‘I wanted to get away from the Denver-name’, zo vertrouwde Thomas Jonsson mij toe. En dus verschijnt zijn nieuwe album onder het nom de plume I’m Kingfisher. Jonsson heeft mij niet helemaal duidelijk kunnen maken waarom dan deze naam, maar wel duidelijk is dat Arctic (Playground) een flinke muzikale koerswijziging is. Weet u het nog? Al in 2003 waren we razend enthousiast over Jonssons fenomenale countryrock, wat in 2005 culmineerde in het bescheiden meesterwerk Barely Touching It. De vervolgplaat in 2007 meer…

Met het geweldige Outskirts Of Town vestigde Dan Baker zijn naam al bij hen die een goed debuut op waarde weten te schatten. Dit Sad Song Junkie (Trespass Music) is zelfs nog beter schreef ik bij de verklaring van de vierde positie in mijn top 10 van mooiste platen uit 2010. Sad Song Junkie wordt ten opzichte van het debuut, waar we ook al vijf sterren voor uitdeelden, nog eens extra opgetild door de werkelijk wonderschone arrangementen. Dan Baker schrijft net zulke sterke teksten als naamgenoot Sam Baker en de singer-songwriter uit Boston werkte die meer…

De toorts van de cowpunk blijft fel branden in de handen van Pete Berwick. Give It Time (Shotgun Records) staat weer vol altcountry van het hardste soort. Berwick heeft in de dertig jaar sinds hij debuteerde veel tijd verknoeid, zo verbleef hij wel eens in een gevangenis, maar met tonnen aan energie is hij hard aan het werk om alsnog zijn naam te vestigen als frontman van de cowpunk. Hij schreeuwt over Jesse James en een hurricane terwijl de gitaren raggen en de ritmesectie doordendert. Want natuurlijk is Berwick nog altijd de Renegade meer…

Alles wat over Skylight Exchange van The Sparkleberries werd geschreven, kan hier eigenlijk wel worden herhaald voor New Treedwelling (Quesbar Records) van Ken Kleinfeld. Dat klinkt als een wat vermoeide constatering, maar niets is minder waar. Op deze in alle opzichten naar Lou Reed verwijzende stadse rock-’n-roll ben je niet snel uitgeluisterd. Toegegeven, het wiel wordt niet opnieuw uitgevonden, maar dat is ook echt niet nodig als een cd zo lekker doorrolt als dit New Treedwelling. En voor een nummer als Back In The Stone Age, met meer…

De bron van Miriams Well is gegraven door Miriam German en Mark Bowden. Zij schrijft de songteksten, hij knutselt de composities in elkaar. Indians And Clowns (Buckin Savior) is het debuut van het duo, dat tot stand is gekomen met behulp van musici uit Portland, Oregon. De cd begint met het titelnummer, dat ietwat indiaans aandoet, atmosferisch ook, alsof Daniel Lanois er bemoeienis mee heeft gehad. Maar in dit geval gewoon de verdienste van multi-instrumentalist Bowden, die niet vies is van wat loops, samples of een synthesizer als meer…

Meadowland is een Zweeds viertal met de klassieke bezetting van bas, drums en twee gitaren. Harbours (Oaks Of Mamte) laat zich overigens vooral beluisteren als het werkstuk van twee singer-songwriters die de handen ineen geslagen hebben. Josef Bernberg en Robin Tinglöf schrijven verfijnde popsongs die nergens echt zoet worden. Daarvoor klinken ze te ijl en daardoor wat ongrijpbaar. Ongeveer zoals het tafereel van de hoes. Die onnadrukkelijke manier van musiceren kennen we van meer…

De naam Joshua Black Wilkins kende ik enkele maanden geleden al toen ik dit While You Wait (eigen beheer) van Joshua Black Wilkins & The Forty Volts voor het eerst op de site van CD Baby zag staan. Maar waar kende ik die naam toch van? De website van deze ingezetene van Nashville bracht uitkomst. Joshua Black Wilkins is ook fotograaf en heeft op Flickr prachtig werk staan, dat ik al dikwijls bekeken had. Op zijn foto’s figureren alternatieve randfiguren uit Nashville. Modellen en natuurlijk veel musici. Zelf hoort meer…

Dat Los Angeles nog altijd een prima voedingsbodem is voor ambachtelijke countryrock blijkt maar weer eens met dit Tonight I Ride (Round Hole Records) van Tom Corbett. Deze snarenliefhebber komt hier aanzetten met een fraai album met het soort akoestische regelmatig tegen bluegrass aanschurkende countryrock dat teruggrijpt op de begindagen van het genre. Geen wonder met mensen als Herb Pedersen en Jonathan McEuen om je heen. De meerstemmige vocalen vliegen over de canyons alsof de countryrock nooit vleugellam meer…

De Amsterdammer Edo Donkers is gefascineerd door Amerika. A Sense Of Home (Continental Record Services/Munich) is een cd waarvoor hij inspiratie opdeed tijdens een maandenlange reis door het zuidwesten van de VS. En vond hij er het ultieme thuisgevoel? Ja en nee, zo blijkt uit de titelsong. Oh drive on / On that stretch of road running westbound / Won’t you ride on / Oh that troubadour’s hallowed ground / Now I can’t seem to grasp it, no matter how I try / Guess that I’ll be looking for a home / Right until the day I die meer…

Net als Jim Lauderdale en Radney Foster maakt Trevor Alguire het soort onvervalste country dat in de eerste plaats vooral verrassend tijdloos klinkt. Niet ouderwets, hou op, allerminst. De liedjes en aanpak van deze Canadees passen helemaal in het straatje van iemand als Marty Stuart, ook iemand die tradities mengt met een eigen persoonlijkheid, zodat van veilig sjabloneren geen sprake kan zijn. Now Before Us (eigen beheer) is, zoals al wel uit voorgaande woorden kon worden opgemaakt, een uitermate geslaagd album. Geef dit meer…