Het houdt niet op met goede platen uit Zweden. Na Svante Sjöblom en Richard Lindgren bespreken we nu Before The Sun (Rootsy/V2 Benelux) van Jesper Lindell. Het album is een logische voortzetting van het uitstekende Twilights van twee jaar geleden. Misschien nog net iets sterker zelfs. De meest simpele omschrijving? Dat moet dit zijn: Van Morrison begeleid door The Band. Daar kun je twee dingen over zeggen. Allereerst: niet bijster origineel. Maar ook: het beste van twee werelden. De tweede omschrijving is de meest adequate, zodat fans van zowel The Band als Van the Man hier meer…

Het is allemaal niets en het zal ook wel niets worden. Dat is de teneur van het nummer Big Fat Nothing waarmee Richard Lindgren het album Grand Jubilee (Rootsy Music/V2 Benelux) opent. En daarna wordt het niet veel beter. ‘My little empire is in ruins / I don’t dare pray for love no more’, klinkt het op Empire In Ruins. Wie verwacht dat Argentinian Shoes vervolgens wat lichter van toon zal zijn, die heeft het mis. Lindgren treurt omdat hij haar voetstappen nooit meer op zijn drempel hoort. Het is een en al treurnis. Op Lament From A Reservoir vraagt de Zweedse singer-songwriter zich af of zijn voormalige liefde meer…

Een interessante figuur, deze Svante Sjöblom uit Zweden. We schreven eerder al eens over zijn samenwerking met de Deense bluegrassformatie Twang. Daarbij was hij de gitarist. Dat instrument speelt hij ook op Telling Lies (Rootsy Border/V2 Benelux), maar hij voegt daar nog de banjo aan toe. Deze maand is hij echter drummer in de band van Christian Kjellvander tijdens diens Europese tournee die ook Nederland aandoet, zie voor data de agenda. Telling Lies is zoals te verwachten inderdaad een afwisselend nummer. Riding High draait helemaal om zijn spel op de banjo, maar direct daarop volgt meer…

In een tijd van streamen en downloaden is een album als dit The Other Side (MPress Records) van Rachael Sage een opvallende release. Allereerst is het een dubbelaar met alternatieve versies in een andere mix op de tweede cd. En verder zijn kosten noch moeite gespaard om de muziek te verpakken. De beide cd’s zitten in de buitenste delen van de uit zes panelen bestaande hoes (zonder plastic). Het middendeel kun je openvouwen en daarin zitten twaalf bladen met op de ene kant tekeningen van Sage en op de andere zijde de teksten van tien van de vijftien nummers alsmede een boekwerkje van twaalf pagina’s meer…

Met de band Noah and The Whale verkocht de Brit Matt Owens alleen in het Verenigd Koninkrijk al een miljoen albums. Of Way Out West (eigen beheer) van Matt Owens & The Delusional Vanity Project ook een groot verkoopsucces zal worden, valt te betwijfelen. Daarvoor is deze plaat niet onderscheidend genoeg. Dat hoeft nog niets te zeggen over de kwaliteit of zelfs de aantrekkingskracht van deze collectie rocknummers. One For The Grapes begint met die vervormde gitaar als indierock, terwijl Owens zingt over koud bier en een oude gitaar, een Gretsch en een Silvertone om precies te zijn. Lekker meer…

Countryrock met een vleugje powerpop, schreven we over Jimmy & The Moon van The Stephen Stanley Band. Zo’n vijf jaar later is de Canadees met zijn band terug met Before The Collapse Of The Hive (Wolfe Island Records/Continental Song City). Hoe zullen we het geluid deze keer omschrijven? Rock met wat roots om het op smaak te brengen, dat zou een mogelijkheid zijn. De uit Toronto afkomstige Stanley nam het album op in een studio op het in Lake Ontario gelegen Wolfe Island. Met vrijwel allemaal begeleiders die daar ook wonen. Stanley heeft een tamelijk hese stem, passend bij meer…

Het getsjilp van de mus is zo vertrouwd, dat we er nauwelijks acht op slaan. Maar kijk eens naar de hoes van Sparrow (Berkalin Records) van de Texaanse singer-songwriter Jeff Talmadge en besef wat voor een mooi vogeltje die mus eigenlijk is. De liedjes op dit album komen op zo’n vanzelfsprekende manier tot de luisteraar dat er iets vergelijkbaars ontstaat. De (praat)zang van Talmadge is op het eerste gehoor niet al te nadrukkelijk, maar beter luisteren verandert dat. Daar hoef je je niet eens voor in te spannen, hij palmt je bij iedere draaibeurt wat meer in. Zodat je hem in een rijtje met andere artiesten die meer…

Brennen Leigh won eerder deze maand de Ameripolitan Award voor vrouwen in de categorie western swing. Ze had met haar vorig jaar verschenen album Ain’t Through Honky Tonkin’ Yet (Signature Sounds) ook heel goed kunnen meedingen in de categorie honky tonk. Daar ging de eer echter naar Kaitlin Butts. Heel gek was de nominatie van Leigh in western swing nou ook weer niet, want het in 2022 verschenen Obsessed With The West ging wel helemaal die kant uit. Dat album werd namelijk mede geproduceerd door Ray Benson van Asleep At The Wheel. Maar Ain’t Through Honky Tonkin’ Yet is meer…