Er worden weer echte wolven in Nederland en Belgie gesignaleerd. Hoogste tijd om hier dan ook iets van Actual Wolf te bespreken. Het vorig jaar uitgebrachte Faded Days (Redhouse Records) bij voorbeeld. Maar ook omdat die zo mooi is. Actual Wolf is het hersenspinsel van Eric Pollard, die in het verleden betrokken was bij albums van Sun Kil Moon, Low en Retribution Gospel Choir. Op deze nieuwe schijf grossiert Actual Wolf in heerlijke melodieën die nu eens in westcoast-countryrockland thuishoren en dan weer meer folkrockend zijn. In het laatste geval meer…
Het is altijd fijn als er weer een nieuw album van het Zweedse folkrock-duo 
Mark Heard is altijd een grote onbekende gebleven. Zijn dood in 1992, vanwege een falend hart, heeft de publieke opinie nauwelijks bereikt. Zijn muzikale carriere evenmin. Dat kan wellicht worden toegeschreven aan het feit dat Mark Heard een CCM-singer-songwriter was; een troubadour die zich richtte op het gelovige deel van de Amerikaanse bevolking. CCM staat voor Contemporary Christian Music; geloof speelt een dominante rol.
De muziek op Big Dark City (eigen beheer) ontstond met akoestische gitaren op de veranda van Sam Marine. Na een paar weken werken aan de arrangementen werden de nummers losgelaten in de studio. Daar ontstond iets heel anders. Muziek die hoort bij de zonnebril en het zwarte leren jack en het schaarse rode licht in een bar. Grotestadsrock. Oftewel: stampende rootsrock. Op Dawn Come And Gone wordt 
Om With All Its Thorns (Copperhead Records) van 
Na de romantische easy listening met een jazzy westerntintje van Colorado Mornings biedt Lights Of Paris (eigen beheer) van Rupert Wates thematisch wat serieuzere kost. Het draait op het album om de wreedheden van deze wereld en de desillusie die daar het gevolg van kan zijn. Het krachtige akoestische gitaarspel van Wates grijpt je bij de enkels, waardoor je geen moment de aandacht verliest. De balans op een liedje als The Balladeer ligt hem in het feit dat je altijd op hem kan rekenen. De weg is zo donker, dat je soms niet eens het midden van de weg weet 
Tachtig miljoen platen verkopen, welke musicus in de americana kan dat zeggen? 
Bij het uitverkochte optreden van the Lone Bellow in de bovenzaal van Paradiso wordt vaak woordelijk meegezongen. Waar kennen al deze mensen de hier nog relatief onbekende band eigenlijk van? Navraag na afloop leert dat dat heel divers is, via een leading tune van iTunes, van de Cayamo cruise waarop ze mee waren, van een Amerikaans online radio station. Ook zijn er mensen uit de homestate 
Tyler Childers’ album Purgatory is recent dan ook officieel in ons land uitgebracht, hoewel dit album overigens via de betere ‘platenboeren’ ook vorig jaar al te scoren was. Vorig jaar juli was Childers al een eerste keer in ons land te bewonderen, in een goed gevulde bovenzaal van Paradiso. Om de release van Purgatory extra glans te geven was de uit Kentucky (de Bluegrass state) afkomstige 
Jazeker, mooi festivalnieuws. We beginnen met de Rhythm & Blues Night die op 28 april, vanaf 16 uur, in de Groningse Oosterpoort georganiseerd gaat worden. Als eerste namen hebben zij bekend gemaakt: The Blasters, Barrence Whitfield, Lilly Hiatt, Laurence Jones, The Ian Siegal Band en The Yawpers.
Van 
Elke dag plegen ruim twintig Amerikaanse veteranen zelfmoord. Elke dag! Wat gaat er in ze om? Het album Rifles & Rosary Beads (In The Black/Thirty Tigers/Bertus) van 
De geest van schrijver Ernest Hemingway blijft een bron van inspiratie voor ronddolende zielen. 
Postcards From Magdalena (At The Helm Records) is een lekker nieuw album van 
Hij schreef “Daydream Believer” voor The Monkees en was met The Kingston Trio belangrijk in de Folk Revival van de jaren zestig. Maar bovenal was hij een van de grote singer-songwriters die voortkwamen uit dat turbulente decennium. California Bloodlines is zijn meesterwerk, een album vol intense folk- en countryrock met diepe wortels in het land van zijn voorvaderen.
Er is meer tussen hemel en aarde. Of het daar ergens halverwege een zalig vertoeven is, valt nog maar te bezien. Op Between The Earth And The Sky (Rough Trade/Konkurrent) overheersen de donkere tonen. Het uit Dublin afkomstige gezelschap 
Beginnen met ruim negenenhalve minuut schraal gitaarspel waarbij meer gesproken dan gezongen wordt, dat is lef tonen. 
Van de oostkust trok 
Het is nog maar half januari en veel platen die we hier nu bespreken stammen daarom nog uit 2017. Het is op het releasefront immers nog heel rustig zodat we wat tijd hebben om albums die we gemist hebben onder de aandacht kunnen brengen. Boomerang b.v. van 
‘I thought I’d change the world / With three chords and the truth / I’d be like Elvis but with lipstick and boobs / My bra would be floattin’ in a guitar-shaped pool / And I’d flip the bird to them whores in high school.’ Nou mooi niet dus. Immers: Dreams Don’t Come True. Sterke binnenkomer van 
De leukste country komt uit Canada, maar 
Zet eens even Half Mile Harvest van 
Je kunt From The Outside Looking In van Andrew Taylor niet bespreken zonder te vermelden dat hij ook de head honcho is van de Schotse alcountry- en powerpopband 
De titel Open Sea (At The Helm Records) geeft niet alleen aan dat 
The Clientele
Broers die samen in een bandje zitten. Alejandro en Javier Escovedo (True Believers). Chip en Tony Kinman (Rank and File) Dan en Warren Zanes (Del Fuegos). Dave en Phil Alvin (Blasters). Curt en Kris Kirkwood (Meat Puppets). Chris en Rich Robinson (Black Crowes). Dave en Serge Bielanko (Marah). Dallas en Travis Good (Sadies). Het zijn zomaar wat voorbeelden, want de lijst is vele malen langer. Hier willen we het hebben over Mark en Lawrence Zubia van 
Geen regels. Geen druk. 
Er is iets vreemds aan de hand met Unforetold (eigen beheer) van de Nederlandse band 
Dit jaar werd de lijst der lijsten samengesteld door maar liefst 133 inzenders, weer meer dan vorig jaar! Tezamen kozen jullie een overduidelijke winnaar, die meer bijna driemaal het aantal punten van de nummer 2 verzamelde. Het zilver was ook nog duidelijk, maar de verschillen daarachter waren klein. Sommige albums scheelden zelfs maar 1 punt.
