A Madman’s Masterpiece (Hillcountry Records) is een onweerstaanbaar goed debuut van Ron Etheridge. Zo, we knallen er maar even net zo hard in als Etheridge doet met Golden Years, het fan.tas.tische autobiografische openingsnummer, met prachtige gitaarsolo. Over Etheridge zelf is niet zo heel veel te vertellen. Hij komt uit Mississipi en schrijft alle nummers op deze plaat uit 2014 zelf. Ja, en hij heeft een heerlijke stem, waarmee hij veel soul in z’n songs kan leggen. Tap Dancing draait helemaal om een ijzersterk basloopje. Blijf dan maar eens stilzitten meer…
Onderweg zijn is een geweldig gevoel. Aankomen waar je je thuis voelt is zo mogelijk nog fijner. Dat is het thema van Quite A Feelin’ (Loose Music/Bertus), de tweede cd van de jonge Amerikaan 
Wat de slang is in de Bijbel, dat is de wolf voor BJ Barham van 
Een drummer komt er niet aan te pas op This House Of Mine (eigen beheer) van 
:format(jpeg):mode_rgb():quality(40)/discogs-images/R-9756740-1485880091-9903.jpeg.jpg)
:format(jpeg):mode_rgb():quality(40)/discogs-images/R-7956334-1452379356-6139.jpeg.jpg)
Ja, ja, ja, ik weet het. Deze is al van vorig jaar. Stond in mijn top 10 en ik schreef dat de recensie binnenkort zou volgen. Tsja, dan duurt het dus nog bijna vier maanden. Druk, druk, druk. Zo veel muziek, zo weinig tijd. Afijn, hier dus alsnog wat extra uitleg bij de achtste plaats in de jaarlijst. De Canadees %20(2).jpg)
De uit een klein dorpje in Limburg afkomstige 
Constellations (My First Sonny Weismuller/Konkurrent) van 
The White Stripes en The Black Keys hebben toch maar mooi gezorgd voor een wereldwijde herwaardering van rudimentaire rock-’n-roll. Met als gevolg veel nieuwe jonge bandjes. Uit Tilburg komt The Black Marble Selection en dat heeft met Under Her Spell (V2) een heerlijk album vol garagerock opgenomen. Zes jonge gasten met een passie voor muziek uit de sixties zijn zonder al te veel 
Introducing: Shoutin’ Red (Rootsy/Sonic Rendezvous) laat zich beluisteren als stokoude opnamen uit de Mississippi Delta. Niets is echter minder waar. 
Drie keer werd 
De cd The Sound & The Fury (Rootsy/Sonic Rendezvous) wordt totaal niet gepruimd in rootskringen. In recensies lees ik vooral vergelijkingen met U2. Nou heb ik een bloedhekel aan die band, vooral aan die messiasfiguur met de goed gevulde geldbuidel die zo graag op de foto gaat met wereldleiders, dus in dat licht is het opmerkelijk dat ik The Sound & The Fury wel een goede plaat vind. Die verwijzingen naar U2 zijn niet helemaal uit de lucht gegrepen, toch zou ik een nummer als I Will Tremble eerder vergelijken met Junkhouse. Ja, de 
De mexicana van Calexico is een probaat hulpmiddel voor tal van popartiesten gebleken. John Convertino en Joey Burns draven overal op om met hun specifieke kwaliteiten een warme bries te blazen over diverse aftakkingen van alternatieve popmuziek. Op Edge Of The Sun (City Slang/Konkurrent) bewijzen de dankbare collega’s Calexico een wederdienst. Op het nieuwe album van de band uit Tucson, Arizona, komen we Neko Case tegen, alsmede Sam Beam (IIron & Wine), leden van Band Of Horses en Devotchka en musici uit 
Gram Parsons had een droom. Door country en rock te verenigen wilde hij conservatief en progressief nader tot elkaar brengen. Met de twee cd’s van Berkeley To Bakersfield (Floating World/Bertus) lijkt 
Op het samen met Victor DeLorenzo (Violent Femmes) geproduceerde One Night At Giant Rock (eigen beheer) komt alles wat Astrid Young tot nu toe gedaan heeft samen in een flits die de prairie verlicht. De route die de halfzus van Neil Young heeft afgelegd is bijzonder. Ze speelde metal en techno, bracht pianoliedjes die werden ondersteund door een strijkkwartet en ze zong mee op albums van haar broer. Een mondharmonica verwelkomt ons op Integratron op de prairie. Young zingt met een heldere stem, maar ergens in het nummer werkt ze 
.jpg)
Vrijheid in al zijn facetten is het thema van Every Day Is Judgment Day (eigen beheer) van 
