Hoe gaat het eigenlijk met de bluegrass in Nederland? Ja, we hebben natuurlijk de Blue Grass Boogiemen. En verder popt het Noordhollandse Oldtime Stringband in mijn gedachten op. Maar de jonge honden van Cannonball Johnson hebben het bijltje erbij neergegooid en van Herman Brock Jr. is na zijn briljante The Old World uit begin 2015 ook niet veel meer vernomen. Gelukkig zijn daar ineens The Old Ditch Riverhoppers. Het kwartet uit Utrecht debuteert met Long Done Gone (eigen beheer), een album waarop ze naast 7 covers van meer of meer bekende meer…

Elk land heeft op gegeven moment, als de oude hebben afgedaan, nieuwe helden nodig. Dat geldt ook voor Americana-land. Er is genoeg aanbod, elke maand zijn er wel tientallen nieuwelingen die zich aanbieden. Vraag is alleen: hebben ze “het”? En, zijn het geen eendagsvlinders? Alison Ferrier heeft het duidelijk. En met What She Knows (eigen beheer) bewijst ze ook, na het schitterende Be Here Now uit 2015 (recensie), over een langere adem te beschikken. Ferrier werd geboren in Twickenham, een slaperig voorstadje van Londen, vertrok na haar twintigste meer…

All On Red (At The Helm Records) van Orphan Colours ligt al een tijdje op mijn stapel nog te bespreken albums. Niet omdat het slecht is, maar omdat die stapel maar gestaag blijft groeien. Er wordt zoveel moois uitgebracht tegenwoordig. Enfin. Door de ‘u’ in Colours kon u raden dat we te maken hebben met een groep van deze zijde van de Atlantische oceaan. En dat klopt, hoewel ze zingen Goodnight California, hebben we hier te maken met een Engelse groep. Eentje die is opgerezen uit de resten van Ahab, waar we hier in een ver, ver meer…

Een soloplaat van Bruno Deneckere, dat is al weer even geleden. Al vanaf 2011 geleden. Wel waren er sindsdien duo-albums met HT Roberts, met Nils de Caster en een album met the Infamous Roots Rielemans Family Orchestra. Nu is er I Remember The Day (Lie Records). Om heel eerlijk te zijn; een echt solo-album is dit eigenlijk ook niet. Op de achterflap staat al ‘featuring Nils de Caster’. En het klopt: de evenals Deneckere uit Gent afkomstige snarenplukker/strijker De Caster speelt op elk nummer van de plaat mee. Deneckere schreef wel alle nummers zelf. Hij meer…

Oh oh oh, wat hebben we weer een parel uit de bak met nieuw verschenen albums opgevist. Het gaat om het ongetitelde debuut (Aurora) van Bennett Wilson Poole. Ook nooit van gehoord, he? Het is een Engels collectief bestaande uit Robin Bennett (van The Dreaming Spires), Danny Wilson (van Grand Drive en Danny & the Champions of the World) en Tony Poole. Deze Poole is misschien een beetje vreemde eend in de bijt. Hij is veel ouder van Bennett en Wilson en maakte in het verleden deel uit van de pubrockband Starry Eyed & Laughing die in de eerste meer…

Golden Hour (MCA Nashville) van Kacey Musgraves, moet dat hier besproken worden? Jazeker, countrypop in ultima forma mag niet ontbreken. Niet iedereen hier wil altijd maar lezen over die mompelende mannen, grauwgrommende bandjes of twangende gitaarlicks. En bovendien: Kacey Musgraves probeert het countrypubliek met haar liedjes een tikkie in de juiste richting te duwen. Wat is dan die juiste richting? Dat is voor iedereen anders. Maar het zou zeer onjuist zijn de 12 nummers op dit album af te doen als commerciele wegwerpcountry. Nee, heerlijk meer…

Als ik hier Columbus, Ohio zeg, dan roepen jullie in koor: Two Cow Garage. Natuurlijk, maar er is meer onder de zon, ook in Columbus, Ohio. Horse To Water bij voorbeeld, nom de plume van Joseph Carver. Witness Marks (eigen beheer) is zijn derde album dat trouwens al eind vorig jaar verscheen. De plaat werd geproduceerd door Micah Schnabel (inderdaad, van TCC) en gemixed door Joey Kneiser (van Glossary). Dat geeft wel een idee van het geluid van de 10 (voornamelijk gitaar-)nummers op dit album. Rauw en ongepolijst. Er zit dan ook wel enige meer…