Voor Half Past, Present Pending (Fluff & Gravy Records) bleef Mike Coykendall lekker thuis om wat aan te klooien. Voor het grootste deel deed hij alles zelf. De producer die rond de millenniumwisseling actief was met Old Joe Clarks nam naast nieuwe nummers ook wat oud werk en covers van favoriete liedjes op. Het kale All That I Wanted waarmee het album begint klinkt een beetje als Syd Barrett en is daardoor een aardige inleiding naar Late Night, een cover van deze artiest. Behoorlijk psychedelisch en spaced out is dat ook in de handen meer…

Al zo ongeveer sinds Altcountry.nl bestaat bespreken we hier hier albums van Dan Israel. Da’s dus al heel lang, maar Israel is ook al heel lang actief in de wereld van de alternatieve country. Sinds 1997 onder eigen naam, al dan niet begeleid door The Cultivators. En om eerlijk te zijn: op het eenvoudig getitelde Dan (eigen beheer) lijkt de tijd stil gestaan te hebben. Er is klinkt niets dat je ook wel begin jaren ‘90 gehoord zou hebben kunnen hebben. Vernieuwing is echter in dit genre niet direct voor de hand liggend. Het songmateriaal op Dan en de uitvoering meer…

Ik zeg Will Johnson, u zegt Centro-Matic of South San Gabriel of misschien zelfs Monsters Of Folk, het project met Conor Oberst en Jim James. Dat laatste was iets eenmaligs en Centro-Matic en South San Gabriel hielden in 2014 op te bestaan. De Texaanse liedjesschrijver staat er nu weer helemaal alleen voor. Swan City Vampires bracht Johnson dan ook onder eigen naam uit. De liefhebber van echte alternatieve country, die kraakt, die schuurt, die refereert aan Neil Young & Crazy Horse, aan de moderne Wilco, aan Mark Eitzel en aan Vic Chesnutt, die liefhebber meer…

Het vierde woord dat uitgesproken wordt op dit album is heartache. En na Here Comes The Heartache, het eerste nummer van Jason James (New West Records/PIAS), is het niet gedaan met het hartzeer. Jason James maakt echte country. Niet die van het gladgestreken Nashville-soort, daar schrijven we hier op deze site immers nooit over, maar die van het Texaanse soort. Zoals Wayne Hancock, Jesse Dayton en Dale Watson dat ook doen, maar dan met nog meer respect voor oude tradities. Of misschien niet zozeer met nog meer respect, maar met iets minder meer…

Nathan Bell haat bankdirecteuren. Nathan Bell haat platenbazen. Nathan Bell haat kapitalisten die de boel besodemieteren. In 1995 haakte hij af als singer-songwriter. Een plaat die hij dat jaar in Nashville maakte kwam nooit uit. Twaalf jaar raakte hij geen gitaar aan. Sinds 2007 is hij terug. Het internet maakte het mogelijk om in eigen beheer muziek uit te brengen. Het bleek achteraf ook om een andere reden een uitstekend moment voor Bell om weer te beginnen. Een jaar later namelijk sloeg de crisis toe en was er volop aanleiding om meer…

Het was tijd voor iets anders. Over zijn gestrande huwelijk was het de vorige keer gegaan. Dat ging Josh Ritter niet nog een keer doen. Op Sermon On The Rocks (V2) slaat de Amerikaan andere wegen in. Hij doet dat trouwens door opnieuw afstand te doen van een deel van zijn verleden. Ritter rekent af met zijn religieuze opvoeding. Op opener Birds Of The Meadow komt hij direct to the point. De sound is ietwat mechanisch, een soort witte soul met zelfs een vleugje disco. Op een nummer als Seeing Me Around maakt de drummer dat laatste meer…

Prachtig, prachtig, prachtig. Drie woorden, meer heb ik niet nodig om het vierde album, Beautiful Life (Slow Shark Records), van het Deense Homesick Hank te beschrijven. Prachtige nummers, prachtige uitvoeringen en een prachtige hoes. Eerst maar eens die nummers. Die zijn alle elf geschreven door zanger-gitarist Kudre Haan. Ultramelodisch, te positioneren in de Bermuda-driehoek tussen Tindersticks, Bonnie Prince Billy en Lambchop. Die laatste noem ik niet toevallig; het is immers zwevend Lambchop-lid Mark Nevers die dit album mixte en daarmee meer…

Keep Coming Back (Ruf Records/Munich) begint met het titelnummer en dat is tamelijk drukke bluesrock met slidegitaar. Mike Zito & The Wheel klinken ook op Chin Up nog stoer, zoals het een beetje hoort bij deze muziek. Best een aardig stampend nummer voor wie destijds door rootsmuziek aangestoken werd door The Fabulous Thunderbirds, maar op Get Busy Living laat Zito pas echt horen waartoe hij in staat is. Als de stoere pose verdwenen is, blijkt de naar Texas getrokken artiest een heel behoorlijke soulzanger te zijn. Denk aan een Eddie Hinton. En er meer…

The Delta Jacks komen uit Essex, het Engelse graafschap aan de noordoever van de Theems. De Delta dus. Niet ontoevallig ook de plek waar pubrockers van Dr. Feelgood vandaan kwamen. Met hen delen de Delta Jacks een voorkeur voor oude rhythm & blues. Maar daar houdt het niet bij op. Op het debuut Trouble Ahead laat het kwartet ook lekker in het gehoor liggende countryrock horen en, niet in de laatste plaats, ook countrypunkachtige dingen. Een prettige mix. Op de uitvoering valt ook weinig aan te merken. Je kunt je wel afvragen meer…