Over latin gaat het zelden op deze site. Nu dus wel even. Daar valt niet aan te ontkomen bij een bespreking van Alchemy (Gas Station Music) van Tom Mason. Vervelend? Niet in het minst, want dit is een heel bijzonder plaatje. Een heel veelzijdige cd vooral, want naast latin gebeurt er nog veel meer. Tom Mason is een gitarist uit Nashville die in september nog op enkele Nederlandse podia te bewonderen was samen met Phil Lee. Alchemy vangt uiterst sfeervol aan met Conjuring dat fraai toetsenwerk heeft en een voodoosfeer. Ramblin’ begint meer…

De hoesfoto en cd-titel van deze cd zijn totaal verkeerd gekozen. La Collaborazione Dei Due (At The Ferndale Valley Sanctuary, Vol. 1) (Cottage Sound Recordings) van Steve Mednick en Eddie Seville is veel en veel meer dan een samenwerking tussen twee singer-songwriters die wat op de akoestische gitaar tokkelen. Dit is een cd met zwaar countryrockend materiaal. Dat is vooral te danken aan de fantastische bijdragen van Billy Kotsaftis op elektrische gitaren. Die scheurt er lustig op los, iets wat totaal meer…

Er wordt soms enigszins onvast gezongen op To The West (Cello Room Productions) van Coty Hogue en dat maakt het alleen maar aangenamer. Hogue klinkt daardoor net zo puur als destijds Catherine Irwin en Janet Beveridge Bean bij Freakwater. Toch zingt Hogue ook overtuigend zonder enige begeleiding Shiloh’s Hill/Battle Of Shiloh Hill. Prachtig. Coty Hogue groeide op in Montana en verdeelt haar tijd tegenwoordig tussen Bellingham in de staat Washington en Boone, North Carolina. Muzikaal gezien is ze een kind van de Appalachen. Ginny Hawker, Alice meer…

Onlangs verscheen awkward i op televisie in het programma Spuiten & Slikken. De liedjesschrijver mocht zijn Cyntheria Squirts spelen in de rubriek Alle 13 Geil. Hierin gaat BNN op zoek naar de meest geile, opwindende nummers van Nederland. Maar verwacht van awkward i geen plat vermaak. Cyntheria Squirts gaat over porno op internet en is eigenlijk een nogal tragisch liedje. Het staat op de schitterende cd I Really Should Whisper (Excelsior Recordings/V2). Awkward i is de artiestennaam van Djurre de Haan, een meer…

Malcolm Holcombe zingt niet, Malcolm Holcombe gromt. En dat is niet omdat dat zo hoort in het genre waarin de Amerikaanse singer-songwriter actief is, nee, dat zit veel dieper. Holcombe kan niet anders. De demonen zitten hem op de hielen, bijna letterlijk. Die grom is het gevolg van een leven vol tegenslagen en (vooral ook) de middelen om die weer te boven te komen. En toch, op For The Mission Baby (Echo Mountain/Proper) klinkt de blues, folk en country deze keer verrassend opgeruimd. Anders meer…

Van een groep als America heb ik destijds nooit platen gekocht. Was me toch net wat te soft. Die veertig jaar geleden opgerichte band bestaat dus nog steeds. De oorspronkelijke leden Dewey Bunnell en Gerry Beckley drukken hun stempel op Heart Of The Valley (Human Nature) van Jeff Larson. Californische softrock staat er op die cd. Bij het titelnummer zou je bijna voor een nog groter effect de geluidsinstallatie voor de verandering juist eens zachter willen zetten. Sudden Soldier heeft wel iets weg van How Deep meer…

De Ier Mundy wil teveel op Strawberry Blood (Camcor Recordings). Op zijn best zou je kunnen stellen dat hij iets heeft opgestoken van het songschrijversvak door goed naar lieden als de Go-Betweens te luisteren, maar te vaak ontspoort hij in al te bombastische eighties rock. Het ene moment klinkt Mundy als een extreme lightversie van Jesus And Mary Chain, het andere als een krachteloze Billy Bragg. Van nette eighties soul en nummers met vervelend drumwerk. (een computer?) gaat het naar de afsluiter Me And My Guitar. Het lalalala klinkt meer…

Knarsende gitaren of een zingende zaag, het kan allemaal bij Willard Grant Conspiracy. Robert Fisher, het kloppende hart van het steeds wisselende collectief, heeft het ene project nog niet afgesloten of het volgende dient zich al weer aan. Net terug van een tournee waarin Pilgrim Road centraal stond, zou hij weer eens aan de slag met David Curry die ook regelmatig bij de band betrokken is. Maar ze besloten om voorlopig het idee om een cd op te nemen met songs van beiden nog even op te schorten. Even rust. Nou, mooi niet meer…

Een cover van Fools Fall In Love van Butch Hancock vestigde mijn aandacht op Off The Track (eigen beheer) van Foolproof. Cliff Baylis (zang, mandoline, akoestische en – heel af en toe – elektrische gitaar) en Sue Hudson (zang, akoestische gitaar, percussie) vormen samen Foolproof. Het Engelse duo speelt voornamelijk covers, maar zet die liedjes dan wel soepeltjes naar de eigen hand. Zo komen nummers van Tom Waits, Steve Earle, John Prine, Cheryl Wheeler en Darden Smith voorbij, alsmede het door Elvis Costello meer…