De omgevallen platenkast van Seth Goodman deel 3. Zo kan Sparks Rain Down From The Lights Of Love (Secret Candy Rock) van The Grand Undoing het best worden aangeduid. Zoek de recensies van de vorige albums van deze artiest uit Boston nog maar even op en ontdek welke namen we toen noemden. Deze keer komt daar in ieder geval die van David Bowie bij. Goodman vervalt nergens in puur epigonisme, daarvoor zijn zijn melodieën en arrangementen te eigen. Opener Sing Yourself Home is pulserende powerpop, net als Key Biscayne dat daarop volgt. Op Living In Amber doemt meer…

Vorig jaar zag ik in een Utrechtse huiskamer Glen Phillips optreden. Naast natuurlijk de hits die hij met Toad The Wet Sprocket had (Walk the Ocean, Nanci) speelde hij er een aantal nieuwe nummers. Die zijn terecht gekomen op het nieuwe solo-album van de man uit Santa Barbara, Swallowed By The New. Toad The Wet Spocket vormde in 1992 de soundtrack van mijn huwelijksreis en het bezoeken van dit optreden was daarom een vorm van een second honeymoon. Phillips zelf was in 2015 echter net gescheiden van zijn vrouw en de nummers die hij in die periode meer…

Requiem For The Lonely (eigen beheer) is het nieuwe album van Michael de Jong. De Jong, geboren in Frankrijk uit een Franse moeder en Nederlandse vader, opgegroeid in de VS, woont alweer vele jaren in Dordrecht. Blues is altijd het uitgangspunt geweest van de inmiddels 71-jarige De Jong. Dat is op dit nieuwe album niet anders. Geen standaard blueswerkjes echter. Het is eerder een vorm van vrij uitwaaierende blues met een akoestische basis. Het is De Jong zelf die de akoestische gitaar bespeelt en vaak Willem van Dullemen die daar een elektrische gitaar meer…

Haar vorige album bracht Martha Fields nog uit onder de naam Texas Martha, dan weet u dus wel waar ze vandaan komt. Toch is dat verwarrend. Ten eerste omdat zij een deel van het jaar in Bordeaux woont en haar nieuwste album, Southern White Lines, ook heeft gemaakt met haar Franse begeleidingsband. Ten tweede omdat zij op dit nieuwe album vooral op onderzoek uitgaat naar de muzikale roots die via haar moeder heeft, te weten de mountain music uit Kentucky en West-Virginia. Daar valt veel wat te halen, maar het resultaat valt uiteindelijk toch meer…

Voor de beste muziek heb je als band soms maar drie mensen nodig. Big Shoals, een trio uit Gainesville, Florida, bewijst het maar weer eens. Hun tweede album Hard Lessons (eigen beheer), is namelijk een hele fraaie. Laten we dit maar americanarock noemen, toegankelijke gitaarliedjes die klinken zoals dat we het hier het liefste hebben. Beetje rauw maar melodieus stevig. En met precies genoeg pedal steel. Lance Howell (ook gitaar) zingt vol overtuiging over hoe hij zich wil verliezen aan een bepaald meisje, hoe hij een vergissing wil begaan meer…

Herinnert u zich nog The Civil Wars? Wel, die zijn niet meer. Het duo bestaande uit John Paul White en Joy Williams knalde na twee mooie platen uit elkaar. Van eerstgenoemde ligt er nu een soloplaat, Beulah (Loose Records). Zijn eerste na de splitsing (dan tellen we het inderhaast opnieuw uitgebrachte, maar al uit 2008 stammende The Long Goodbye niet mee) is een intrigerend album geworden. Beetje een mengeling van folkpop en indie- en southern rock. White’s stem lijkt af en toe op die van A.J. Roach (wat doet die tegenwoordig?), maar iets meer…

Nog meer Scandinavische americana komt van de misschien wel toepasselijk genaamde Northern Indians. Achter deze naam gaan John Andersson en Josef Eriksson uit het Noordzweedse Piteå schuil. Het tweede album van het duo, No Shelter In Sight (Rootsy/Sonic Rendezevous) werd in negen dagen opgenomen in een grote schuur. Producer was Matt Schuessler (uit de band van Joe Pug, met wie ze door Zweden toerden) die het geluid klaarblijkelijk express wat ruw gehouden heeft. Nergens klinken de gitaarliedjes van het duo immers gladgestreken. Toch kun meer…