Dead Bronco is een Spaanse band uit Bilbao, waarvan we het vorige album hier lovend bespraken. Het gezelschap rond zanger Matt Horan heeft sindsdien een doorstart gemaakt, want er is een nieuwe leadgitarist, een nieuwe drummer en een nieuwe lapsteelgitarist aangetrokken. Alleen bassist Oscar Calleja is Horan trouw gebleven. En eerlijk gezegd blijkt het nieuwe album Bedridden & Hellbound (eigen beheer) een stap achteruit te zijn ten opzichte van het eerdere werk. Dat ligt niet zozeer aan die nieuwe bandleden, die kwijten zich goed van meer…

Andrew Combs heeft een speciaal plekje in de harten van de Alcountry-recensenten. Al vanaf 2010 worden zijn albums hier zonder uitzondering positief besproken. Zijn laatste, All These Dreams, kreeg zelfs een volle sterrenhemel. Met een groot deel van dezelfde hulptroepen nam Combs het vorige week verschenen Canyons Of My Mind (Loose Music) op. Toch is dit niet een eenzelfde soort album geworden. Combs verlegt op dit nieuwe album namelijk wat accenten, meer richting het klassieke singer-songwriter genre. Gelukkig wel met nadruk op meer…

De cello van Sera Smolen strijkt de wolken een beetje weg, maar nooit helemaal. Zo’n cello zorgt nou eenmaal voor melancholie en dat is niet anders op Unlock The Sky (eigen beheer) van Tom Mank and Sera Smolen. Mank is een praatzingende bard die graag de zonnestralen opvangt die door het wolkendek priemen. Hij warmt zich er aan. Zingt bijvoorbeeld over een muur in een stad die het zonlicht weerkaatst (I Left The City). Hij zoekt de liefde in een wereld vol oorlog (Love In A Difficult World). De samenwerking tussen celliste Smolen en singer-songwriter meer…

Furnace (Thirty Tigers/Bertus) is een plaat over een echtscheiding en het uiteenvallen van de familie. Dave Simonett is de voorman van Trampled By Turtles, maar deze persoonlijke geschiedenis bracht hij uit als Dead Man Winter, een artiestennaam waaronder hij al eens eerder een album uitbracht. De relatiebreuk heeft er ingehakt, zoveel is duidelijk. Dat betekent niet dat dit beperkt blijft tot grienen. Nee, de emoties gaan veel dieper. Zelfbeklag is te makkelijk. Simonett gaat als Dead Man Winter ook bij zichzelf te rade. Niettemin geeft hij meer…

66 jaar is Rodney Crowell nu en al ruim 40 jaar in het vak. Hij hoeft niets meer te bewijzen. Hij kan terugkijken en duiden. Op Close Ties (New West) doet hij dat op grootse wijze, gebruikmakend van ervaring, talent en kennis en kunde. Zijn vroege jeugd (hij werd geboren in Crosby, een voorstadje ten oosten van Houston) is inspiratie voor de prachtige opener East Houston Blues. Dat hij op 22-jarige leeftijd naar Nashville trok en daar in de kringen rond Guy Clark, Johnny Rodriguez en Townes van Zandt terechtkwam hoor je in Nashville 1972. Toen meer…

Michael Chapman is een grote naam uit de Britse folkrock. In tegenstelling tot generatiegenoot Richard Thompson brengt zijn naam niet zoveel teweeg in de wereld van americana. Met het jubileumalbum 50 (Paradise Of Bachelors/Konkurrent) zou dat zomaar kunnen veranderen. Vijftig jaar is hij al actief. Langer dan de term americana in zwang is. Overigens maakte hij in 2001 al eens een plaat met de titel Americana, een jaar later gevolgd door Americana 2. Britse folkrock mag altijd de basis zijn geweest voor Chapman, zijn lange loopbaan is te buitenissig meer…

Sam Outlaw kan echt zingen. Van de meeste outlaws kun je dat niet zeggen. Die knauwen, hikken, grommen, mompelen. Als ze niet boeren of vloeken. Past bij de onaangepastheid die ze nastreven. Outlaw is geen outlaw. Sam is veel te lief. Sam heeft een Tenderheart (Six Shooter Records/Thirty Tigers/Bertus) en als hij al eens in de problemen raakt, dan is het door een vrouw die wilder is dan hijzelf (Trouble). Al halverwege het eerste nummer (Everyone’s Looking For Home) barsten de strijkers los in een combinatie met wat blazers en een meer…

Innocent Road (eigen beheer) van Caleb Klauder & Reeb Willms biedt alles wat je maar kunt wensen van een countryplaat. Samenzang tussen man en vrouw. Honky tonk met een mandoline (Coming On Strong). Een akoestische gitaar en een snelle melodie (Been On The Rocks). Een wandeltempo dat aangegeven wordt door de drummer waarover een tekst wordt gelegd vol hartzeer en spijt. Steelgitaar en fiddle strijken de ellende er flink diep in. Hank Williams zou zich helemaal kunnen inleven in zo’n tekst waarin hij zingt dat hij haar stem hoort meer…

Vrij snel na haar vorige album brengt de uit St Louis afkomstige zangeres Beth Bombara al weer een nieuwe plaat op de markt. En dat terwijl ze na het uitbrengen van die vorige plaat nog te maken kreeg met een depressie. Die ervaring verwerkte ze dan maar in het titelnummer van dit nieuwe album: Map & No Direction (At The Helm Records), u voelt hem wel. 8 nummers in minder dan een half uurtje, vroeger zouden we zoiets een minialbum noemen. Bombara heeft een mooie en onderscheidende stem. Ze kiest hier voor een vrij organische muzikale invulling, meer…

Met een president als de grootste verrader van het land zat er voor Nathan Bell niets anders op dan zo snel mogelijk een statement te maken. Dat doet hij met Love>Fear (48 Hours In Traitorland) (Stone Barn Records/Lucky Dice). Tien jaar geleden maakte Nathan Bell al eens een plaat getiteld Traitorland (zie recensie). Ook toen al was er veel mis in Amerika. Bell schreef er verhalende songs over vol dreiging. Op deze nieuwe collectie zijn de liedjes weer heel sterk. The Big Old American Dream is voor velen maar moeilijk overeind te meer…