. Daar vind je nog oude pijlen langs de wegen die wijzen naar nog onbekende avonturen. 
Bij de uitstekende vorig jaar verschenen plaat Singing Saw schetste 
Een gitaar legt gecompliceerde motiefjes onder een lichtjes wegzwevende melodie; voegt er wat krulletjes aan toe en vervult ondertussen de functie van percussie. 
Hé, is dat Chris Isaak? Nee, en het is ook James Dean niet. Een gestileerd beeld dat eruitziet als een reclamefoto siert het debuut van een band met de nogal algemene naam 
Dat Jerry Douglas op dobro een bijdrage levert aan Static In The Wires (eigen beheer) zegt eigenlijk al dat dit allesbehalve een doorsnee bluesalbum is. 
Adios (Bloodshot) is al het vijfde album van 
De teletijdmachine van professor Barabas, hij bestaat! De enige beperking is dat je er alleen maar mee naar de jaren 60 kunt reizen. Zet This Highway van 
De toevoeging van een saxofoon op opener Champagne Corolla zet de toon. De drums roffelt naar een heftig instrumentaal tussenstukje, maar het is de jazzy bodem die opvalt. 
