Een werkelijk uitstekend idee, dit Nashville Songbook Volume One (eigen beheer) van Gary Nicholson. De alom gewaardeerde songschrijver en producer uit Nashville nam veertien van zijn nummers op, veelal samen met de artiesten die er eerder succes mee hadden. Zoals Vince Gill, die uit dankbaarheid voor zijn nummer 1 hit One More Last Chance uit 1993 hier aanwezig is op elektrische gitaar en tweede stem. De oorspronkelijk uit Fort Worth, Texas, afkomstige Nicholson heeft een enorme staat van dienst. Liefst 350 van zijn liedjes meer…

Een recensie van Skylight Exchange (Quesbar Records) van The Sparkleberries zonder de naam van Lou Reed te laten vallen is onmogelijk. Ken Kleinfeld praatzingt op precies dezelfde manier. Weinig origineel dus? Vervelend zelfs wellicht? Geen sprake van, de artiest uit Chapel Hill, North Carolina, heeft namelijk wel wat ijzers in het vuur die dit nog geen half uur durende plaatje uiterst genietbaar maken. Allereerst zijn de liedjes lekker catchy en vol stijlaccenten uit zowel de jaren zestig als eind jaren zeventig/begin meer…

Zijn maatje Kieran Kane verraste vorig jaar met Somewhere Beyond The Roses, een origineel album waarop banjo en baritonsaxofoon centraal stonden. Zo bijzonder is dit A Patch Of Blue Sky (Music Road Records/Munich) van Kevin Welch niet. Het is wat we van Welch kunnen verwachten: degelijk vakwerk. De verhuizing van Nashville naar Austin heeft niet echt iets veranderd aan de sound van Welch, die hier samenwerkt met Rick Richards (drums), Glenn Fukunaga (bas), meer…

Het applaus daalt als een waterval neer op Jackson Browne en David Lindley op de dubbele live-cd Love Is Strange (Inside Recordings). Het betreft hier een weergave van optredens in vijf Spaanse steden in maart 2006. De samenwerking met de Spaanse percussionist (tablas en cajón) Tino di Geraldo werpt een nieuw licht op het oeuvre van Browne. En de nummers van Lindley hebben sowieso al een tropische percussieve tik die die samenwerking makkelijk maakt. Natuurlijk is Lindley die (hawaiiaanse) meer…

De karakters op Nights Take Forever (Mud Music) van de jonge Canadees Robert Larisey lopen rond met hechtingen in het gezicht. Als ze al eens sober zijn, dan beseffen ze dat het liefje is weggelopen. En met die vrouwen gaat het ook niet goed. Sweet Louise bijvoorbeeld valt huilend in slaap met altijd een pistool onder handbereik naast het bed. Blue eyes, white lies, black heart. Robert Larisey heeft alle backroads afgereisd met zijn handeltjes als whiskey plowboy en cocaine cowboy. Nou ja, hij weet er in ieder geval prachtig over te schrijven. En die stem meer…

Zin in een fietstocht dwars door New York? Dan is dit Honker (Muckraker Records) van Ethan Lipton & his Orchestra de ideale soundtrack. En het blijkt een uitermate relaxte bezigheid, dat fietsen over de Brooklyn Bridge met dit gezelschap. Van stress in de grote stad is geen sprake. In dat opzicht lijken ze in alles op stadgenoten Red Rooster. Maar daar waar dat collectief een merkwaardige luie groove tot stand bracht met elementen uit folk, country en hiphop, doet Ethan Lipton dat met zijn orkest met gemengde porties folk, jazz, country meer…

De band Houdek richt zich op het debuut Return To Houdek (eigen beheer) geheel op de Amerikaanse staat South Dakota. In vijftien nummers worden diverse facetten van de Mount Rushmore State behandeld. Niet in saaie geschiedenislessen, maar door te schrijven over alledaagse zaken. Trashin’ SoDak is een liedje waarin blijkt dat de mensen uit South Dakota het niet erg vinden dat er grappen worden gemaakt over hun staat, zolang het maar geld van toeristen oplevert. No Town At All is serieuzer en gaat over de toenemende leegloop meer…

In rootskringen verschaft ouderdom je aanzien moet de Canadees Chris Luedecke hebben gedacht. Dus koos hij Old Man Luedecke als artiestennaam. My Hands Are On Fire And Other Love Songs (Black Hen Music/Munich) is zijn derde cd met wederom Steve Dawson als producer. Luedecke is een jongeman met een oude ziel en met zijn pet en baard ziet de jonge artiest er er ook werkelijk al wat ouder uit. De inspiratie die hij haalt uit het werk van Woody Guthrie en Pete Seeger vertaalt hij naar een frisse aanpak waarin de meer…

Tim Bragg zit zelden verlegen om inspiratie. Als er niet liedjes uit zijn pen vloeien, dan toch zeker wel een boek. Veertien nieuwe liedjes staan er op Stranger Through The Window (eigen beheer) van de regelmatig in Frankrijk vertoevende Engelsman. Zelf is hij verantwoordelijk voor drums, bas, toetsen, percussie, akoestische en elektrische gitaren en natuurlijk de zang. Daarnaast nodigde hij nog zeven gitaristen uit en wat andere musici. De stem en sound van Bragg zijn ergens te situeren tussen meer…

Vorig jaar verloor Steven L. Smith zijn zus aan borstkanker. Het dagboek dat ze bijhield inspireerde de singer-songwriter uit de staat New York tot The Journal (eigen beheer). Het project werd uitgebracht onder de naam S.L. Smith Band, daarnaast brengt Smith ook solo cd’s uit. Het titelnummer is een gemeend en eerlijk portret over hoe zijn zus Naomi in het leven stond. Vals sentiment ontbreekt geheel. De boodschap die Smith van zijn zus wil overdragen is een eenvoudige: leef elke dag alsof het de laatste is. Wie vreest dat dit meer…