Joseph Haydn, Wolfgang Amadeus Mozart, Ludwig van Beethoven en vele anderen hebben Wenen op de kaart gezet als hoofdstad van de klassieke muziek. Prinz Grizzley doet op Come On In (Shed Music/Continental Record Services) een poging om het koninkrijk over te nemen en de stad om te toveren tot centrum van de altcountry. Want wat een heerlijk fris geluid stuurt hij langs de Donau door heel Europa en mogelijk ver daarbuiten. De Oostenrijker Chris Comper speelde britpop en synthpop, maar gooit het nu als Prinz Grizzley over een heel andere boeg. Zijn voorstellingsvermogen is blijkbaar genoeg om zich te wanen in Wide Open Country. Wat gaat die stem daar mooi de hoogte in. Hoe zuiver! Op Fiery Eyes glinstert zijn zang als een bergmeertje in de zon. Comper (zang, akoestische en elektrische gitaren, mondharmonica, tamboerijn) vond in landgenoot Oliver Varga (mandoline, banjo, piano, zang) een kompaan om zijn Amerikaanse avontuur vorm te geven. De van Daniel Romano geleende steelgitarist Aaron Goldstein krijgt volop de gelegenheid glitters te strooien over de als gletsjers smeltende countryklanken. De knappe liedjes glijden langs als een skiër op een olympische piste tijdens de reuzenslalom. Met vaart en met voldoende paaltjes om de melodie spannend te houden. Mountain’s Milk had ook van Romano kunnen zijn. Op Irene kan hij vocaal een beetje inhouden, waarbij hij in de buurt komt van Chris Isaak, mede door de ronkende rockabillygitaar. Het woohoohoo aan het eind van het nummer klinkt trouwens meer als Springsteen op Nebraska. Na Gold Star en Son Of The Velvet Rat alweer een topplaat uit Oostenrijk!