De fluwelen trompetklanken en de Spaanse gitaar waarmee Come Back Romance, All Is Forgiven (Bad Reputation) begint, zijn pure spaghetti western. Ballad Of A Broken Man heet het nummer, met het soort gitaarwerk dat ook Chris Isaak zou bevallen. Dirt River Radio heet deze band uit Australië. En wat een lekker plaatje heeft dit kwartet gemaakt. Met deze cd lopen we in Europa trouwens wat achter, want down under verscheen inmiddels Rock & Roll Is My Girlfriend. Het doet er niet toe, eerst maar eens genieten van dit album. American Beer heeft snerende meer…

Binnenin het klaphoesje staat een foto van Melissa Greener waarop tussen haar netjes met de handen afgedekte borsten een transistorplaatje is gephotoshopt. De cd-titel Transistor Corazon (Anima Records) moet iets over deze singer-songwriter zeggen: half lover, half machine. Een tegenstelling die in haar liedjes inderdaad tot uitdrukking komt. Ze probeert haar gevoelige kant te etaleren, maar haar nummers zijn veel te vlak om het hart te raken. De laffe productie van Brad Jones draagt bij aan het teleurstellende eindresultaat. De Mexicaanse meer…

Op Luke The Drifter vat Dan Bern zijn bezigheden als singer-songwriter samen met ‘And I found myself writin long poetic lines with awesome rhymes / And maybe you’re thinkin Dylan, but to me it’s just that shit / Alexander Pope was runnin, and hey / Don’t blame me for a crooked nose / That my vocal passage blows a certain way / I am God’s only son / No mistakin this time around’. Neem hem serieus, deze Dan Bern. En neem hem niet te serieus. Op Drifter (Continental Song City/Munich) waart de geest rond van Dylan. En meer…

De meningen lopen nogal uiteen over Life In Easy Steps (Demon Blue/Bertus) van de uit Liverpool afkomstige Robert Vincent. De een hoort flauwe pop in de stijl van een James Morrison en verwijt Vincent een gebrek aan eigenheid, de ander heeft het over warme organische klanken en songschrijverschap dat uitblinkt in puurheid. Het album kwam al in februari uit en is in al die maanden uitgegroeid tot een kleinood dat ik niet graag meer zou missen. Elke draaibeurt maakt me simpelweg heel erg blij. Ik verbaas me dan ook wel dat meer…

Wat was de overeenkomst tussen een countryplaat en een punkelpee? Duurde in beide gevallen niet langer dan een half uur! Dus als Eddie Spaghetti van The Supersuckers een countryalbum opneemt, volstaan dertig minuten. The Value Of Nothing (Bloodshot Records/Bertus) kwam tot stand in Austin, Texas, waar producer Jesse Dayton verantwoordelijk werd gesteld voor de juiste dosis twang. De tien cartooneske liedjes van The Value Of Nothing zijn niet onaardig, maar in vergelijking met de verschroeiende platen van meer…

Een gouden hagedis die meisjes bijt, die daarna als bevroren in bed blijven liggen totdat een omaatje ze weer tot leven wekt, waarna ze dansend ten onder gaan omdat ze niet meer kunnen stoppen (Lizard). Een kleine zwarte spin die iemand achtervolgt naar huis en daar op diens kussen wacht tot de volgende ochtend om dan samen met mieren, kikkers en slangen bezit te nemen van de witte lakens, waarna de achtervolgde persoon naar buiten vlucht en tussen het rottend hout kruipt (Spider). Het is een enge beestenboel op het album Wilderness (Carrot meer…

‘Just like an aeroplane, you take me away’, zingt Josh Mease, maar zelf kan hij er ook wat van. Met zachte harmonieën tilt hij je op en voert je weg op een wolk van dromerige elektronica. Of hij overspoelt je zoals op het instrumentale Fountain. De in Texas opgegroeide Mease woont in Brooklyn, waar hij jaren jazzgitaar studeerde. Totdat hij zijn pad verlegde naar pop. In 2009 maakte hij een soloplaat onder zijn eigen naam, tegenwoordig is hij actief onder de artiestennaam Lapland. Deze plaat heet ook simpelweg Lapland (Hundred Pockets meer…

Op de website van de Italiaan Alex Di Reto somt hij zijn voorbeelden op: Bob Dylan, Bruce Springsteen, Tom Waits, Stephen Stills en JJ Cale. Naar aanleiding van Love’s No Serious Thing (eigen beheer) voelen we de behoefte om wat andere namen te noemen en wel die van Mystery Slang, Lee Clayton en Rodney Crowell. De acht nummers op dit album worden gekenmerkt door een relaxte funky sound en de praatzang van Di Reto. Verwacht geen vernieuwing, maar deze artiest slaagt er absoluut in om binnen de vertrouwde kaders een eigen meer…

De Zuid-Afrikaanse singer-songwriter Gert Vlok Nel is in Nederland (20 juni – Lantarenvenster, Rotterdam; 21 juni – Roepaen, Ottersum; 22 juni – Kruisherenkapel, Uden; 29 juni – Beauforthuis, Austerlitz) en dat is voldoende aanleiding om nog even aandacht te besteden aan zijn eind vorig jaar verschenen cd Onherroeplik (Hilltop/V2). De bijzondere taal van Beaufort Wes – Se Beautiful Woorde maakte diepe indruk in Nederland nadat het album hier in 2006 werd uitgebracht. De Zuid-Afrikaanse woorden in meer…

The Dirty Guv’nahs zou wel een aardig bandje voor een festival zijn. Sorry, maar dat is lullig bedoeld. Want rock-‘n-roll voor een menigte op een grasveld is een verschrikking. Een zaaltje van een paar honderd mensen, dan moet het wel ophouden. Weg met die holle poses en lachwekkende proporties, rock-‘n-roll moet je kunnen ruiken voor echte beleving. Zweet! Afijn, een beetje een raar begin van een cd-recensie. Maar ja, dit waren zo ongeveer de gedachten bij Somewhere Beneath These Southern Skies (Dualtone/Blue Rose/Sonic Rendezvous). Het is meer…