Vanessa Peters is een Texaanse singer-songwriter die in het verleden een tijd in Italië woonde en toen ook veelvuldig door Europa trok om haar liedjes ten gehore te brengen. Uit die periode stamt ook de samenwerking met de Deense singer-songwriter MC Hansen. Deze Hansen vormt samen met twee andere Deense muzikanten The Sentimentals met wie Peters With The Sentimentals (eigen beheer) opnam. En met echtgenoot Rip Rowan, die naast het spelen van toetsen ook de kristalheldere produktie op zich nam. Naast zes nieuwe eigen nummers en een cover van meer…

Op de Facebook-pagina van Elijah Ocean (zie recensie) kwamen we de naam van Thomas Bryan Eaton tegen. De uit de staat New York afkomstige musicus bleek met We All Want To Be Love (HCVS Records) net een nieuw album te hebben afgeleverd. En dat is een prachtig ding vol lyrische countryrock. De rollende noten van een akoestische gitaar met losjes gespannen snaren gaan langs een bijzonder ritme, terwijl er ook fraaie samenzang te horen is op opener Last June. Stones circa Exile On Main Street is het geluid van Dancin’ dat het doet met meer…

De hoes is fraai, maar de grofkorrelige countryrock die te verwachten valt bij zo’n foto van een joshua tree komt er niet uit. Craig Cassler zet een slappe hap voor op Back To You (eigen beheer). Zo te horen heeft het verhuizen van San Diego in het zuidwesten van de Verenigde Staten naar Boston in het noordoosten weinig inspiratie gebracht. En spannende avonturen al evenmin. Op Back To You ruimt hij zijn kamer netjes op en ziet hij het blauw van de oceaan in de ogen van zijn lief. Met zijn iele stem weet hij geen drama over meer…

Matt Ellis is geen familie van de hier bejubelde Robert Ellis. Deze Matt is een 10 jaar geleden in Californië neergestreken Australiër, die stevige recht door zee americana maakt. Misschien kan ik beter zeggen dat de americana van Ellis op The Greatest Escape (eigen beheer) meer gelijkenis vertoont met een lange weg recht door de woestijn. Recht naar de Wavelab-studios van Craig Schumacher in Tucson, Arizona, waar het grootste deel van de nummers werd opgenomen. ‘Keep your eyes on the road man, that road leads you home’ zingt Ellis ook meer…

De meeste van de 12 tracks van Fear And Saturday Night (eigen beheer) schreef Ryan Bingham in afzondering in een airstream trailer ergens in California, in elk geval op een plek zonder elekriciteit en ‘bereik’. Een plek waar hij zich kon concentreren op zijn talent om goede songs te schrijven. Dat heeft zijn vruchten afgeworpen. Na het rauwe en ietwat pompeuze Tomorrowland (2012) keert Bingham weer terug als americana-artiest pur sang. Vooral de tweede helft van de plaat is wonderschoon. Diamond Is Too Rough, Radio en Snow Falls in June, zijn regelrechte meer…

Lowell Thompson verdeelt zijn tijd tussen Burlington, Vermont, waar hij is opgegroeid en Austin, Texas, waar je nu eenmaal moet zijn voor contacten en kruisbestuiving met andere artiesten. Stranger’s Advice (Bunkbed Records) is het derde album van de Amerikaan. Zijn vorige (zie recensie) dateert alweer van ruim vijf jaar geleden. Het verblijf in rootshoofdstad Austin betekent niet dat Thompson meer twang heeft toegelaten in zijn muziek. Integendeel zelfs, zo blijkt. Op opener Honey, It’s True is de invloed van new wave zeker zo meer…

Deze plaat had eigenlijk 35 jaar geleden al moeten verschijnen, maar het liep allemaal wat anders voor James King & the Lonewolves. De Schotten verknalden het voor zichzelf met een optreden voor The Old Grey Whistle Test. Na de tv-uitzending regende het klachten van kijkers over deze godslasterlijke losgeslagen lieden. Iedereen trok de handen af van het zootje ongeregeld. Maar kijk, genade bestaat. Lost Songs Of The Confederacy (Stereogram Recordings) is na al die jaren een geweldig debuut. Met zowel oude als meer…

Met een banjo en een boenkende beat bereiden Michael J. Sheehy en zijn lotgenoten zich voor op de dag des oordeels. Flarden mondharmonica stoten ze uit terwijl ze om genade smeken. Judgement is een nummer dat ook voortgetrokken had kunnen worden door Sixteen Horsepower. We hebben het hier over de blues. Niet die van de platgespeelde noten en verwrongen gezichten omdat dat nu eenmaal zo hoort. Nee, Miraculous Mule is the real thing. En Blues Uzi (Bronzerat/V2) is een gevaarlijk ding. Dit is de blues van binnenuit. Vier eigen nummers en vier meer…

City Walls Autumn Falls bestaat uit de twee Australische broers Anthony en David Gill die besloten om hun heil te zoeken in New York. Van die stad was het nog maar een klein eindje naar Woodstock, waar ze in een oude boerenschuur Factory (eigen beheer) opnamen. Ondanks het grotendeels akoestische karakter heeft de muziek een behoorlijke intensiteit. Het titelnummer waarmee het album aanvangt en Let Love klinken ietwat als The Posies op het debuut Failure. Jon Auer en Ken Stringfellow waren op dat moment ook nog met meer…

Rob Heron & the Tea Pad Orchestra, dat is best een vreemde naam. Theepads, dat is een mislukt produkt van Senseo, daar zal het niet naar verwijzen. Tea pad is echter ook ouderwets Amerikaans slang voor een tent waar je hash kon roken, eigenlijk zoiets als een coffeeshop. Daar zullen Rob Heron en zijn mannen eerder op doelen, want hun muziek is net zo ouderwets als de term Tea Pad. Het zestal uit het Engelse Newcastle brengt op hun tweede album, Talk About The Weather (eigen beheer), een mengeling van western swing, blues, jazz en country. Strak meer…