Binnen zes uur waren de tien nummers voor Leave The Light On (eigen beheer) van Terry Klein vastgelegd. Ze stonden er zelf van te kijken hoe snel dat gegaan was. Om tien uur ’s ochtends begonnen Klein (zang, akoestische gitaar) en producer Thomm Jutz (akoestische en elektrische gitaren) met opnemen in de studio in Nashville samen met Tim Marks (bas) en Lynn Williams (drums) en drie uur later waren zeven liedjes gereed. Na een lunchpauze voegde violiste Tammy Rogers zich bij Klein en Jutz en drie uur later waren de volgende drie klaar. Een dag later kwam steelgitarist Scotty Sanders om zijn werk in een meer…

Etherisch is een woord waar ik meestal op afhaak. Op het A4’tje met blurb bij Get Me To A Nanny (Pauper Sky Records) van Heather Lynne Horton staat: ‘chockfull of ethereal gems’. En er wordt in dat schrijven een fictief verhaaltje opgevoerd rond de namen Kate Bush, Joni Mitchell en Sinead O’Connor. Dat zijn artiesten die bij mij ook niet echt veel enthousiasme teweegbrengen. Maar nog altijd meer dan een naam als Björk, waar ik zelf aan moest denken bij Call A Spade A Spade. Het nummer gaat over racisme dat al die jaren nadat Rosa Parks in een bus weigerde haar plaats af te staan nog meer…

Brant Slay en Ben Reynolds van Chickasaw Mudd Puppies zijn terug na ruim dertig jaar, deze keer als trio met Alan ‘Lumpy Weed’ Cowart. En nog altijd draait het om het uitvergroten van de eigenaardigheden van het Amerikaanse Zuiden. Fall Line (Strolling Bones Records/V2 Benelux) is een en al lompe boersheid. Op opener 9 Volts ligt een man in de hoek slangen te kussen en ook op Scale gaat het over ‘reptile brain appeal’. Als er ergens een dode boom staat te rotten in een achtertuin, dan heeft satan daar iets mee te maken. Roadkill heet dat nummer en het klinkt als funk van het platteland. De meer…

Van beroep is Bas Beenackers psycholoog. In de liedjes van de singer-songwriter uit het naast Utrecht gelegen Oud-Zuilen gaat het over de grote onderwerpen als liefde, dood en familie. Van de artiest die ook actief is in de band My Blue Van verscheen Bas Beenackers (Revanche/ Concerto), zijn titelloze solodebuut. Vorig jaar verscheen al de ep Man. De vijf met akoestische gitaar gebrachte nummers daarvan staan ook op deze plaat, die is voorzien van vijf nieuwe liedjes die met diverse blaasinstrumenten, elektrische gitaar, bas, percussie en zingende zaag meer aangekleed zijn. Stork waarmee meer…

Op Don’t Look Back reist Hank Woji in het besef dat ergens, ooit, er een einde zal komen aan die weg. Maar voorlopig is het nog niet zover, want in het volgende nummer is hij alweer onderweg: Chasin’ My Headlights Again. Ditmaal in het gezelschap van Jaimee Harris die hem vocaal begeleidt. Na die twee eigen liedjes is het tijd voor een logisch vervolg in de vorm van I Ain’t Got No Home van Woody Guthrie. Hier zijn het Jimmie Dale Gilmore en Butch Hancock die met hem meezingen. Highways, Gamblers, Devils And Dreams (eigen beheer) is een dubbel-cd van de singer-songwriter die in meer…

James J Turner komt uit Liverpool. In de jaren 80 speelde hij in The Electric Morning, een band die regelmatig het voorprogramma deed tijdens Europese tournees van Amerikaanse bands als Rain Parade, True West, Beat Farmers en Long Ryders. Daarna ging hij solo. Gaandeweg begon hij zich toe te leggen op de roots uit eigen land, folk dus. Op Future Meets The Past (Touch The Moon) levert dat een krachtige vorm van folkrock op. Zijn stem, voorzien van een lichte bibber, geeft de liedjes als vanzelf een zetje. Turner tracht heden en verleden te verbinden door mensen dichter bij de natuur te brengen. Dat heeft alles meer…

De albumtitel Forward (eigen beheer) koos Nolan McKelvey omdat er geen andere weg is dan doorgaan na tegenslag. De singer-songwriter uit Scottsdale, Arizona, verloor een vriend die zelfmoord pleegde en binnen een half jaar overleden ook zijn ouders. De titelsong hielp hem om niet bij de pakken neer te gaan zitten. Tir Na nOg is een ode aan hen die niet meer onder ons zijn. Dana Colley (Morphine) speelt saxofoon op het nummer. McKelvey kent hem uit de tijd dat hij in Boston vertoefde. Op het anti-oorlogsnummer Pretending leunt hij op zijn ervaringen uit de tijd dat hij werkte met Vietnam-veteranen. Ook meer…

Best fijn als nieuwe albums klinken als oude albums die in de kast staan. All Around (Normaltown Records/V2) van The Howdies is zo’n album. De band uit Athens, Georgia, trad pas in 2021 voor het eerst op. Spelen deden ze puur voor het plezier, maar bij dat eerste optreden op een parkeerplaats bij een koffiehuis waren singer-songwriter T. Hardy Morris en producer David Barbe (Drive-By Truckers) aanwezig en die begonnen direct over het opnemen van een plaat. Austin Darnell en Shoni Rancher die allebei zingen en liedjes schrijven hapten toe. Ondertussen hielden ze hun banen gewoon aan. In de meer…