Korby Lenker zette een tafeltje neer aan de rand van de Snake River Canyon in Idaho. Daar ging hij aan het werk. Op de binnenkant van de digipack staat een prachtige zwart-witfoto. Thousand Springs (Soundly Music) kwam daar, maar ook op andere plekken in de natuur tot stand. Dat de basis van het album niet in de studio is opgenomen, valt niet terug te horen. Eerlijk gezegd is de sound nogal clean. Nadat Lenker de basis had vastgelegd, besloot hij langs collega’s te rijden voor verdere instrumentale invulling. American Songwriter schreef na een meer…

Met Lionheart (Merge Records/Konkurrent) kiest H.C McEntire van Mount Moriah voor het solopad, maar ze staat er niet alleen voor. Dat is goed, want ze heeft een zware weg te gaan. Een imponerende lijst aan gasten steunt haar. Gitarist William Tyler, harpiste Mary Lattimore, Amy Ray, Tift Merritt, Angel Olsen en de veelzijdige Phil Cook worden aangestuurd door de producerende punkrocker Kathleen Hanna van Bikini Kill. Het zou zomaar alle kanten kunnen opgaan met zo’n verzameling eigenzinnige musici, maar Hanna was vastbesloten om het meer…

Na de romantische easy listening met een jazzy westerntintje van Colorado Mornings biedt Lights Of Paris (eigen beheer) van Rupert Wates thematisch wat serieuzere kost. Het draait op het album om de wreedheden van deze wereld en de desillusie die daar het gevolg van kan zijn. Het krachtige akoestische gitaarspel van Wates grijpt je bij de enkels, waardoor je geen moment de aandacht verliest. De balans op een liedje als The Balladeer ligt hem in het feit dat je altijd op hem kan rekenen. De weg is zo donker, dat je soms niet eens het midden van de weg weet meer…

Tachtig miljoen platen verkopen, welke musicus in de americana kan dat zeggen? John Oates kan dat. Als helft van het duo Hall & Oates was hij bijzonder succesvol in de jaren 70 en 80. Van het duo verschenen sindsdien vooral heel veel compilaties. Van de donkerharige met de snor verschijnt nu Arkansas (PS Records/Thirty Tigers/Bertus) en dat is wel wat anders dan de tamelijk gelikte pop die we van hem kennen met Daryl Hall. Het album van John Oates with the Good Road Band ontstond in eerste instantie als een tribute aan Mississippi John meer…

Van Shovels & Rope zijn we hier al heel lang fan. Cary Ann Hearst en Michael Trent zijn namelijk eigenwijs in het kwadraat en dat levert telkenmale chaos, verwarring en wanorde op. Op Busted Jukebox Volume 2 (New West Records/PIAS) komen ze een heel klein beetje tot bedaren met tien uitvoeringen van liedjes die we van anderen kennen. Ze beginnen overigens met een liedje dat Trent schreef met de hier niet zo bekende Bill Carson. Aan dat liedje Cleanup Hitter werkte Brandi Carlile mee. Zo gaat dat op alle nummers. Joey van Concrete Blonde doen meer…

Elke dag plegen ruim twintig Amerikaanse veteranen zelfmoord. Elke dag! Wat gaat er in ze om? Het album Rifles & Rosary Beads (In The Black/Thirty Tigers/Bertus) van Mary Gauthier biedt een inkijkje in de ziel van de zwaar getraumatiseerde soldaten die terugkeren uit een oorlog.
Verzuipen in een rivier van pijn, het is de dagelijkse praktijk voor veel veteranen. Het onbegrip bij de thuisblijvers; de nachtmerrie van de oorlog blijkt helemaal niet voorbij nadat het slagveld is verlaten.
Om veteranen bij te staan bij meer…

De geest van schrijver Ernest Hemingway blijft een bron van inspiratie voor ronddolende zielen. Scott Kirby hoefde er niet ver voor te reizen. De singer-songwriter komt uit Key West, Florida, waar Hemingway jaren woonde. Op Chasing Hemingway’s Ghost (eigen beheer) reiken de bergen tot aan de hemel en drogen de rivieren nooit op. Kirby brengt opgewekte countryrock met een bitterzoete smaak. Erg fraai is The Unlearning, waarop hij tracht om te gaan met vooroordelen en intolerantie. Een kwestie van een leven lang trachten te ontleren. Het titelnummer is meer…

Er is meer tussen hemel en aarde. Of het daar ergens halverwege een zalig vertoeven is, valt nog maar te bezien. Op Between The Earth And The Sky (Rough Trade/Konkurrent) overheersen de donkere tonen. Het uit Dublin afkomstige gezelschap Lankum doet je huiveren als ze samen zingen, meestal over soldaten die over slagvelden zwerven. Het zijn stemmen met de vermoeidheid van honderden jaren overlevingsstrijd. De fluitjes van een cent willen huppelen, maar harmonium, concertina, trekzak en Ierse doedelzak ploegen moeizaam voort door meer…

Beginnen met ruim negenenhalve minuut schraal gitaarspel waarbij meer gesproken dan gezongen wordt, dat is lef tonen. Madisons kiezen niet voor de makkelijke weg door No Man’s Land (eigen beheer). De Texaanse band die bestaat uit vijf mannen en twee vrouwen omschrijft de muziek zelf als garagefolk. Het verhaal van Basketball Practice, die lange opener van dit bijzondere album, gaat over haat, dronkenschap en een pistool dat getrokken wordt. De omstandigheden guur en schraal; de muzikale lijn die een doodlopende weg inslaat. Op Second Chance gaat meer…