We kunnen jaloers zijn op de muzikale opvoeding van Luther Dickinson. Samen met zijn broer Cody groeide hij op in een huis vol muziek. Zijn legendarische vader Jim Dickinson zorgde altijd voor levendigheid. Hij speelde en zong liedjes van Furry Lewis en Gus Cannon en er kwam veel volk over de vloer met instrumenten. En anders speelde moeder wel gitaar en zong erbij. Of zat iedereen rond de piano of de draaitafel. Met Magic Music For Family Folk (Antone’s Records/New West Records/V2 Benelux) zet Luther die traditie voort. De covers van Mississippi John Hurt, John Lee Hooker, traditionals en nummers die meer…

Moeder Aarde verheft haar stem. Kijk om je heen en zie dat de natuur de moeite waard is om te behouden. Jaime Wyatt wil er wel voor strijden. Dat doet ze met een statement: World Worth Keeping. Het is een krachtig en prachtig begin van Feel Good (New West Records / V2 Benelux), een heldere stroom water die bergafwaarts kronkelt. Waar je van kunt drinken. Waar je in kunt duiken. Gebracht als een verkwikkend bad vol countrysoul. Je voelt je er goed bij en vervolgt je pad met hernieuwde energie. Wyatt heeft nogal wat problemen overwonnen. Detentie. Drugsgebruik. Nu wil ze stoppen met meer…

Dean Johnson loopt al heel wat jaartjes mee in de lokale scene in Seattle. Op een of andere manier lukte het hem echter niet om, als solo-artiest, ook buiten die plaats in de staat Washington door te breken, totdat, ja, totdat het onvolprezen YouTube-kanaal Western Af in 2021 een filmpje met hem opnam dat veel bekeken werd. In elk geval genoeg om een reeds in 2018, met hulp van onder anderen Sam Doores (Deslondes) opgenomen album uit te brengen: Nothing For Me, Please (MamaBird Recording Co). Daarop negen akoestische songs, gezongen met een licht klagende en wat hoge stem (tenor). Dat maakt dit album meer…

Dat Be Brave (eigen beheer) een stukje huisvlijt is valt wel op te maken uit de vormgeving. Een album met zo’n familiekiekje als hoesfoto pik je toch niet direct uit het schap. Jammer, want de moderne folk van het Amerikaanse echtpaar Catherine Miles & Jay Mafale is origineler dan je na die eerste indruk zou verwachten. Miles heeft een krachtige, heldere stem en Mafale en de andere begeleiders verkennen met frisse arrangementen de mogelijkheden van folkpop. Daarbij hebben ze ook nog zinnige dingen te zeggen. Het begin van meer…

Nee, Sonny don’t go away is, hoe toepasselijk ook, geen hartenkreet aan het adres van de 93-jarige jazzgrootheid Sonny Rollins. Het is een eerbetoon aan de in 2015 overleden Newfoundlandse folklegende Ron Hynes, bijgenaamd ‘the man of a thousand songs’. Twintig daarvan zijn bijeengebracht op Sonny Don’t Go Away: A Tribute To Ron Hynes (Sonic Records), uitgevoerd door uitsluitend artiesten uit zijn eigen provincie. Hynes’ beroemdste en meest gecoverde liedje is Sonny’s Dream. Het gaat over een man die zijn dromen achterna wil, maar vanwege zijn familie, met name zijn meer…

In rock-’n-roll gaat het niet om technisch kunnen. Spanning, overgave en avontuur, dat is de kern! Zoals op Cool Dead (Cosmic Thug Records) dus het geval is. Op de achterkant van de hoes staat dan ook ‘a Justin and The Cosmics adventure’. We schreven in 2008 al een uiterst lovende recensie over Hangin’ Out In My Body, maar die bespreking is verdwenen toen in 2009 de server van onze toenmalige provider crashte. Het album zelf is overigens ook vrijwel onvindbaar. Ook op Bandcamp en de site van de band niet meer te koop. Alle reden om nu toe te slaan voor wie los wil gaan op ongecompliceerde garagerock. meer…

Gelukkig mogen de mensen zelf kiezen. Dat dat dan vaak helemaal fout gaat… nou ja, dat is dan even zo. Op allerlei gebieden gaat het mis bij de vrije keuze. Ook in de muziek. Die Top 2000 waar iedereen elke decembermaand zo opgewonden over doet, die zou je wel kunnen vullen met 200.000 andere nummers die veel interessanter zijn. Liedjes die dus nooit tot de hitlijsten zijn doorgedrongen. Elk nummer van Nocturnal Leeches’ Rendez-Vous (eigen beheer/Sonic Rendezvous) van Rudy & His Fascinators zou wat mij betreft in de Top 2000 mogen staan. Stuk voor stuk zouden het vreemde meer…

Alice Gerrard (1934) is een grootheid in de Amerikaanse folkmuziek. In de jaren zestig en zeventig zette ze samen met Hazel Dickens de traditionele bluegrass uit de Appalachen weer op de kaart. Daarna startte ze een succesvolle solocarrière en vormde ze een duo met haar echtgenoot Mike Seeger (halfbroer van Pete), met als resultaat onder meer het heerlijke album Alice Gerrard and Mike Seeger (nu onder de titel Bowling Green te vinden op Bandcamp). Ondanks haar gevorderde leeftijd is ze nog altijd bijzonder actief en in vorm. Luister maar eens naar Sun to Sun (Sleepy Cat Records), waarop ze met meer…

Voordat we het hebben over Leisureland (Tapete Records) van Wreckless Eric eerst even iets anders. Waarschijnlijk heeft de titelloze plaat uit 1978 van de Britse rockzanger de meeste rondjes gemaakt op mijn draaitafel. Maar daarbij ging het eigenlijk niet om de new wave van het broekie met op de gitaarband van de omgegorde Rickenbacker een button met de tekst ‘I’m a mess’. De elpee op doorzichtig donkergroen vinyl had ik gekocht tijdens een grootschalige uitverkoop bij een vestiging van Capi-Lux in Groningen. Dat exemplaar moet ervoor zorgen dat het draaiplateau stofvrij blijft. Want als meer…

Binnen zes uur waren de tien nummers voor Leave The Light On (eigen beheer) van Terry Klein vastgelegd. Ze stonden er zelf van te kijken hoe snel dat gegaan was. Om tien uur ’s ochtends begonnen Klein (zang, akoestische gitaar) en producer Thomm Jutz (akoestische en elektrische gitaren) met opnemen in de studio in Nashville samen met Tim Marks (bas) en Lynn Williams (drums) en drie uur later waren zeven liedjes gereed. Na een lunchpauze voegde violiste Tammy Rogers zich bij Klein en Jutz en drie uur later waren de volgende drie klaar. Een dag later kwam steelgitarist Scotty Sanders om zijn werk in een meer…