John Craigie (43) groeide op in Californië, studeerde af in de wiskunde, werd leadzanger en gitarist in een psychedelische rockband, trok naar Portland voor een solocarrière als singer-songwriter en debuteerde in 2008 met het album Montana Tail. Sindsdien maakte hij negen studio- en twee liveplaten. Hij heeft er plezier in dus, en dat is ook weer goed te horen op het onlangs verschenen Pagan Church (Zabriskie Point Records), waarop hij zich laat begeleiden door TK & The Holy Know-Nothings, het dwarse, onorthodoxe project van zanger-gitarist Taylor Kingman – ook uit Portland. Hoewel Craigie bekend meer…

De Reckless Ways Of Living (eigen beheer) moeten wat betreft bandleider Andrew McConathy van Drunken Hearts verleden tijd zijn. Hij hoopt er met deze tien liedjes mee af te rekenen. Op opener Never Say Goodbye begint hij daar onmiddellijk mee. Corona leek het einde in te luiden voor de band uit Colorado, maar McConathy herpakte zich en verzamelde nieuwe mensen om zich heen. Vooral de samenwerking met Dave Pahanish wierp zijn vruchten af. Die produceerde het album, schreef mee aan alle nummers en speelde akoestische gitaar, bas, mellotron en percussie. The Bright is een ietwat slepend nummer, een meer…

Mensen als Jeff Finlin, Rod Picott en Iain Matthews zeggen aardige dingen over BJ Baartmans. Ze  hebben allemaal geleund op de bijdragen van de Brabander. Op Ghostwriter (Continental Record Services) staat zijn eigen werk als multi-instrumentalist en songschrijver centraal. Dat past aardig in de traditie van zijn buitenlandse collega’s. Deze keer kiest Baartmans namelijk voor conventionele songstructuren die passen bij americana, folk en pubrock. Vanzelfsprekend is dat niet bij hem; vorig jaar begaf hij zich met The Space Age Travellers niet voor de eerste keer op het terrein van ruimtelijke grooves en meer…

Het nieuwe jaar begint met een daverende verrassing: een nieuw album van James Talley, met de aan duidelijkheid niets te wensen overlatende titel Bandits, Ballads and Blues (Cimarron Records). Zijn laatste plaat, Heartsong, dateert alweer van 2008 en niemand had het de sympathieke singersongwriter uit Nashville (inmiddels bijna 80) kwalijk genomen als hij het daarbij had gelaten. En dan, vijftien jaar later, nog deze fantastisch mooie opvolger. James Talley is een grootheid die altijd wat in de schaduw is gebleven. Zijn eerste werk dateert al van bijna een halve eeuw terug. Voor een (eventueel meer…

Wie terugdenkt aan popmuziek in zijn of haar tienerjaren zal tien tegen één tot de constatering komen dat je er vooral gelukkig van werd. Iets wat helemaal jouw ding was, mogelijk versterkt door het feit dat je ouders er weinig van begrepen. Of is dat iets wat vooral de wat oudere jongeren van zo rond de 60 jaar zo zullen hebben beleefd? Zij die opgroeiden in de jaren 70. Toppop yeah! Misschien is dat zo, maar Alpine Gold (Excelsior Recordings) van Dawn Brothers brengt bij mij datzelfde gevoel teweeg. Uitgelaten blijheid! Want wat een lekker plaatje is dit van de band uit Rotterdam. Lucky heet meer…

De Zweed Daniel Skoglund loopt al een tijdje mee. Zo was hij gitarist bij Daniel Norgren en bij Rambling Nicholas Heron (waarvan we in 2013 Cannot Feel At Home In This World Anymore bespraken). De man maakt echter sinds 2015 ook zelf muziek, zij het onder de naam Songs Of Boda. Op het nieuwste album, Luxury Items (Adore Music), werden we opmerkzaam gemaakt door een lezer in Stockholm. Gelukkig maar, want dit is weer scandicana zoals we die hier graag horen: pakkende melodieën, gevarieerd en met aandacht voor details. In het eerste nummer, het wat zwoele Colors, hoor je naast meer…

Op nieuwjaarsdag dropte Ryan Adam eventjes vijf albums op de streamingsites. Je kon al eerder intekenen op de vinylversies van deze albums. Die worden dan ergens deze maand bij je thuisbezorgd. Het gaat om Sword & Stone, Heatwave, Star Sign, 1985 en Prisoners (Live). Samen goed voor 77 nummers. Natuurlijk: haters gonna hate en lovers gonna love. Maar wat zit erin voor de mensen die tussen deze twee groepen vallen? Na uitgebreide beluistering kunnen we zeggen: behoorlijk wat. Hieronder geven we vijf beknopte beschrijvingen. 

We beginnen met Star Sign, omdat daar voor de traditionele liefhebber van de muziek van Ryan Adams het meest te halen valt. Star Sign grijpt terug naar het tijdperk voordat Adams de jaren ’80 galmende classic rock in zijn muziek begon te mengen, van voor het titelloze album uit 2014. Niet dat er helemaal niet gegalmd wordt, maar Adams houdt het hier binnen de perken. Star Signs is daarnaast ook afwisselend, zowel in tempi en als instrumentale invulling. Je hoort weer eens een mondharmonica, een dobro, een meer…

Silver Lining (Spooky Moon Records) biedt uiterst verfijnde liedjes van de Amerikaanse singer-songwriter Wendy Webb. Haar nummers voeren je terug naar de jaren 70, maar blijven niet in dat decennium hangen. Engineer Henry Lewy die eerder met Joni Mitchell had gewerkt fungeerde als haar mentor toen ze aan de westkust bivakkeerde. Ze woont nu op Sentinel Island voor de kust van Florida. Daar sloeg het noodlot toe tijdens de opnamen van dit album. Een orkaan vernielde haar woning, maar niet de studio waar deze plaat tot stand kwam. Webb imponeert met meer…

Bij het samenstellen van mijn jaarlijstje drong Greetings From Tear Valley And The Diamond Ae (Excelsior Recordings) van Alamo Race Track zich op het laatste moment nog heel nadrukkelijk aan me op. Wat een heerlijke plaat. Pop met een B zou je kunnen zeggen. Want net zoals veel andere artiesten op het label Excelsior schatplichtig aan Beatles, Beach Boys en al die andere bands met een B. De popgroep uit Amsterdam nam het album op in een boerderij in het Groningse buurtschap Ter Wupping. Ralph Mulder keerde tijdelijk terug naar zijn geboortestreek om in de buurt van zijn moeder en meer…

“Toen ik deze nummers aan het schrijven was, kwam ik steeds terug bij het beeld van iemand die bij een auto-ongeluk op de rem trapt en het idee van een emotionele whiplash. Die stroom van stress en adrenaline leek op wat ik meemaakte toen ik mijn adolescentie emotioneel verteerde – bijna alsof ik tussen de ene grote levensverandering en de andere heen en weer werd geslingerd.” Het zal met Jobi Riccio’s coming out als lesbienne te maken hebben, iets waar in Morrison, Colorado, waar ze opgroeide, waarschijnlijk niet meteen met applaus kennis van werd genomen. Ze heeft al die verwarrende ervaringen verwerkt in haar fraaie debuutalbum Whiplash (Yep meer…