Tekstueel en qua stem valt Sam Bergquist ergens te situeren tussen Malcolm Holcombe en Loudon Wainwright III. De singer-songwriter heeft op alle tien nummers van Devils & Doves (eigen beheer) een vaste groep begeleiders om zich heen verzameld. De countryfolk van de uit Boston, Massachusetts, afkomstige artiest is daardoor van begin tot eind krachtig en uiterst onderhoudend. De aanpak van Envy Blues had van Holcombe kunnen zijn. Met zijn soms snerpende en veelal knarsende manier van zingen bezit hij evenwel voldoende eigenheid om zijn eigen plekje op te eisen tussen de meer…

Er zijn bands die stil staan en bands die bewegen. De Zuid-Zweedse vijfkoppige groep Wildie behoort duidelijk tot de tweede categorie – al klinkt hun muziek op Still in Motion (eigen beheer), hun vijfde studioalbum, soms even alsof de tijd zijn adem inhoudt. De band rondom zanger/toetsenist en songwriter Anders Thorén laat in 10 nummers alternatieve country en folkrock horen zoals we die het liefst hebben: geïnspireerd, zorgvuldig en bij tijd en wijle licht experimenteel. Thorén begon Wildie ooit als zelfstandig project, maar op dit Still in Motion is echt een band aan het werk. Gitarist Rasmus Svensson is meer…

Na de intieme sfeer van Deeper Well keert Kacey Musgraves terug naar haar roots met Middle of Nowhere (Lost Highway), een countrypop-album dat klinkt als een hete zomeravond ergens in Texas. De steelgitaren zijn terug, de cowboyhoeden zitten weer op, en de laarsjes laten sporen na op de dansvloer. Maar volledig thuiskomen doet ze nog niet. De drijvende kracht achter de sound zijn de vaste producenten Daniel Tashian en Ian Fitchuk, die al sinds Golden Hour Musgraves’ muzikale kompassen zijn. Hun productie is onberispelijk gepolijst: warm, glanzend en toegankelijk. Precies dáár meer…

Vanaf 7 mei is Daniel Young weer in Nederland voor een tournee. De singer-songwriter, gitarist en geluidstechnicus neemt M. Horton Smith (steelgitaar, elektrische gitaar en piano) mee. Dat is goed nieuws, want Smith speelt een niet onbelangrijke rol op het nieuwe album Another Golden Hour (eigen beheer). Vooral als steelgitarist. Een instrument waarop trouwens ook Dylan Schorer (tevens elektrische gitaar) actief is op deze plaat. Het avondlicht waarop de ondergaande zon ons ook op dit moment weer dagelijks trakteert is leidend geweest tijdens de opnamen. In die gouden gloed laafden de meer…

Een stampende song in de stijl van Waylon Jennings en Johnny Cash was de eerste kennismaking met Luke Grimes. Het op het eerste gehoor best aardige liedje High Rise Jeans kwam langs op Spotify. Luke Grimes? Die naam klonk bekend, maar het lukte niet direct om te bedenken om wie het ging. Even zoeken en jawel, een bekende naam inderdaad. Maar niet van de muziek. Grimes speelt Kayce Dutton in de tv-serie Yellowstone. En thans heeft hij de hoofdrol in spin-off Marshals. Maar hij is dus ook actief als countryzanger. Red Bird (UMG Recordings) is zijn tweede album, dat na zijn titelloze debuut voor meer…

Laten we er niet omheen draaien: we hebben allemaal behoefte aan betere tijden. Of Better Times (eigen beheer) die kan bewerkstelligen, dat is zeer de vraag. Maar met dit album van Matthew Payne kun je pijn, onbehagen en wanhoop wel degelijk verlichten. Bij een eerste draaibeurt kom je daar al achter. In een vrij kale setting weet de Texaan namelijk onmiddellijk te overtuigen. Om hem dan maar direct met Townes Van Zandt te vergelijken is misschien onzin, maar luisterend naar een nummer als Kid ben je daartoe wel geneigd. Vooral door de melodie en het gitaarspel. De tien liedjes kwamen meer…

De Britse singer-songwriter Joe Martin nam Alone In Valentine (North Star Records) op in Nashville, Tennessee. Cal Campbell (drums, percussie, zang) en Cornelius Webb (bas) produceerden het album vol vloeiende rootspop, een missie die de zonen van respectievelijk Glen en Jimmy wel is toevertrouwd. Behalve eenzaam zijn in het Texaanse plaatsje Valentine deed Martin ook Paris Texas aan. Vanzelfsprekend begint dat met gitaarspel in de stijl van Ry Cooder. Liedjes schrijven kun je wel aan deze Brit overlaten; met souplesse gooit hij er Another Sad Song uit, terwijl hij laat weten dat meer…

‘I ain’t crying over you – these are tears from a smoke filled room,’ zong Irma Thomas lang geleden. Fisherman’s Friend was er niks bij. Het liedje is geschreven door Dan Penn, samen met zijn vaste collega’s Carson Whitsett en Jonnie Barnett, en werd een halve eeuw later het titelnummer van Penns nieuwe album Smoke Filled Room (The Last Music Company – niet doen, Dan, dit soort omineuze namen, zeker niet op je 84ste). Dan Penn mag je gerust de patriarch van de country soul noemen. Wie wil weten wat dat precies is, luistere naar het schitterende album Testifying van gelegenheidsensemble meer…