De Canadees Leeroy Stagger eert met Leonard Cohen (Is Dead) en Hey Hey (For Gord) twee overleden landgenoten. Die Gord is Gordon Downie van Tragically Hip. Het leven is een Strange Path (True North Records/Bertus) met slechts een zekerheid. Stagger zit in de put (Deeper Well), maar de wetenschap dat het zijn vrienden weinig beter af is gegaan houdt hem staande. Het nummer speelt zich af op een fijne rockabillybeat. En wat te zeggen van Billy Conroy en zijn vrouw Jenny? Zij wil verhuizen, want zij haat de plek waar ze wonen, een plaatsje meer…

Goeie songtitel: Angels With Dirty Faces. Goeie drive ook waarmee het nummer begint. Josh Nolan maakt soms een rotzooitje van zijn leven, maar hij stapt niet weg voor zijn verantwoordelijkheden. En daar zingt hij dan over met de energie van Bruce Springsteen of BJ Barham van American Aquarium. ‘A good man is hard to find, I can only learn while I live’, tekenen we op. Kind Heart To Follow (Shaker Steps Records) is weer een uitstekend album uit Kentucky, dat zich de laatste jaren heeft ontwikkeld tot een walhalla van rootsrock. Goede muziek werd er meer…

Na het door Marty Stuart geproduceerde Private Radio uit 2001 maakte acteur (en nog veel meer) Billy Bob Thornton nog drie soloalbums met americana, waarna hij sinds 2008 drumt (en zingt) in het trio The Boxmasters. Speck (Keentone Records/Thirty Tigers/Bertus) is een alleraardigst album waarop Britse beat en Amerikaanse jangle samenkomen. Ze zullen niet voor niets een bandnaam met een B hebben gekozen, want dit past in het verlengde van Beatles, Byrds en Big Star. De jaren 60 doen het vijftig jaar later nog goed, ook in Nederland meer…

Het blijft een beetje gissen naar het hoe en waarom van dit Sound & Fury (Elektra Records). Dat Sturgill Simpson na het ontvangen van een Grammy voor zijn vorige album A Sailor’s Guide To Earth een beetje genoeg had van de (country)muziekbusiness was wel duidelijk. Hij werd bovendien ook nog een genomineerd voor een Grammy voor het beste album van het jaar (die uiteindelijk naar Adele ging). Hij liet duidelijk blijken dat hij zo weinig mogelijk te maken wilde hebben met alles wat daarbij kwam kijken. Het was al erg genoeg dat zijn plannetje om een tijdje thuis meer…

Drew Holcomb wilde een grootse aanpak van zijn liedjes om de emoties beter over te brengen dan ooit. Dat doet hij met succes op Family, het eerste liedje van Dragons (Magnolia Music/Thirty Tigers/Bertus). De positieve boodschap van Drew Holcomb & The Neighbors heeft de kracht van een gospelsong. Daarna gaat het echter mis op End Of The World, een oproep tot eenheid en gemeenschapszin in deze wondere wereld. Laat U2 de menigte maar met holle frasen mennen, wij keren ons dan af. Eigenlijk ben je dan wel klaar met zo’n album, maar meer…

Op een heuvelrug in Vermont bestiert Kristina Stykos haar eigen studio. Ze zat er aan de schuiven tijdens de opnamen van zo’n dertig albums, waaronder natuurlijk haar eigen werkstukken. River Of Light (Thunder Ridge Records) is haar nieuwste. Op het titelnummer rolt ze over de wegen met slechts een koplamp. Met pijn in het hart. Ze raakt bijna de weg kwijt. In haar hoofd. Ze verdrinkt in haar gedachten. Op zoek naar de betekenis van dit alles. Maar de rivier is breed. Toch kan ze de overkant zien. De weg voelt als een bed. De wind duwt haar meer…

Bij Continental Records houden ze de focus op Oklahoma. Met Bully Pulpit (Must Have Music/Continental Record Services) van Jared Deck hebben ze weer wat bijzonders in handen. Deze Deck werd terwijl hij in de studio stond voor de opnamen van zijn debuut ontslagen door de kerk waar hij elke zondag zorgde voor de muzikale noot. Nadat hij het berichtje op zijn telefoon had gedeeld met de producer, stelde die voor om maar te stoppen die dag. Maar Deck ging juist door. Het bracht hem alleen maar vuur in de vingers. Op zijn tweede album draait het meer…

‘America. America.’ Je zult maar op een eiland in de Oostzee wonen en zo vol vuur zijn van Amerika. Zelden een artiest gehoord die zo vol overgave een land aanroept, omdat hij er bij wil horen. De uit Zweden (Gotland) afkomstige Buford Pope doet het op America, waarmee The Waiting Game (Unchained Records) aanvangt. Op Hey Hey Aha twijfelt hij over zijn capaciteiten als songschrijver omdat hij niet verder komt dan een simpel refrein met de herhaalde woorden ‘hey hey aha’. Op Hard Life smeekt hij bijna om een leven vol tegenslag, omdat meer…

Het Engelse tijdschrift Maverick noemde Rachel Harrington de hardst werkende vrouw in americana, maar nadat ze haar huis in 2012 omgetoverd had in een honky tonk was het over. Ze was moe. Dankzij Obamacare ontdekte ze dat ze bloedarmoede had. En nog wat verwante medische problemen. Ze nam vrijaf om uit te rusten. Op de ongepolijste countryfolk van Hush The Wild Horses (Skinny Dennis Records) blijkt dat van echt uitrusten nauwelijks sprake was. Zo redde ze twee paarden die naar de slacht zouden worden afgevoerd. Door de modder meer…

Eerder dit jaar schreven we over de geweldige countryliedjes van Joshua Ray Walker op zijn debuut Wish You Were Here. Deze Texaan komen we ook tegen in de formatie Ottoman Turks. Van die band uit Dallas verscheen ook een debuutplaat, simpelweg Ottoman Turks (State Fair Records) getiteld. Dat is een heel ander geval dan Wish You Were Here, zo wordt al meteen duidelijk op opener Apathy. Dat is een gevalletje springerige garagerock. Het daarop volgende Snake Song heeft een dwarse melodie en rauwe vocalen. Daarmee haalt deze jonge band meer…