De Amerikaan Kenny Feinstein speelt op Loveless: Hurts To Love (Fluff & Gravy Records) het complete album Loveless van My Bloody Valentine na, maar dan anders, heel anders. Loveless wordt gezien als een mijlpaal in de shoegaze, een genre met zwaar vervormde gitaren en nauwelijks verstaanbare zang ver op de achtergrond. Dus wat een verrassing wat er hier te beluisteren valt. Met akoestische gitaren, mandoline, piano, dobro, fiddle en dulcimer worden de oorspronkelijke geluidsuitbarstingen teruggebracht naar de liedjes, mooi gezongen door meer…

Bijzonder verhaal: Hugh Coltman verliet de Britse bluesband The Hoax en zwierf door Parijs waar hij een rapper ontmoette met wie hij samen ging werken. Met een frisse blik sloeg hij aan het liedjesschrijven. Zero Killed (La Planque) is zijn tweede soloplaat die in 2012 in Frankrijk verscheen. Coltman kocht onlangs de rechten terug van Universal, zodat de dertien fraaie popsongs alsnog onder de aandacht worden gebracht in andere landen. Gelijk had hij. De liedjes passen prachtig bij het pak en kapsel op de hoesfoto. Door die foto meer…

Je kunt veel schrijven over Mat d. & the Profane Saints, je kunt hoog of laag springen, je kunt deze band ritueel verbranden en daarna in een diepe put gooien, maar eerst en vooral zal de stem van Mat deRizo altijd terug komen en je bij de strot grijpen. Wat een machtige luchtpijp heeft deze man uit Sioux City. Bij beluistering van Plank Road uit 2010 viel ik als een blok voor de zanger Mat d, die een stem heeft als een cactus waarover vloeibaar staal is gegoten. deRizo maakt sinds 2006 afwisselend soloplaten en albums waarop hij begeleid wordt door de meer…

In 2010 gooiden Sarah Borges & the Broken Circles het bijltje erbij neer. Het ging eenvoudigweg niet meer, financieel en emotioneel. Niet dat haar situatie dramatisch was; ze trouwde een de leden van de Broken Circles en kreeg samen met hem een kind. Een knus leven achter de geraniums was toch niet wat Sarah Borges, die niet voor niets een tattoo van een vinylplaat op haar linkerpols heeft, voor ogen had. Bij het grasduinen door oude demo’s begon het weer te kriebelen en ineens waren daar voldoende songs, waaronder een paar geschreven met Freedy Johnston, om meer…

De manier waarop The Far West, een groep uit Los Angeles is ontstaan, is veelbetekenend te noemen. Zanger-gitarist Lee Briante plaatste een advertentie voor bandleden op Craigslist met daarin alleen een  youtube-filmpje van Waylon Jennings. Hierop werd gereageerd door bassist Robert Black en de rest is dan, zoals men zegt, geschiedenis. The Far West bestaat verder uit James Williams (toetsen), Aaron Bakker (gitaar) en Travis Popichak (drums) en in deze klassieke formatie maakte men de opvolger, Any Day Now (Medina River Records) meer…

Bluesy hardrock met een gillende zanger, lopen we daar nog warm voor? Nou, in het geval van de Australische band The Widowbirds dus wel. Heart’s Needle (eigen beheer) is namelijk een erg lekker plaatje. Waar dit vandaan komt, is overduidelijk. Led Zeppelin, Free, dat soort werk. En om minder ver in de historie af te dalen: Black Crowes. Zo’n band valt of staat met een overtuigende frontman. In het geval van The Widowbirds is dat Simon Meli. Gezegend met een heerlijke stem voor dit soort werk en als songschrijver weet hij meer…

Wat is er mooier dan om na een bespreking van een album van HT Roberts op de proppen te komen met ene W.B. Givens. Maar behalve de ritmiek van de naam zijn er verder weinig overeenkomsten. Of het moet zijn dat er bij Givens evenmin gillende gitaren met veel distortion aan te pas komen. Nee, ook hier is sprake van americana die evenwel net iets uitbundiger is dan die van onze zuiderbuur. Givens is een in de staat Mississippi geboren singer-songwriter die na een verblijf in North Carolina inmiddels in Nashville is meer…

Het prachtige For Ever van Eriksson Delcroix vormt de aanleiding om aandacht te besteden aan meer fraais uit België. Rain Change Fair (Deep Blue Something/Bertus) van de Belg HT Roberts dateert al van bijna een jaar geleden. Omdat mooie muziek nu eenmaal tijdloos is, zien we geen enkel beletsel om alsnog aandacht te schenken aan deze schitterende collectie songs. Tijdloos, dat is deze worp van 16 nummers (69 minuten) zeker. Want in alle eenzaamheid door de donkere nacht rijden, wel twintig uur alleen achter het stuur, dat is iets van alle tijden. Roberts heeft meer…

Het prachtige For Ever van Eriksson Delcroix vormt de aanleiding om aandacht te besteden aan meer fraais uit België. Birdsongs On The Waste Land (Vadbra Music/Bertus) van Equinox, the Peacekeeper verscheen al in de eerste helft van vorig jaar. De plaat is destijds niet aan onze aandacht ontsnapt, maar ja, er komt zoveel mooie muziek uit… Nu dus alsnog aandacht voor dit buitengewoon interessante project van Antwerpenaar Wouter Buyst. Achter zijn naam staat een waslijst aan instrumenten, vooral tamelijk bijzondere. Tabla, zingende zaag, glockenspiel, meer…

Het is altijd fijn om tegen een lekkere plaat uit volstrekt onbekende hoek aan te lopen. In dit geval was dat Follow The Lines (Voices Of Wonder) van Claudia Scott. Deze dame werd geboren in Newcastle, maar verhuisde al op jonge leeftijd naar Noorwegen waar haar vader ’s lands eerste countryband oprichtte: Clive Scott & the Skywegians. Een band waar dochter Claudia al op snel mee optrad. Skip forward naar de jaren 90 waarin Claudia verhuist naar Nashville en daar aanpapt met Kevin Welch en David Olney. Ze brengt dan ook enkele albums uit. Skip nog verder forward en we meer…