Een heel aardig bandje om te ontdekken is The Other Brothers uit Lexington, Kentucky. High Life ‘n’ Leisure Class (eigen beheer) is een verzameling van tien lekker zwalkende nummers met een opvallende rol voor saxofoon. Dave Clark blaast de deuren uit alle kroegen aan Baker Street, E-Street (The Wild, The Innocent …) en Main Street (Exile On …). Vooral de Stones zijn de bepalende factor op deze plaat. The Other Brothers produceerden hun tweede album zelf in samenwerking met Brian Pulito van Nine Pound Hammer. De band heeft meer…

Een minuutje is het leuk, dan reeds slaat de ergernis toe. Want dat vervelende plukken aan de snaren van de basgitaar, moet dat nou? Moet de melodie van Liar daar echt voor wijken? Death Letter Jubilee (Dixiefrog/Bertus) van The Delta Saints staat vol met dat soort momenten. Geen nummer gaan deze jongemannen uit Nashville in een lekkere cadans naar de eindstreep. Het is een keuze, al die ritmewisselingen met steeds weer een ander instrument dat een ander spoor volgt. Helaas is de kakafonie die het resultaat van dat alles is verre van meer…

De toetsen en een aanzwellend koortje zorgen voor een flinke injectie soul op het titelnummer Shatter (BoJak Records), dat verder vooral countryrock is. Jude Johnstone pakt op haar eigen platenlabeltje uit met een uiterst professioneel klinkend album, een gelikt werkstuk zoals we in de jaren zeventig gewend waren van toppers als Linda Ronstadt of Carly Simon. Vooral het geweldige When Does Love Get Easier had zo op Simple Dreams van La Ronstadt kunnen staan. Te gelikt wordt het niet, doordat Johnstone met hart en ziel meer…

Holy moley, wat kan Göran Lindström een lekker ruw galmend en weids geluid uit zijn gitaar krijgen, zeg. Het contrasteert mooi met de prachtige stem van Carina Landin. En jawel, Landin en Lindström, dat maakt samen Landstrom. Zweden dus, Jämtland om precies te zijn, de streek ten noorden van Stockholm waar je meer elanden dan mensen zal aantreffen. Het verklaart misschien ook de titel van hun inmiddels tweede album: Land Of Nowhere (Kullsta/Rootsy). Geen land waar je tierelantijntjes nodig hebt, maar aan de meer…

Met Driving Toward The Sun gaat Susan James met half dichtgeknepen ogen onderweg. Een cabriolet zal het wel zijn, want wat moet je met een dak in dat prachtige weer van Californië? Zonnige Californische countryrock staat er op Driving Toward The Sun (eigen beheer). De schaduwkanten vergeet de Amerikaanse niet. Haar melancholische liedjes over de liefde horen net zo goed bij het genre als het optimisme van de zonneschijn. James switcht trouwens graag van countryrock naar folkrock, zoals ze meer…

Het zal een glorieuze tijd zijn wanneer het werk gedaan is, zingen Tom Kell & Emiko Woods op Someday Soon. Ze hebben het niet over zomaar iets, het liedje gaat over het hiernamaals. Met het volste vertrouwen gaat het duo Glory Bound (eigen beheer). Wie niet tegen zoveel blijmoedige gospel kan, dient dit album links te laten liggen. Geen problemen met een liedje als My Hallelujah? Dan valt er heel wat te genieten. Kell en Woods passen in een lange rij van countryduo’s en gezien de spirituele inhoud zullen ze vooral verbondenheid voelen met meer…

Niet alles wat er schittert is van goud. Dit spreekwoord is bij uitstek van toepassing op Are We Rolling? (eigen beheer) van Esquela. Wat er dan schittert? Welnu, het feit dat deze tweede plaat van het zestal uit Bovina, New York, geproduceerd is door Eric ‘Roscoe’ Ambel. Dat is meestal wel een garantie voor kwaliteit. Verder heeft zangeres Rebecca Frame een heerlijke stem. Een rockstem met een flinke dosis soul. Dat schittert ook. En het album opent sterk met Free Beer en No Questions (waarvan het intro erg lijkt op dat van meer…

Zijn vorige album Talkin’ On A Bus kreeg in de recensie het predicaat verplichte aanschaf en zijn nieuwste verdient die hoogste loftuiting ook. State Theater (eigen beheer) van de Canadees J.R. Shore is wederom meesterlijk. Shore woont op de prairie van Alberta en leerde het vak in Amerika van mensen als Chip Taylor, Buddy Miller en Guy Clark. Zijn nummers zijn sterk verhalend en vol sociaal drama. Holler Like Hell speelt zich af in de gevangenis. In het in de eerste persoon gezongen liedje kijkt de gevangene naar een dun streepje licht dat valt op de begraafplaats en meer…

Goed nieuws voor degenen die vorig jaar zo enthousiast waren over The Mallett Brothers Band: er is een nieuw album uit! Land (eigen beheer) heet deze derde en ten opzichte van het eerdere werk is er niks veranderd. Dat juichen we toe want we zijn nog lang niet uitgekeken op het robuuste geluid van het sextet uit Maine. Land is geen conceptplaat, maar veel nummers hebben wel een relatie met het boerenleven: Farmer’s Tan, Piece Of Land, Little Bit Of Mud (over modderraces). Toch moeten we deze Mallett Brothers Band niet als de meer…

Als je vroeger naast de familie Borger op de camping stond was je een geluksvogel. Dat kan niet anders. Tenzij je een rustzoeker was. Want de twee jongens Jesse en Johan speelden gitaar en vader Jan sr toetsen (o.a. bij Elly en Rikkert). En dan was daar dat meisje, Mariecke, met die onwaarschijnlijk mooie stem. Speelde trouwens ook gitaar en toetsen. Dat moet ’s avonds om het kampvuur genieten zijn geweest. Spoel de film nu weer jaren vooruit: de uit Ermelo afkomstige Mariecke Borger is, na Johan, de tweede telg die met een meer…