Met een gebroken stem zingt Sean Keel liedjes over gebroken levens. Eigenlijk kun je het nauwelijks zingen noemen. Deze in Texas neergestreken Amerikaan heeft nauwelijks een stem. Een rasp is het. Hij zingt alsof hij zijn stem verloren is. Breekbaar. A Dry Scary Blue (Icons Creat Evil Art/P.I.A.S.) is om die reden een unieke plaat. Uniek op een zelfde manier zoals het werk van Johnny Dowd uniek is. Of Blaze Foley. Vic Chesnutt misschien ook wel. Of Sam Baker die Broken Fingers doet, maar door emoties overmand wordt. Liedjes over gebroken levens dus. Die zich afspelen rond Corn Palace bijvoorbeeld. ‘Angry for meer…

Signe Marie Rustad, misschien dat bij sommige van jullie nog een lichtje gaat branden bij deze naam. In 2017 waren erg enthousiast over haar Hearing Colors Seeing Noises (“uitstekende americana-schijf”, “kent geen enkel zwak moment”). Haar allernieuwste werk, Particles Of Faith (Die With Your Boots On Records/Suburban), is wederom van grote klasse en het mooie is ook nog eens dat dit album gewoon in Nederland uitgebracht wordt. Ten aanzien van HCSN heeft de Noorse Rustad de bakens wel enigszins verlegd. In de zeven composities, met een gezamenlijke speelduur meer…

Capricorn (Ruf Records) is inderdaad opgenomen in de legendarische Capricorn Studios in Macon, Georgia. Daar waar Delbert McClinton, Percy Sledge, Allman Brothers, Wet Willie en vele anderen op het snijvlak van soul en southern rock geweldige platen opnamen. Eddie 9V (echte naam Brooks Mason) is 27 en helemaal verslingerd aan die oude muziek. En nu heeft hij er zelf een verbluffend goede plaat gemaakt. Live in de studio opgenomen. Zuidelijke soul die een leven lang meegaat. Nergens opgepoetst, nee, dit is het resultaat van zweten in de studio, waar bierflesjes op buizenversterkers binnen meer…

Met het laatste liedje dat hij schreef voor The Candle And The Flame (Tapete Records/Sonic Rendezvous) begint Robert Forster zijn achtste soloplaat. She’s A Fighter gaat over zijn vrouw bij wie in de zomer van 2021 eierstokkanker werd geconstateerd. De melodie had hij toen al, maar de woorden nog niet. Die kwamen pas later, nadat zijn partner Karin Bäumler die hij 32 jaar geleden in Duitsland trof was begonnen aan het herstel na een periode die in het teken stond van chemotherapie. De Australiër die als woordkunstenaar poppareltjes op zijn naam heeft staan met de band Go-Betweens, en meer…

Wat scrollen op Bandcamp – altcountry, new releases – bracht me op Sightlines van The Sarandons, een band uit Toronto. Bij beluistering valt niet direct op dat we te maken hebben met een altcountryband. De eerste songs zijn lekker pakkend maar meer heartlandrock, een beetje in de stijl van Tom Petty. Geen echt bezwaar, want dat genre ligt best dicht tegen de alternatieve country aan en zal menig liefhebber kunnen bekoren. Het is pas track 4, State To State, dat we als ingetogen countryrock kunnen beschouwen. Dan hebben we het stuwende, zelfs dansbare, titelnummer, met een meer…

De Canadese Bria Salmena speelt in de band van Orville Peck. Net als Duncan Hay Jennings, met wie ze Bria Sings Cuntry Covers Volume 2 (Sub Pop/Konkurrent) opnam in de eigen kleine huisstudio in Toronto. Ze speelden ook samen in Frigs, een postpunkband. Uit die formatie is Lucas Savatti present op deze ep waarop heftig geëxperimenteerd wordt met country. Op Cuntry Covers Volume 1 werden nummers van Dave Van Ronk, John Cale, Waylon Jennings, Lucinda Williams, Walker Brothers en Mistress Mary bewerkt. Op dit tweede deel gaat het om liedjes van  Paula Cole, Gillian Welch, Mary meer…

Een drumroffel alsof Bill Haley zo in zal vallen, zo begint Can Chaser, het eerste nummer op On The Ranch (Normaltown Records/V2 BeNeLux) van Emily Nenni. Dan pakt de steelgitaar het over en die brengt ons bij de koningin van de rodeo die in volle vaart op een appaloosa om een aantal vaten vliegt. Nee, dat is Nenni niet. Ze vertoefde tijdens de lockdown weliswaar op een ranch in Colorado, maar een cowgirl is ze niet. Ze kookte er en deed wat andere klusjes en schreef ondertussen de nummers voor dit album. Ze was er op uitnodiging van Mike Eli, haar producer en gitarist. Weliswaar is de in Californië meer…

We hebben in de geschiedenis van Altcountry.nl zo nu en dan aandacht geschonken aan de Noordcalifornische band The Mother Hips of aan een van de voormannen daarvan, Tim Bluhm. Maar de meeste aandacht ging naar de echtgenote van Tim, Nicki Bluhm. Daar is hij inmiddels van gescheiden, dus de man heeft weer voldoende tijd om zich aan de muziek van deze inmiddels al meer dan 30 jaar oude moederheupen te wijden. When We Disappear (Blue Rose Music) is het twaalfde studioalbum van de band, waarvan naast zanger/gitarist Bluhm ook zanger/gitarist Greg Loiacano al vanaf het begin deel uitmaakt. Op dit nieuwe album meer…

Kwetsbaarheid is het overkoepelende thema op How Can I Say This? (Yellow Room Records) van de Amerikaanse Annie Capps. Meestal maakt ze muziek met haar man Rod, maar op dit album werkt ze met louter vrouwen samen. Die staan haar bij om haar gevoelens in juiste banen te leiden. Capps diept pijnlijke gebeurtenissen op, maar kijkt niet om in wrok. Om al die ervaringen te kanaliseren is acceptatie nodig. Verwacht dus geen enorme uithalen of emotionele uitbarstingen, de spanning is meer onderhuids voelbaar. Om geraakt te worden is het zaak te luisteren naar de teksten. De meer…

Tijdens de lockdown van 2020 lag Ben Bedford in een scheiding. Het stortte hem in een diepe depressie. Daar zat hij alleen in zijn huis op het platteland van Illinois. Nauwelijks contact met anderen. Alleen gezelschap van zijn poes Darwin. Nummers schrijven deed hij nog wel. Een deel daarvan staat op Valley Of Stars (Hopeful Sky Records), een conceptalbum over een haas die de grote wereld intrekt op zoek naar vrienden. Bedford was tijdens het schrijven zich eerst helemaal niet bewust dat hij weer een conceptalbum in elkaar stak. Dat bedacht hij pas toen hij alle composities op een hoop had meer…