
Minder dan een halve minuut heeft Trey Hensley nodig om te overtuigen. Gewoon door de manier waarop hij de snaren van zijn akoestische gitaar laat trillen. Nou ja, gewoon… Zeg maar gerust grandioos. En het is niet alleen ontzettend knap hoe hij zijn instrument beheerst, het resultaat is uiterst meeslepend. Nergens wekt Hensley namelijk de indruk dat hij wil imponeren met vingervlugge virtuositeit; hij laat de noten als franje heen en weer slingeren en altijd in dienst van de liedjes. Die eerste halve minuut is direct het titelnummer van Can’t Outrun The Blues (Pinecastle Records), waarop ook vooral het samenspel meer…



Het is niet de eerste keer dat Capps reclame maakt voor zijn geboorteplaats. En vast en zeker ook niet de laatste keer. Dat schreef ik vijf jaar geleden in de recensie van I Love San Antone van
Nog meer moois uit het Zwolsche wordt geboden door 
Een grappig zinnetje uit The Things You Left Behind maakt duidelijk uit welk vaatje
Matt Arbogast maakt al ruim twintig jaar albums als
Een absolute must voor fans van The Long Ryders en The Jayhawks, dit album van
Sinds hun debuut in 2006 hebben
Aan
Naast het reguliere werk verschenen er tot dusver van de Canadese 