De oude grijze vos Willie Nile is nog lang niet versleten. Grandpa Rocks in zijn eigen woorden. Een T-shirt van The Clash aan en een koortje in Ramones-stijl. Ja, ja, hij is Forever Wild. Dat eerste nummer van zijn nieuwe worp World War Willie (Blue Rose Records/Sonic Rendezvous) heeft overigens een flinke tik van een rockende Springsteen meegekregen. Prima. Runaway Girl doet door het koortje en de castagnetten van Patricia Vonne sterk denken aan iets van Mink DeVille. Let’s All Come Together is welbeschouwd een strijdlied zonder meer…

Disintegrator van Daniel Markham kun je zien als een perfecte synthese van de Texaanse steden Lubbock en Denton. Het introspectieve en verhalende van songschrijvers uit Lubbock en het nietsontziende van de country-infused indierock van de bekende bands uit Denton (denk Centro-Matic en Slobberbone). De plaat van de voormalige Lubbockite Markham werd, onder leiding van Scott Danbom, opgenomen in Denton. Markham grijpt ook met regelmaat terug naar de stevige collegerock uit de jaren ’90. Dat was waarschijnlijk ook de periode meer…

Het album True Life van Cave States is de opvolger van het ruim twee jaar geleden verschenen The Great Divide. Weet u nog? Indrukwekkende plaat was dat. Dat geldt wederom voor deze tweede schijf van Chris Grabeau, Todd Schnitzer en Danny Kathriner. Zo lijkt het erop dat dit Cave States wel wat meer wordt dan een leuk nevenproject van deze mannen uit St Louis. Opnieuw vloeiden er prachtige liedjes uit de pen van Grabeau en Kathriner. Liedjes die zich laten omschrijven als klaterende beekjes door een grassige prairie. Liedjes waarin akoestische, meer…

The Blazing Zoos is een countryband uit Londen. Zo afficheren ze zichzelf, maar maak daar maar rustig een altcountryband van. Het soort country dat dit bandje rondom de in Australie geboren zanger-gitarist Andrew Mueller maakt zal je immers nooit op een countryradiostation horen. Daarvoor is het geluid van de band op Chocks Away (eigen beheer) veel te gruizig en twangy. The Blazing Zoos speelden ooit overigens in Amsterdam in het voorprogramma van de Drive-by Truckers. Zo heftig als die band zijn deze Blazing Zoos overigens niet, maar het geeft wel een meer…

Potten en pannen, een wasbord, deksels en een wieldop, het zijn allemaal onderdelen waaruit een charismo kan bestaan. Dat is het zelfgemaakte percussie-instrument dat mede zorgt voor de wilde energie tijdens de concerten van Hackensaw Boys. Charismo (Free Dirt/Music & Words) is ook de titel van de nieuwe cd van de band uit de Amerikaanse staat Virginia. Niet eerder kwam de akoestische country met de vaart van punk zo goed uit de verf in de studio. In 17 jaar hebben de bandleden blijkbaar wel het een en ander bijgeleerd. Producer Larry meer…

De nieuwe plaat van de bijzonder talentvolle Engelse singer-songwrtiter M.G. Boulter heeft de intrigerende titel With Wolves The Lamb Will Lie (Harbour Song Records). Die refereert aan die door Jesaja voorgespiegelde vredestijd, als de wolf met het lam zal verkeren en het luipaard met de geitenbok. Die titelfrase komt voor in het laatste nummer, Let Light In, van deze wat donkere plaat. In dit schitterende laatste nummer is de hoofdpersoon voorbij de donkere periode in zijn leven en kan hij eindelijk vooruit kijken. Multi-instrumentalist Boulter is op deze soloplaat meer…

Schreven we over The Bright Spots (zie recensie) dat Randall Bramblett nooit gestopt is met blues, rock en soul samen te voegen, deze keer gaat het om de opsomming blues, jazz, funk en rock. Niet iedereen zal zich bekeren tot Devil Music (New West Records/PIAS), daarvoor is de muzikale koers van de ervaren toetsenist net iets te veeleisend. ‘We got a soul connection’, zingt de Amerikaan op afsluiter Missing Link. Bramblett zet een hoge soulstem op, terwijl een trombone daar lage bromtonen tegenover zet. Toch is het moeilijk om die meer…

Niet zeuren dat Mark Olson er niet bij is, Gary Louris stuurt The Jayhawks op Paging Mr. Proust (Sham/Bertus) het luchtruim in voor een geslaagde vlucht die doet uitzien naar het moment dat ze weer zullen landen in Nederland. Dat zal dit najaar zijn. Op 10 september staan ze op TakeRoot in Groningen en op 19 september in TivoliVredenburg, Utrecht. De meerstemmige zang, het handelsmerk van de Amerikanen, is ook zonder Olson piekfijn in orde. Een nummer als Isabel’s Daughter is vertrouwde kwaliteit. Op Leaving The Monsters Behind is het meer…

Het was de grote vraag waar Sturgill Simpson, na het succes van Metamodern Sounds In Country Music, op zijn derde album mee zou zou komen. En of het net zo goed zou zijn. Om die laatste vraag maar gelijk te beantwoorden. Ja, A Sailor’s Guide To Earth (Atlantic/Warner) is zeker net zo goed. Het album is geïnspireerd door de geboorte van zijn eerste kind, net een maand na het verschijnen van Metamodern Sounds. Het is een soort brief van een zeeman aan zijn gezin. Simpson put daarbij onder meer uit zijn eigen ervaringen in de marine. Het eerste nummer, meer…

Niets is mij bekend over Hege Brynildsen. When My Man Comes To Town (Rootsy/Sonic Rendezvous) viel ineens op de spreekwoordelijke mat. Wat speurwerk op het internet leerde dat ze Noors is en dat dit haar derde album is. Hierop staan 10 nummers die als traditionele americana zijn aan te merken. Klassieke americana zou ik bijna zeggen. Dat komt met name door het bijzondere stemgeluid van Brynildsen. Ze zingt zoals een folkzangeres uit de jaren zestig; een beetje zoals toentertijd Buffy Sainte-Marie. Hoog en met een beetje vibrato. Dat remt meer…