Ramsay Midwood heeft onder sommige altcountry-aficionado’s een welhaast mythische status. Die heeft de man uit (tegenwoordig) Austin bijna geheel te danken aan zijn debuutalbum Shoot Out At The Ok Chinese Restaurant, een klassieker in het genre. Swampy tunes met intelligente teksten en zwarte humor. Dat Midwood daarna niet zo veel meer uitbracht heeft misschien ook wel meegeholpen in de mythevorming. Nu is er zowaar een nieuwe plaat: Manchaca Eyeball (eigen beheer), is live opgenomen in Sam’s Town Point in Austin. Plaat is natuurlijk weer veel gezegd: het is een verzameling nummers die je via Bandcamp meer…

Bluesrock consumeren we bij voorkeur in gematigde porties. Niet te vaak, maar af en toe. En dan het liefst bereid met sudderende soul. Ongeveer zoals The Love You Bleed (Forty Below Records) van Danielle Nicole dus. De singer-songwriter en bassist uit Kansas City komt krachtig en fel uit de hoek op opener Love On My Brain, waarbij gitarist Brandon Miller ook stevig tekeer gaat. Qua stijl een beetje als Sass Jordan. Dat is ook het geval op Head Down Low, waarbij dan ook nog valt te denken aan Black Crowes. Terwijl Miller de nootjes aantikt, zet Nicole het op een brullen. Make Love is meer soul, net meer…

Met deze recensie richten we onze blik weer eens naar een heel andere kant van het spectrum: naar de rockkant. Naar The Hangmen, een veteranen–undergroundband uit Los Angeles, die net een nieuw album hebben uitgebracht: Stories To Tell (Acetone Records). The Hangmen werden midden jaren tachtig opgericht door Bryan Small en werden als metalband opgepikt door Capital Records. Uiteindelijk bleek dat metal–etiket toch niet goed op Small en de zijnen te passen. Dat ze heftige muziek maken is niet te missen, maar het is meer punky rock n roll met rootsy invloeden. Het meer…

OK, vóór we het gaan hebben over Rumble Strip (RumbleStrip Records), het debuutalbum van John Leventhal, eerst iets over diens muzikale carrière, die al bijna een halve eeuw aan de gang is. Hij produceerde platen voor Marc Cohn, Sarah Jarosz, Joan Osborne, The Blind Boys of Alabama, Rodney Crowell, Jim Lauderdale, Loudon Wainwright III en zijn vrouw Rosanne Cash. Hij speelde gitaar op albums van onder anderen Jackson Browne, Willie Nelson, Bruce Hornsby, Elvis Costello, Dolly Parton, Emmylou Harris, meer…

Soms komt eenzaamheid niet door het alleen-zijn. En komt die kou die je ’s nachts wakker houdt vanuit de armen die je vroeger warm hielden. Het wordt veel beter verwoord door Shawn Hess in Changing Heart, een nummer op zijn derde album Wild Onion (eigen beheer). De in Laramie, Wyoming wonende Hess heeft een sterke voorkeur voor klassieke country en dat hoor je ook weer op deze nieuwe plaat. Pedal steel, fiddle, elektrische gitaar, dat zijn de smaakmakers in songs over de koffie van gisteren die nog eens wordt opgewarmd, over het nog eens meer…

Commander Cody is er niet meer bij. George Frayne raakte in 2021 voor eeuwig zoek in de ozonlaag. Maar ruim vijftig jaar na de elpee Lost In The Ozone van Commander Cody and His Lost Planet Airmen zijn veel andere oudgedienden nog altijd actief. Met Back From The Ozone (Last Music Co./CRS) maken ze duidelijk dat er weinig veranderd is. Feel Like I’m 21 heet een van de songs en ze staan inderdaad nog altijd hun mannetje. Langharige hippies in cowboyshirts die country speelden, dat was eind jaren 60, begin jaren 70 opzienbarend, ook al waren ze niet de enigen. De band was te scharen bij de stroming meer…

Een favoriet rootsalbum in huize Vogel is Hard Lessons (recensie) uit 2016 van de band Big Shoals uit Florida. En ook het eerder uitgebrachte debuut Still Go On wordt hier nog regelmatig gedraaid. De band Big Shoals is (voorlopig?) einde verhaal, maar voorman Lance Howell heeft nu met Another Sad Song (eigen beheer) een eerste soloplaat uitgebracht. Dit Another Sad Song is met recht een soloplaat, want er is behalve Howell niemand anders aan te pas gekomen. De man en zijn akoestische gitaar (en soms een mondharmonica) in negen songs. Vijf daarvan zijn soloversies van nummers die ook op de twee bandalbums te horen waren. Daarnaast ook meer…

Op Chains Of Ours klinkt een gitaarsolo die best wat meer naar de voorgrond had gemogen. Dat is althans de eerste gedachte die opkomt, maar bij een volgende draaibeurt volgt dan het besef dat dit heel bewust zo gedaan moet zijn om juist extra spanning te genereren. Zo’n plaatje is Sweet Revolution (Last Music Company/CRS) van de Britse Hannah White namelijk wel. Producer Michele Stodart, bekend van Magic Numbers en solowerk, heeft met White een fijn geluidsdecor opgetrokken. White zingt soms wat omfloerst, maar ze heeft ook soul. En al snel valt op dat het album heel wat afwisseling te meer…

Danny O’Keefe is in Nederland nooit wereldberoemd geworden, maar in de Verenigde Staten is hij een grote naam. Al was het alleen al om de indrukwekkende stoet van muzikanten die songs van hem gecoverd hebben, zoals Jackson Browne, Gary Stewart, Elvis Presley, Glen Campbell, John Denver, Donny Hathaway, Leo Sayer, Jerry Lee Lewis, Judy Collins, Leon Russell, Willie Nelson, Waylon Jennings, Chris Hillman, Jimmy Buffett, Alison Krauss, en Dwight Yoakam. De ruim bemeten dubbel-cd Circular Turns (Sunset Boulevard Records) geeft een mooi overzicht van O’Keefe’s over meer dan een halve eeuw meer…

Willi Carlisle vindt hoop in de wanhoop. De wereld is verloren. We zijn allemaal verloren. De wereld kwijt. Het einde der tijden is aangebroken. Maar de singer-songwriter uit Arkansas kwam tot een ander inzicht. De wereld draait rondjes. Wij draaien rondjes. Een lichaam vergaat, maar de geest blijft rondwaren. Alles is in evenwicht. ‘We turn to soil, songs, and stories’, schrijft hij in zijn voorwoord op het inlegvel van Critterland (Signature Sounds). De liedjes van Carlisle handelen weliswaar over donkere zaken, maar door ze te zingen schudt hij de zwaarte van zich af.  meer…