“Ik kan niet verstaan wat je zegt. Ik zie je mond bewegen maar de jukebox staat te hard. Ik stel me dan maar voor dat je een keer wat aardigs zegt in plaats van: alles aan ons is verkeerd. En als ik dan niet het soort goede man voor je ben, laat me dan van je houden tot de juiste man langs komt.” Zo begint Till The Right One Comes Along, het derde nummer op Baby You Win (eigen beheer) van Cliff Westfall. Oh, wat houd ik van dit soort teksten. En dit debuut van de uit Kentucky afkomstige maar tegenwoordig in Brooklyn, New York wonende meer…

Het valt niet mee, om een recensie te schrijven over het nieuwe album van de Californische band Dawes. Het gezelschap rond de broers Taylor en Griffin Goldsmith levert met Passwords het zesde studio-album in negen jaar af. In 2016 verscheen nog We’re All Gonna Die, waarop de groep een nieuwe weg leek ingeslagen. Op Passwords (HUB) wordt weer afgeweken van die nieuwe, wat rockende koers. Mogelijk doordat de productie van plaat weer in handen werd gelegd van Jonathan Wilson, die ook in het beginperiode van de band zulks deed. Het resulteert in meer…

Jessica’s Brother is een debuterend trio uit Londen. Jonny Helm (drums) en Charlie Higgs (bas) wilden wel een nieuwe band vormen, maar zochten nog naar iemand met een voortrekkersrol. Die vonden ze in Tom Charleston, de broer van de vriendin van Helm, Jessica dus. Charleston schrijft de nummers en is de zanger van de band, die op Jessica’s Brother (Fika Recordings/Konkurrent) versterking krijgt van violist Dan Mayfield en gitarist Paul Rains. Het album begint met Getting Obscene, waarbij de fijne, knerpende zang van Charleston meer…

Traveller, dat is het samenwerkingsverband (ik laat de wat archaïsche term supergroep hier achterwege) tussen Robert Ellis, Cory Chisel en Jonny Fritz. Ellis en Fritz schreven een paar jaar geleden een aantal nummers samen tijdens hun gezamenlijke reis door India (een filmpje daarvan kon je al zien bij de recensie van Fritz’ laatste album). Daarna haalden ze Cory Chisel erbij, waarna Western Movies, het eerste product van hun samenwerking, werd opgenomen in Chisel’s studio in Wisconsin en uitkwam op zijn label. En wat een heerlijk meer…

Dingen veranderen. Ook voor de troubadour die leeft langs de snelweg. Als hij sterk genoeg is om zijn gewoonten op te geven, neemt hij niet langer de verkeerde afslag. BJ Barham pakte de reikende hand van zijn vrouw en schreef Things Change (New West Records/PIAS), het titelnummer van het nieuwste album van American Aquarium. Er veranderde nogal wat in het leven van Barham. Hij trouwde. Zijn band viel uit elkaar. Hij liet de fles staan. En de andere middelen. Zijn land werd overgenomen door een vastgoedhandelaar zonder enige meer…

‘Birmingham Birmingham / The greatest city in Alabam’ / You can travel ‘cross this entire land / But there’s no place like Birmingham.’ Dat zong Randy Newman in 1974 op zijn elpee Good Old Boys. Birmingham lijkt zo’n onschuldig liedje na het bijtende Rednecks, maar een grote, zwarte hond in de achtertuin boezemt toch angst in. ‘Get ‘em Dan.’ Naar dat Birmingham wilde Will Stewart graag terug na tien jaar Nashville. Want het zuiden van de Verenigde Staten met al die donkere karakters trok aan zijn ziel. Dus maakte hij met County Seat (Cornelius Chapel meer…

Met zijn band Cultivators haakte Dan Israel eind jaren 90 aan bij de stroming altcountry. Hij had nooit het succes of de exposure die sommige grondleggers toch wel hebben gekregen. Het weerhield de artiest uit Minneapolis er niet van om stug door te gaan. Sterker nog, onlangs gaf hij zijn baan op om zich volledig op de muziek te storten. Dat levert met You’re Free (eigen beheer) een sterk album op. Wat daarbij opvalt is dat Israel behalve van americana vooral houdt van ambachtelijke pop. Zelf noemt hij de FM-radio van weleer als startpunt, vandaar meer…

Wat maakt soul tot soul? Die vraag dringt zich op bij beluistering van People Are My Drug (Psychic Hotline/Thirty Tigers/Bertus) van Phil Cook. Is dat een soulplaat? Nou en of! En waar ‘em dat in zit? Misschien wel in die albumtitel. Phil Cook houdt van mensen. Dat betekent liefde voor het leven in alle facetten. Goede tijden, slechte tijden. En bovenal: positivisme. Pijn en onrecht omzetten in liefde en compassie. Zodat zelfs een nummer met de titel Steampowered Blues in werkelijkheid niets dan blije energie te bieden heeft, opzwepend als gospel. Cook schreef meer…

Op haar zesde had Mean Mary al een liedje geschreven. Samen met haar moeder, de auteur Jean James, pende ze Mean Mary From Alabam en nadat het door de pers werd opgepikt, had Mary James meteen ook een artiestennaam. Een verwend kindsterretje werd ze niet. Haar ouders sleepten het gezin met zes kinderen van het zuiden van Amerika naar de grens met Canada, waar ze geheel zelfvoorzienend in de wildernis leefden. De kleine Mary moest helpen met het handeltje in reptielen dat haar ouders hadden opgezet. Blazing (Woodrock Records) is meer…

Vijf jaar heeft het geduurd voordat er een nieuw album lag van I See Hawks In L.A., een periode waarin de band uit Los Angeles nogal wat voor de kiezen kreeg. Live And Never Learn (eigen beheer) draagt de sporen van verlies, zowel Rob Waller als Paul Lacques verloren ouders, maar we horen vooral een band die zich herpakt heeft. Zo rockt The Last Man In Tujunga als Chuck Berry, terwijl het toch handelt over de bosbranden die bassist Paul Marshall tot twee keer toe dwongen om zijn huis te verlaten, omdat de vlammen aan de poort likten. Op My Parka Saved Me blikt meer…