Etherisch is een woord waar ik meestal op afhaak. Op het A4’tje met blurb bij Get Me To A Nanny (Pauper Sky Records) van Heather Lynne Horton staat: ‘chockfull of ethereal gems’. En er wordt in dat schrijven een fictief verhaaltje opgevoerd rond de namen Kate Bush, Joni Mitchell en Sinead O’Connor. Dat zijn artiesten die bij mij ook niet echt veel enthousiasme teweegbrengen. Maar nog altijd meer dan een naam als Björk, waar ik zelf aan moest denken bij Call A Spade A Spade. Het nummer gaat over racisme dat al die jaren nadat Rosa Parks in een bus weigerde haar plaats af te staan nog meer…

Brant Slay en Ben Reynolds van Chickasaw Mudd Puppies zijn terug na ruim dertig jaar, deze keer als trio met Alan ‘Lumpy Weed’ Cowart. En nog altijd draait het om het uitvergroten van de eigenaardigheden van het Amerikaanse Zuiden. Fall Line (Strolling Bones Records/V2 Benelux) is een en al lompe boersheid. Op opener 9 Volts ligt een man in de hoek slangen te kussen en ook op Scale gaat het over ‘reptile brain appeal’. Als er ergens een dode boom staat te rotten in een achtertuin, dan heeft satan daar iets mee te maken. Roadkill heet dat nummer en het klinkt als funk van het platteland. De meer…

‘John R. Miller is een echte koppeltekenartiest,’ lezen we op zijn website: ‘singer-songwriter-picker’. In alle drie de disciplines staat hij z’n mannetje, zo blijkt ook uit de enthousiaste recensies op deze website van zijn vorige albums The Trouble You Follow (2018) en Depreciated (2021). Een waardige opvolger is Heat Comes Down (Rounder Records). Opnieuw trakteert de troubadour uit West-Virginia ons op een serie fraaie songs die op een poëtische manier reflecteren op de ups en vooral de downs in zijn leven: een maandenlange wodkaverslaving ‘from morning to night’, problematische meer…

Ktel (eigen beheer) heet de nieuwe plaat van Ox. Voor de muziek van Ox heb ik altijd een zwak gehad. Fijne platen met licht rammelende alternatieve country bracht Mark Browning in het eerste decennium van deze eeuw uit. Maar na Tuco uit 2011 was de bron opgedroogd. De Canadees Browning verhuisde van Vancouver terug naar Ontario, kocht er een pand waarin hij een platenwinkel uitbaatte, trouwde met zijn grote liefde, en samen hebben ze nu twee kinderen. De zaken liepen niet slecht, want inmiddels heeft hij meer onroerend goed en een taco–restaurant, toepasselijk Tuco genaamd. Het bloed meer…

Op het hogelijk gewaardeerde Coming Undone van Aaron Boyd wordt de man uit Kentucky vocaal bijgestaan door Abby Hamilton. Deze ook uit Kentucky afkomstige zangeres heeft net haar volwaardige debuut afgeleverd met #1 Zookeeper Of The San Diego Zoo (Blue Gown Records). Dat is ook een fijn album, maar wie muziek verwacht die in het verlengde ligt van het werk van Boyd: dat is niet het geval. De 10 nummers van dit album zijn beter te omschrijven als americanapop, zoals die ook gemaakt wordt door b.v. Natalie Hemby en Michaela Anne. Het zijn 10 nummers met meer…

Van beroep is Bas Beenackers psycholoog. In de liedjes van de singer-songwriter uit het naast Utrecht gelegen Oud-Zuilen gaat het over de grote onderwerpen als liefde, dood en familie. Van de artiest die ook actief is in de band My Blue Van verscheen Bas Beenackers (Revanche/ Concerto), zijn titelloze solodebuut. Vorig jaar verscheen al de ep Man. De vijf met akoestische gitaar gebrachte nummers daarvan staan ook op deze plaat, die is voorzien van vijf nieuwe liedjes die met diverse blaasinstrumenten, elektrische gitaar, bas, percussie en zingende zaag meer aangekleed zijn. Stork waarmee meer…

Op Don’t Look Back reist Hank Woji in het besef dat ergens, ooit, er een einde zal komen aan die weg. Maar voorlopig is het nog niet zover, want in het volgende nummer is hij alweer onderweg: Chasin’ My Headlights Again. Ditmaal in het gezelschap van Jaimee Harris die hem vocaal begeleidt. Na die twee eigen liedjes is het tijd voor een logisch vervolg in de vorm van I Ain’t Got No Home van Woody Guthrie. Hier zijn het Jimmie Dale Gilmore en Butch Hancock die met hem meezingen. Highways, Gamblers, Devils And Dreams (eigen beheer) is een dubbel-cd van de singer-songwriter die in meer…

James J Turner komt uit Liverpool. In de jaren 80 speelde hij in The Electric Morning, een band die regelmatig het voorprogramma deed tijdens Europese tournees van Amerikaanse bands als Rain Parade, True West, Beat Farmers en Long Ryders. Daarna ging hij solo. Gaandeweg begon hij zich toe te leggen op de roots uit eigen land, folk dus. Op Future Meets The Past (Touch The Moon) levert dat een krachtige vorm van folkrock op. Zijn stem, voorzien van een lichte bibber, geeft de liedjes als vanzelf een zetje. Turner tracht heden en verleden te verbinden door mensen dichter bij de natuur te brengen. Dat heeft alles meer…

De albumtitel Forward (eigen beheer) koos Nolan McKelvey omdat er geen andere weg is dan doorgaan na tegenslag. De singer-songwriter uit Scottsdale, Arizona, verloor een vriend die zelfmoord pleegde en binnen een half jaar overleden ook zijn ouders. De titelsong hielp hem om niet bij de pakken neer te gaan zitten. Tir Na nOg is een ode aan hen die niet meer onder ons zijn. Dana Colley (Morphine) speelt saxofoon op het nummer. McKelvey kent hem uit de tijd dat hij in Boston vertoefde. Op het anti-oorlogsnummer Pretending leunt hij op zijn ervaringen uit de tijd dat hij werkte met Vietnam-veteranen. Ook meer…

Het scheelde niks of Turnpike Troubadours was definitief verleden tijd geweest. In 2019 dwong een hardnekkig alcoholprobleem midvoor Evan Felker ermee te kappen. De bandleden kozen eieren voor hun geld en begonnen voor zichzelf of werden sessiemuzikant. Maar kijk, Felker herrees na een succesvolle rehab. Turnpike Troubadours bestaat weer, en hoe. A Cat in the Rain (Bossier City Records) is misschien wel hun beste album tot nu toe. De band, in 2005 opgericht in Tahlequah, Oklahoma, staat voor altcountry par excellence. Stuwende songs met de vertrouwde cocktail van meer…