De Legendary Shack Shakers blijven op The Southern Surreal (Alternative Tentacles/Sonic Rendezvous) niet in hun schuurtje hangen. De band rond J.D. Wilkes gaat op ontdekkingsreis en verlaat daarbij ook de zuidelijke staten van Amerika. Want een nummer als Young Heart, Old Soul bevat ska zoals het begin jaren tachtig op het Britse 2 Tone verscheen. En op Dead Bury The Dead wordt Mexico bezocht Een beetje salsa en een toefje surf, een beetje als Los Lobos eigenlijk. Op Down To The Bone reizen de Shack Shakers helemaal af naar de jungle, te oordelen naar meer…

Pete Gow van Case Hardin is productieleider van een nieuwsprogramma, als voorman van zijn band kan hij verhalen vertellen die niet noodzakelijkerwijs gebonden zijn aan de feiten. Zo heeft hij op These Three Cities een gesprek over de kwaliteiten van Phil Spector als platenproducer met een prostituee op gele naaldhakkenen en een stel tieten waar ze nogal wat geld in heeft gestoken. Colours Simple (Clubhouse Records) begint met een nummer van ruim acht minuten, een gewaagde doch geheel geslaagde zet van de Britse band. Poets Corner vangt aan meer…

Alsof er nog een extra deel aan de schitterende reeks Truckers, Kickers, Cowboy Angels – The Blissed Out Birth Of Country Rock (zie recensie) moest worden toegevoegd, zo klinkt Pacific Surf Line (Alive Natural Sound/Sonic Rendezvous) van de gelegenheidsformatie Gospelbeach. Het album biedt een wilde treinrit door de woestijn, waarbij nooit het zicht op de Grote Oceaan verdwijnt. Dat betekent zonneschijn in Californië met gitaren die kwetteren als vogeltjes. Gospelbeach is een strook zand die verbonden is met Beachwood Sparks middels meer…

De twintiger Korey Dane reisde door heel Amerika om inspiratie op te doen voor Youngblood (Innovative Leisure/Bertus). De verhalen komen uit alle hoeken van het land, met zijn sound blijft hij vooral aan de westkust. Of toch niet? Bij de innovatieve Dane is meer aan de hand. In vrijwel alle nummers combineert hij Amerikaanse westcoastrock met Angelsaksische pop. Zo horen we een Beatlesgitaar met een paisleypatroon in I’m Your Man. Heerlijke gitaarsolo, terwijl Dane zichzelf verliest in wilde zang. Op Little Dream brengen blazers meer…

Soms is de werkelijkheid vreemder dan je kan verzinnen. The Last Hurrah!! bij voorbeeld en dan met name de samenstelling daarvan op dit album Mudflowers (Rune Grammofon). Drijvende kracht van het project is de op leeftijd zijnde Noorse gitarist, componist en arrangeur HP Gundersen, die voor dit derde album de vocale hulp heeft ingeroepen van de nog jonge Amerikaanse zangeres Maesa Pullman. Belangrijk is ook de pedal steelspeler Marty Rifkin die zijn sporen onder meer verdiende op tal van albums van Bruce Springsteen. Anders dan op meer…

The Hell In Your Mind van het Canadese gezelschap The Sumner Brothers is niet het meest gemakkelijk in het gehoor liggende plaatje van dit jaar. Die titel zegt mischien al genoeg. Op hun bandcampsite omschrijven ze zich nog als altcountry-band, maar op dit vijfde album hoor je toch vooral gitaarrock met weemoedige ondertoon. Het klinkt een beetje alsof The Perniece Brothers een schop onder hun kont gekregen hebben. Brian en Bob Sumner zingen en spelen beide gitaar (en Brian doet nog veel meer in muzikaal opzicht). Ze worden op deze plaat meer…

De herfst is bijna voorbij. De bladeren zijn zo ongeveer allemaal gevallen. Het oranje is op de grond opgenomen door bruine en grijze natte grauwheid, waarna de kou zijn intrede doet middels donkerblauw. Silver Season (Loose Music/Bertus) is de logische opvolger van Rain Plans (zie recensie). De winter heeft de herfst verdreven. En ook al heeft Israel Nash New York verlaten en woont hij tegenwoordig in het warmere Texas, ook daar kan de winter soms toeslaan. De periode duurde er maar ongeveer een week, het was koud en Nash bleef vooral meer…

Pure altcountry in de beste traditie van Uncle Tupelo, dat is Built To Break (Normaltown/PIAS) van de Texaan Ronnie Fauss. Op Another Town gaat hij op zoek naar een betere plek, een thema net zo bij dit soort muziek hoort als de Eighteen Wheels (met Rhett Miller) die Fauss terugbrengen bij zijn liefje thuis. De toetsen van de piano springen van enthousiasme bijna onder de wielen. ‘So I’m gonna play a little Hank, play a little Waylon, play a little Willie too / I’m gonna play a little Cash, play a little Dylan, play a little Emmylou / There’s something meer…

Wat een mooi liedje is me dat zeg! De Canadese cowboy Corb Lund begint zijn nieuwste prachtplaat Things That Can’t Be Undone (New West Records/PIAS) met een heel bijzonder stukje countrysoul. Op Weight Of The Gun combineert hij de hitgevoeligheid van Motown met zijn eigen roots. Een slaggitaartje geeft het nummer een aangename lichtheid. Dit is Canadese countrysoul van een andere orde. Lund gooide zijn lasso over de grens van Amerika en trok de soul uit Detroit naar het noorden. Washed-Up Rock Star Factory Blues gaat over meer…