Theo Sieben in een Brabantse Amsterdammer – hij groeide op in de Peelstreek – maar als je niet beter zou weten zou je denken dat zijn wieg ergens op het Amerikaanse platteland heeft gestaan. Sieben maakt immers, zo blijkt ook weer op zijn derde soloplaat Delphinidin (Highwind Howl Records), puur Amerikaanse muziek. De nummers op dit album vinden hun basis in de blues, met toevoeging van een een scheutje gospel hier en daar. Het zal ook wel niet voor niets zijn dat de titel van de plaat doelt op het stofje delfinidine dat bepaalde bloemen blauw maakt. De twaalf liedjes meer…

Overstuurde gitaren. Zeurend orgeltje. Krachtige drumslagen. Dan Stuart leeft nog. Met een stel jonge Mexicanen laat hij weer eens van zich horen. Vier jaar geleden wentelde hij zich in de waanzin met The Deliverance Of Marlowe Billings (zie recensie), een album waarop hij dacht af te rekenen met zijn ex die hem na twintig jaar had verlaten. Mooi niet dus. Op Marlowe’s Revenge (Cadiz Music/Bertus) is hij nog lang niet klaar met haar. ‘Are you happy honey? / What’s a husband for? / Adios guapa I gotta run / It’s been real too much fun’. Ja, hij leeft meer…

Kun je op een site over altcountry aan komen zetten met een songtitel als That’s Why God Loves Cowboys en toch serieus worden genomen? Tsja, twijfelgeval zou ik zeggen. Na een paar luisterbeurten wist ik eerlijk gezegd niet wat ik moest denken van The Underdog (Big Label Records/Thirty Tigers/Bertus) van de Texaan Aaron Watson. Na een tijdje nog maar eens luisteren kan dan verhelderend werken. Zo gezegd, zo gedaan. Zo kan het gebeuren dat we hier voor het eerst aandacht besteden aan Watson, die met The Underdog al zijn twaalfde meer…

Drums, gitaar en zang zijn even belangrijk op Blackwing, het nummer waarmee Lucie Thorne haar nieuwste album Everything Sings Tonight (Little Secret Records/CRS) opent. De Australische singer-songwriter werkt wederom samen met drummer Stuart Hamish. De twee vullen elkaar op perfecte wijze aan. Ze brengen een soort donkere slowcore die zindert van de onderhuidse spanning. Gitarist Bo Ramsey speelt op drie nummers mee en dat is een passende aanvulling. Het briljante ingehouden gitaarspel op dat eerste nummer is overigens meer…

Op Going Down In History (Bloodshot Records/Bertus) klinken Waco Brothers nog net zo energiek als ruim twintig jaar geleden toen ze begonnen. Cash meets Clash, is dat eigenlijk niet de perfecte omschrijving van altcountry? The Waco Brothers maken die woorden weer volledig waar. Engelse punk en Amerikaanse country die elkaar vinden. De in Amerika neergestreken Brit Jon Langford (Mekons, Three Johns) drukt niet alleen als muzikant zijn stempel op altcountry, ook als illustrator van hoezen heeft hij het genre een dienst bewezen. Het is meer…

Mooie titel is dat: Home Sweet Hotel (eigen beheer). Het is het leven van de rondreizende artiest. Zo ook voor Amelia White. Zeker sinds haar relatie naar de knoppen ging. Jaren geleden al. Ze voelt nog altijd de pijn. Huilen in het kussen. Een schaduw op haar schouder, zo leren we op Dangerous Angel. De singer-songwriter uit Nashville zingt soms wat zeurderig. Negatieve opmerking? Nee hoor, daar houden we juist wel van. White is echter geen Lucinda Williams, daarvoor glijdt haar stem iets te vaak weg naar eenvormigheid; dan verslapt de meer…

Op deze site werd al eerder die razend interessante eindejaarlijst van Australische en Nieuwzeelandse americana genoemd waaruit we onder meer Marlon Williams en eerder al Fanny Lumsden bespraken. De Australische Andy Gordon staat er ook in (en dat zegt al bijna genoeg). Zijn New Albion is echter wel geheel afwijkend van de andere albums uit die lijst. Maar zeker zo belangwekkend. New Albion is een conceptplaat met nummers die geheel gewijd zijn aan de eerste ontmoeting tussen de lokale bevolking (die Gordon steevast de Australians meer…

Wie is er niet groot geworden met die typische Excelsior-sound? Bands als Daryll-Ann, Caesar en Johan bepaalden zo’n beetje vanaf de jaren 90 de Nederlandse gitaarpopscene. Ook El Pino & the Volunteers brengen sinds 2006 hun platen uit op dit befaamde platenlabel. Het debuut, Molten City, kon nog als alternatieve country beschouwd worden, maar met The Long-lost Art Of Being Invisible (2009) draaide het gezelschap rond David Pino al naar de gitaarpop. Het nieuwe titelloze album past opnieuw naadloos in die gitaarpop-traditie van Excelsior meer…

De deurbel gaat. Als ik opendoe staat de buurvrouw voor m’n neus. Of ik die muziek die ik de laatste drie dagen draai alsjeblieft nog eens wil opzetten. En ze wil graag weten wat het voor een plaat is. Het is Walking With A Stranger (eigen beheer), het tweede album van het duo Escondido (bestaande uit Jessica Maros en Tyler James) En ja, het is een plaat die ik inderdaad al drie dagen vrijwel onafgebroken op vol volume draai. Niet alleen omdat die zo goed is, maar ook omdat het een album is dat uitnodigt om de geluidsknop open te zetten. Dit is klassieke meer…

Met Six On The Out (eigen beheer) brengen The Westies al snel een opvolger uit voor het uit begin 2015 stammende West Side Stories. The Westies, dat zijn Michael McDermott en partner Heather Horton, die op dit album ondersteund worden door onder meer gitarist Will Kimbrough en multi-instrumentalist Lex Price die ook de productie deed. Het een beetje orientaals aandoende If I Had A Gun is een fantastisch openingnummer. En dat is gelijk ook een valkuil, want hiermee worden de verwachtingen voor de rest van het album hoog opgeschroefd. En meer…