Vier van de vijf leden van Restos kennen we nog van het titelloze in 2018 besproken album van Western Youth. Die band uit Austin, Texas, is dus doorgegaan onder deze nieuwe naam. Ain’t Dead Yet (eigen beheer) is het bewijs dat de band rond Graham Weber nog bestaat. Van deze zanger/gitarist en songschrijver bespraken we ook al twee platen onder eigen naam. De melodieuze rootsrock met de dynamiek en hooks van powerpop van die soloplaten en Western Youth is nog intact, misschien zelfs nog wel aangescherpt. Daarbij grijpt het titelnummer terug naar de jengelende pop van The Byrds, maar in meer…

Zo tegen het eind van het jaar liggen er altijd nog albums op stapeltjes die de moeite waard zijn om te bespreken. Appaloosa Bones (MNRK Records) van Gregroy Alan Isakov is er zo eentje. De fraaie hoes had zo in deze aflevering van de rubriek over albumhoezen gekund. Zelfde kleurstelling en net zo kaal als die tekeningen van western-tafereeltjes op de prairie. En die sfeer van folkliedjes van het Wilde Westen bezit ook deze plaat, zij het wat kunstzinniger. Op opener The Fall horen we de zangerige, hoge stem van de in Zuid-Afrika geboren singer-songwriter en multi-instrumentalist ook meer…

Van 2005 tot 2018 was Kenny ‘Fretboard’ Feinstein de aanvoerder van Water Tower Bucket Boys en daarna Water Tower String Band in Portland, Oregon. In dat laatste jaar trok hij naar Los Angeles en heet zijn band simpelweg Water Tower. Live From Los Angeles (eigen beheer) bevalt net zo goed als het in 2021 besproken Fly Around. Het album werd in een dag in de studio opgenomen, kort nadat ze terug waren van een tournee van twee maanden. Nog meer dan op de vorige voert bluegrass de boventoon. De bezetting: twee gitaren, twee banjo’s, een viool en bas. En naast Feinstein en meer…

We kunnen jaloers zijn op de muzikale opvoeding van Luther Dickinson. Samen met zijn broer Cody groeide hij op in een huis vol muziek. Zijn legendarische vader Jim Dickinson zorgde altijd voor levendigheid. Hij speelde en zong liedjes van Furry Lewis en Gus Cannon en er kwam veel volk over de vloer met instrumenten. En anders speelde moeder wel gitaar en zong erbij. Of zat iedereen rond de piano of de draaitafel. Met Magic Music For Family Folk (Antone’s Records/New West Records/V2 Benelux) zet Luther die traditie voort. De covers van Mississippi John Hurt, John Lee Hooker, traditionals en nummers die meer…

Moeder Aarde verheft haar stem. Kijk om je heen en zie dat de natuur de moeite waard is om te behouden. Jaime Wyatt wil er wel voor strijden. Dat doet ze met een statement: World Worth Keeping. Het is een krachtig en prachtig begin van Feel Good (New West Records / V2 Benelux), een heldere stroom water die bergafwaarts kronkelt. Waar je van kunt drinken. Waar je in kunt duiken. Gebracht als een verkwikkend bad vol countrysoul. Je voelt je er goed bij en vervolgt je pad met hernieuwde energie. Wyatt heeft nogal wat problemen overwonnen. Detentie. Drugsgebruik. Nu wil ze stoppen met meer…

Dean Johnson loopt al heel wat jaartjes mee in de lokale scene in Seattle. Op een of andere manier lukte het hem echter niet om, als solo-artiest, ook buiten die plaats in de staat Washington door te breken, totdat, ja, totdat het onvolprezen YouTube-kanaal Western Af in 2021 een filmpje met hem opnam dat veel bekeken werd. In elk geval genoeg om een reeds in 2018, met hulp van onder anderen Sam Doores (Deslondes) opgenomen album uit te brengen: Nothing For Me, Please (MamaBird Recording Co). Daarop negen akoestische songs, gezongen met een licht klagende en wat hoge stem (tenor). Dat maakt dit album meer…

Dat Be Brave (eigen beheer) een stukje huisvlijt is valt wel op te maken uit de vormgeving. Een album met zo’n familiekiekje als hoesfoto pik je toch niet direct uit het schap. Jammer, want de moderne folk van het Amerikaanse echtpaar Catherine Miles & Jay Mafale is origineler dan je na die eerste indruk zou verwachten. Miles heeft een krachtige, heldere stem en Mafale en de andere begeleiders verkennen met frisse arrangementen de mogelijkheden van folkpop. Daarbij hebben ze ook nog zinnige dingen te zeggen. Het begin van meer…

Nee, Sonny don’t go away is, hoe toepasselijk ook, geen hartenkreet aan het adres van de 93-jarige jazzgrootheid Sonny Rollins. Het is een eerbetoon aan de in 2015 overleden Newfoundlandse folklegende Ron Hynes, bijgenaamd ‘the man of a thousand songs’. Twintig daarvan zijn bijeengebracht op Sonny Don’t Go Away: A Tribute To Ron Hynes (Sonic Records), uitgevoerd door uitsluitend artiesten uit zijn eigen provincie. Hynes’ beroemdste en meest gecoverde liedje is Sonny’s Dream. Het gaat over een man die zijn dromen achterna wil, maar vanwege zijn familie, met name zijn meer…

In rock-’n-roll gaat het niet om technisch kunnen. Spanning, overgave en avontuur, dat is de kern! Zoals op Cool Dead (Cosmic Thug Records) dus het geval is. Op de achterkant van de hoes staat dan ook ‘a Justin and The Cosmics adventure’. We schreven in 2008 al een uiterst lovende recensie over Hangin’ Out In My Body, maar die bespreking is verdwenen toen in 2009 de server van onze toenmalige provider crashte. Het album zelf is overigens ook vrijwel onvindbaar. Ook op Bandcamp en de site van de band niet meer te koop. Alle reden om nu toe te slaan voor wie los wil gaan op ongecompliceerde garagerock. meer…

Gelukkig mogen de mensen zelf kiezen. Dat dat dan vaak helemaal fout gaat… nou ja, dat is dan even zo. Op allerlei gebieden gaat het mis bij de vrije keuze. Ook in de muziek. Die Top 2000 waar iedereen elke decembermaand zo opgewonden over doet, die zou je wel kunnen vullen met 200.000 andere nummers die veel interessanter zijn. Liedjes die dus nooit tot de hitlijsten zijn doorgedrongen. Elk nummer van Nocturnal Leeches’ Rendez-Vous (eigen beheer/Sonic Rendezvous) van Rudy & His Fascinators zou wat mij betreft in de Top 2000 mogen staan. Stuk voor stuk zouden het vreemde meer…