Op haar website meldt Justine Vandergrift dat haar nieuwe album Stay (eigen beheer) pas verschijnt op 7 februari 2020. Maar in Europa al iets eerder omdat ze hier nu op tournee is. Op haar Facebookpagina staan de data van nog enkele Nederlandse concerten. De Canadese Vandergrift heeft Nederlandse roots en dit is de eerste keer dat ze hier speelt. Ze neemt afscheid van de liefde op Anymore, omdat hij dat ook al gedaan heeft. Omdat hij niet wist wat dat inhield, de liefde. Met een mooie rol voor de dobro van Mitch Jay. Crazy Enough is prima countrysoul, waarbij meer…

De apostel Erastus Snow (1818-1888) was een van de eerste mormonen die zich vestigden in Salt Lake Valley in Utah. Generaties later woont Morgan Snow nog altijd in Salt Lake City. De leider van de band Triggers & Slips verhuisde weliswaar enkele jaren geleden naar Nashville, maar een keelinfectie verhinderde zijn plannen om van muziek zijn beroep te maken. Hij keerde terug naar Salt Lake City en overwon zijn stemproblemen. Zo snel hij maar kon stond hij in de studio. The Stranger (eigen beheer) is inmiddels het tweede album. Die stem van Snow meer…

Phil Manzanera op de site van altcountry? Jawel, en daarvoor is Bobbo Byrnes verantwoordelijk. Hij covert namelijk Virginia Plain van Roxy Music op The Red Wheelbarrow (Songs & Whispers). En de gitarist van Roxy Music mag zelf meedoen. Hij komt met een lekker losse gitaarsolo, die heel goed aansluit bij de barroomrock van Byrnes. De in Californië neergestreken Amerikaan zul je niet aantreffen in een Nudiepak. Dat is niet zijn stijl, zo meldt hij op Part Time Cowboy. Al die glitters, dat hoeft voor Byrnes niet, ook al zou je door die cover van meer…

Begin dit jaar werd de release van het nieuwe album van Ryan Adams, vanwege een ‘metoo’-beschuldiging, uitgesteld.  De liefhebbers van het soort muziek dat Adams uitbrengt, hoeven echter niet te wanhopen. Zij kunnen zich wenden tot Josh Rennie-Hynes en zijn album Patterns (eigen beheer) op de spreekwoordelijke draaitafel leggen. Rennie-Hynes is een Australiër, die zich een tijd geleden in Nashville vestigde. Patterns is het eerste album dat hij na die verhuizing uitbrengt (en zijn derde in totaal). Net als Adams verstaat Rennie-Hynes de kunst van het maken van meer…

Op Wicked World rijdt een jong stel door een wijk in een Amerikaanse plaats. Het begint bijna huiselijk, maar de sfeer verandert al snel. Het ritje wordt onheilspellend. Wat hangt hier in de lucht? Eigenlijk gaat het op bijna alle nummers van The Gus (Mezzotint/Konkurrent) van Mark Mulcahy zo. ‘I tried optimism for a long time, but I couldn’t relate to what it is’, klinkt het op I Won’t Tell Anyone But You. Een stofzuigergitaar verhindert dat hij zomaar aan die gedachte ontkomt. Het merendeel van The Gus voelt ongemakkelijk aan. Daarmee weet meer…

Als ik in de sauna zit, met alleen mijn cowboylaarzen aan, dan mag ik graag naar SUSS luisteren. En dan met name naar hun laatste album, High Line (Northern Spy Records). De mannen van het New Yorkse gezelschap SUSS combineren namelijk ambient met americana. Dat betekent 11 instrumentale nummers, waarop het tempo laag ligt, met hier en daar een rootsy elementje. Ideale ontspanningsmuziek. Anders gezegd, je kunt dit ook rustig als achtergrondmuziek opzetten, want je hoeft niet bang te zijn dat je iets meer…

In de promopraat op een A4’tje bij de release van Two Hearted Rounder (Cornelius Chapel/Bertus) van Sarah Lee Langford staat een uitstekend bruikbare omschrijving. Want in de muziek van deze vrouw uit Birmingham, Alabama, komen werkelijk de old south en de new west bijeen. Haar wat scherpe countrystem sluit aan bij oudgedienden als Loretta Lynn en Jeannie C. Riley, maar ook bij nieuwe(re) namen als Nikki Lane of Gillian Welch. De begeleiders op deze in Birmingham opgenomen plaat zijn Will Stewart (gitaar), die vorig jaar zelf County Seat uitbracht, Keelan meer…

Weten jullie wat een prairie fire is? Afgezien van het voor de hand liggende brandje op de prairie? Het is een shotje waarbij je een flinke scheut tabasco door je whiskey gooit. Een pittige mix, zoals je zult begrijpen. Dat kunnen we ook zeggen van het ongetitelde debuut van de band The Prairie Fire. Het kwartet komt uit Seattle, Washington. Op hun bandcamp-pagina afficheren ze zichzelf als altcountry, cowpunk en, dat vind ik het mooist gevonden, farm emo. De gemene deler is uit de bocht vliegende country. In het titelnummer, dan bedoel ik Prairie Fire, wordt meer…

Kelly Steward groeide op in Chicago en trok op 19-jarige leeftijd naar Los Angeles. Daar werkte ze aan haar ambities om professioneel muziek te maken. Met een zoontje aan haar zijde trok ze jaren later terug naar de midwest. Na enkele ep’s is Tales And Tributes Of The Deserving And Not So (Glass Wing Records) haar volwaardige debuut. Daarop reflecteert ze op haar eigen persoontje en op de mensen die ze tegenkwam. Opener Golden Sun gaat over de zon die ze achter zich liet in Californië. Maar onderweg naar het oosten kwam de zon toch meer…

Op zijn vorige album Canyons Of My Mind schoof Andrew Combs al een beetje voorbij de grenzen van country naar een iets meer algemene taakopvatting als singer-songwriter. Op Ideal Man (New West Records/PIAS) onttrekt hij zich nog sterker aan de contouren die de sound van Laurel Canyon kenmerken. Combs toog naar New York om zijn nieuwste album op te nemen. Dat deed hij in de studio van Sam Cohen, die eerder werkte met Kevin Morby en Benjamin Booker. Cohen nam niet alleen de rol van producer op zich, maar speelde ook toetsen, gitaar en bas. Diezelfde meer…