Dit is echt zo’n plaat waarvan ik weet dat hij door het Nederlandse en Belgische americana-publiek omarmd zou worden indien men van het bestaan ervan zou weten. Welnu, bij deze dan. Overigens zijn wij hier aan de Noordzee niet de enigen die nauwelijks van Kate Mann’s Rattlesnake On The Road gehoord hebben. De plaat is bij mijn weten nergens besproken. Naar het waarom kunnen we slechts gissen. Het kan in elk geval niet aan de kwaliteit hebben gelegen want die is op deze schijf van de singer-songwriter uit New Mexico weer meer…

De verrassing van Inspiration (Blue Rose Records/Sonic Rendezvous) zit hem vooral in de verschijningsvorm. Dit is namelijk een dikke dubbelaar. Naast de elf nieuwe nummers op cd 1 is er een heel bijzondere bonus met nog eens elf nummers van vorige albums. Een uitstekend initiatief van het Duitse label Blue Rose, want Shurman is in Europa nog vrijwel onbekend. Aaron Beavers is de spil van de band. Vier jaar geleden verhuisde hij van Los Angeles naar Austin. Erg veel heeft dat niet veranderd aan de sound. Shurman, zo kan worden opgemaakt uit meer…

Een optreden van Malcolm Holcombe is als een woeste rivier. Je verwacht dat de Amerikaan elk moment kopje onder zal gaan in een maalstroom aan emoties. Constant wippend op een stoel gedraagt hij zich als een gestoorde zwerver. Maar wel een die briljante liedjes schrijft. Op de hoes van Down The River (eigen beheer/Rough Trade) houdt hij het hoofd net boven water, maar zo te zien is hij nu toch echt reddeloos verloren. Dat blijkt heel erg mee te vallen. Op zijn nieuwste album wordt Holcombe bijgestaan door de eredivisie van de americana. Wat te meer…

In de uit Houston, Texas, afkomstige band Grandfather Child treffen we Robert Ellis aan. Die maakte vorig jaar diepe indruk met Photographs, een album vol intelligente countryfolk en trage countryrock. Op Grandfather Child (New West/Rough Trade), het titelloze tweede album van deze formatie, tapt hij uit een heel ander vaatje. Daarbij moet wel worden aangetekend dat Ellis in deze band een ondergeschikte rol als bassist heeft. Zanger en steelgitarist Lucas Graham zwaait de scepter. Hij meer…

Tot in de puntjes verzorgd en toch vol soul, dat is maar weinigen gegeven. De betreurde Walter Hyatt had die kwaliteit. Tony Denikos is ook zo iemand. Want wat een werkelijk schitterende plaat is zijn Under The Church (eigen beheer). Zeer, zeer aanbevolen voor de fans van Walter Hyatt en diens grootste fan Lyle Lovett. De uit de Amerikaanse staat Maryland afkomstige Tony Denikos presenteert op zijn vierde schijf tien uitmuntende nummers die je zou kunnen scharen onder countrysoul. Maar in zekere zin zou je hem daarmee tekort doen. Want de fijnzinnige meer…

Het eerste nummer op Brian Webb & The Sum Of Our Histories (Lucky Dice) begint met een droge klap waarna een spannend basloopje volgt. Vervolgens wordt het opgesierd met gemene gitaarlickjes,  voordat Webb begint te zingen. Met dit Down Home wordt gelijk de toon voor de rest van de cd gezet. En die is prima. De singer-songwriter uit Boston komt op dit album véél rauwer voor de dag dan op Strange Way To Grieve uit 2010. Webb is de laatste jaren ernstig ziek geweest en heeft niet veel kunnen optreden Wel stak hij veel tijd in meer…

Deze week zijn Matt Harlan & the Sentimentals in Nederland. Vorig jaar was de Texaan ook in Europa (maar niet in Nederland) en met zijn Deense band werkte hij na afloop van die reeks optredens aan zijn tweede album Bow And Be Simple (Berkalin Records/Sonic Rendezvous). Acht van de negen nummers werden in een nacht opgenomen in Kopenhagen, waar een jaar eerder al de laatste song van het album was vastgelegd. De uit Houston afkomstige Harlan past in de traditie van intelligente songschrijvers uit meer…

De uitstekende website Turnstyled Junkpiled interviewde onlangs Grant Langston naar aanleiding van zijn nieuwe album Working Until I Die (eigen beheer) en vroeg hem wie de koning van de honky tonks is. Lees zelf maar met welke naam hij op de proppen kwam. Langston legt uit dat het in honky tonk in ieder geval niet gaat om grote tourbussen, dure hotelkamers en smakelijke stukjes kaas… Met het over elkaar heen buitelende I Fall For It Every Time maakt Langston wel enigszins duidelijk wat hij bedoelt. She Don’t Have A Clue is meer…

Jordan Minor heeft voor zover ik heb kunnen nagaan nog geen noemenswaardige aandacht gehad in Nederland of België. Zelfs met al die sites die zich richten op americana lukt het niet om alle interessante albums onder de aandacht te brengen. Soms ligt dat aan de artiest zelf, omdat die geen energie steekt in de promotie van de eigen waar. Jordan Minor stuurde na herhaald verzoek dan eindelijk toch zijn cd The Cottonwood Tree (Wheel Gun Records) op. Gelukkig maar, want wat een prachtig ding is dat. De Texaan heeft weinig te melden op zijn website. Op zijn meer…

Wat Willy Vlautin en BJ Barham zijn voor respectievelijk Richmond Fontaine en American Aquarium, dat is Nick Beaudoing voor The Doc Marshalls. Het zijn vaardige songschrijvers die verhalen over mislukte liefdes en lieden die in het leven laveren van tegenslag naar teleurstelling. Tsja, echt vrolijke muziek is altcountry nou eenmaal niet. Look Out, Compadre (eigen beheer) is een erg goede cd van een band uit Brooklyn. Op de eerste twee platen deden de mannen uit New York nog alsof ze woonden op de grens van Louisiana en Texas. Die meer…