Gordon Zacharias werkt als Fan Modine sinds halverwege de jaren negentig aan zijn ideeën over orkestrale pop die hij benadert vanuit de visie van indierock. Beatles en Beach Boys zijn slechts een startpunt, want Gratitude For The Shipper (Daniel 13 Press) is te oorspronkelijk om af te doen als epigonisme. Chris Stamey produceerde samen met Zacharias en Jefferson Holt dit album waarop vele musici uit Chapel Hill, North Carolina, een rol vervullen. Fan Modine wordt gekenmerkt door fijne arrangementen en een nette manier meer…

Op het kruispunt van zwarte blues en blanke country ontstond in de jaren vijftig in het zuiden van de Verenigde Staten de rock-’n-roll. De zuidelijke staten zijn altijd een belangrijke rol blijven spelen in de geschiedenis van popmuziek. De dubbel-cd Delta Swamp Rock (Sounds From The South: At The Crossroads Of Rock, Country And Soul) (Soul Jazz Records/Munich) vertelt het verhaal van de studio’s, de labels en al die artiesten die hun platen opnamen in muzieksteden Memphis en Nashville in Tennessee, Muscle Shoals meer…

Een Spaanse gitaar klinkt en het is bijna alsof er zo’n fraai liedje van Marty Robbins gaat volgen. Niet dus, want zo begint Iron Rails en dat is het eerste nummer op The Traveler (eigen beheer) van Flatbed Honeymoon. Na die eerste akkoorden valt een elektrische gitaar in en volgt met het hobbelende ritme countryrock waarin de trompetten de reis over Iron Rails nog aangenamer maken. De tweede cd van deze band uit Louisiana is een uiterst muzikale trip waarin het spoor steeds ietwat wordt verlegd. Zo voert een piano in Greyhound meer…

Goeie hoes heeft dit debuut van Amy McCarley. De foto van een verveloze houten bank met akoestische gitaar voor een felrode wand geeft aardig weer wat we kunnen verwachten van Amy McCarley (eigen beheer). Dat verveloze is een indicatie voor de rauwe sound. En dat felrood straalt uit dat McCarley weet wat ze wil en niet met zich laat sollen. Ze kijkt een beetje naar beneden alsof ze in zichzelf gekeerd is, maar in dat hemdje met zebramotief, de hoge hakken en de strakke spijkerbroek ontwaren we toch vooral meer…

Wat een wijf! Ja sorry hoor, maar aan dat soort taalgebruik valt niet te ontkomen als het de Canadese Romi Mayes betreft. Lucky Tonight (Me And My Americana/Continental Record Services/Munich) is namelijk een steengoede plaat waarop Mayes elf nieuwe liedjes live heeft opgenomen in The West End Cultural Centre van Winnipeg in de Canadese provincie Manitoba. En dat getuigt van lef, want liveplaten dienen toch doorgaans om eenvoudig te cashen met succesnummers of om een periode van creatieve bloedarmoede te overbruggen. Dit met meer…

Denk aan Wilco-neske, tegendraadse americana. Gekke geluiden, landelijke sfeer, mooie, verwrongen liedjes. Silent Feature Era imponeert met hun debuut This Old Leather Heart (+1 Records/Sonic Rendezvous). De Australische band, feitelijk een duo bestaande uit Greg Cathcart en Adrian Mauro, klinkt weird, tegendraads, tamelijk uniek en bijzonder genuanceerd voor een band van Down Under. Naast Wilco doet Silent Feature Era mij denken aan de krakende americana van The Old Joe Clarks en de golvende alt.country van Granfaloon Bus. Scherpe gitaren, meer…

Eindelijk gerechtigheid: de Noorse singer-songwriter Thomas Dybdahl heeft een internationaal platencontract getekend met Strange Cargo, een divisie van Universal. Om dit heuglijke feit te vieren wordt Songs op de markt gebracht, een compilatie van het schitterende materiaal dat Dybdahl reeds op de wereld heeft losgelaten. Voor de echte liefhebbers en jarenlange volgers van Dybdahl is er dus niets nieuws onder de zon; voor alle anderen is Songs een uitstekende kennismaking met het werk van deze enigmatische, ja geniale muzikant. In 2002 meer…

De dikke kartonnen klaphoes van Freak Flag (Yep Roc/Munich) past helemaal bij Greg Brown, een liedjessmid met een bariton waarmee de dikste bomen kunnen worden omgezaagd. Sterker nog, Brown trilt de stam met wortel en al uit de grond. Zo donker is die stem. Dat donkerbruin wordt trouwens overgoten door een goudkleurig laagje honing, want soepel is die stem wel. Hoe dan ook, een plastic cd-doosje zou een belediging zijn voor zo’n man. De singer-songwriter uit de Amerikaanse staat Iowa had zijn 24ste album gereed toen een hevig meer…

Laat ik er direct maar een etiket op plakken: Cosmic American Music, je reinste Cosmic American Music. Old Californio maakt fantastische Westcoast countryrock met een veelkleurig, psychedelisch tintje. Het debuut uit 2009, Westering Again, was al bijzonder sterk, met Sundrunk Angels (Californio Records) doen de vijf countryhippies uit Pasadena, California er nog een schepje bovenop. Sundrunk Angels is dan ook een avontuurlijke plaat die traditionele waarden nét even meer…

Ik versta er geen bal van, maar dat overkomt me eerlijk gezegd ook wel eens met Texaanse troubadours of singer-songwriters uit Zweden. Het doet er dus weinig toe. De Utrechter Jos Wijnen zingt op Roetsj Oet Remunj (eigen beheer) in het Roermondse dialect. Het is even wennen, al liet JW Roy ons eerder ook al op bijzonder prettige wijze kennismaken met rootsmuziek in een zuidelijk dialect. Diezelfde aangename ervaring weet Wijnen ook op de luisteraar over te brengen omdat de singer-songwriter én lekkere meezingers neerlegt én beschikt over een prima band met meer…