The Dirty Guv’nahs zou wel een aardig bandje voor een festival zijn. Sorry, maar dat is lullig bedoeld. Want rock-‘n-roll voor een menigte op een grasveld is een verschrikking. Een zaaltje van een paar honderd mensen, dan moet het wel ophouden. Weg met die holle poses en lachwekkende proporties, rock-‘n-roll moet je kunnen ruiken voor echte beleving. Zweet! Afijn, een beetje een raar begin van een cd-recensie. Maar ja, dit waren zo ongeveer de gedachten bij Somewhere Beneath These Southern Skies (Dualtone/Blue Rose/Sonic Rendezvous). Het is meer…
Rootsrock zoals je die kunt verwachten van 
Rik van den Bosch, wie kent hem nog? In 2005 finalist in De Grote Prijs van Nederland en in 2008 schreven we een recensie van zijn cd Coffee, Cigarettes & Beer, waarop een nummer werd meegezongen door Roos Rebergen. Met Rebergen en haar band Roosbeef is het in commercieel opzicht steeds beter gegaan. Van de Amsterdammer Van den Bosch hoorden we weinig meer. Maar… hij is terug. De nu, na enige omzwervingen, in Barcelona gevestigde singer-songwriter levert als 
Helemaal gek word ik van This Is The Sound Of… (Slow Burn Records) van 
In een artikel in No Depression uit 2003, toen het nog gewoon een tijdschrift was, werd 
Harde zuidelijke rock met aandacht voor de melodie staat er op If It Ain’t Broke (Swampjawbeamusic) van het uit Arizona afkomstige kwartet 
Als je op het wereldwijde web verder kijkt dan je neus lang is kom je regelmatig leuke dingen tegen. Zo vonden we op facebook 
Er zijn wel honderd verschillende redenen waarom soldaten afreizen om oorlog te voeren, maar bij terugkeer worstelen ze allemaal met dezelfde demonen. Op een kwade dag nemen die de controle over. Op Still Fighting The War (Music Road Records/Munich) schetst 
Rich Burgess
De rauwe folk en countryblues van 
Je kunt je afvragen wat 
De singer-songwriters 
Olav Larsen groeide in Noorwegen op met de platen van zijn vader. Die draaide veel blues en later ook Dylan, Springsteen en Young. Larsen verdiepte zich daarna in het werk van Van Zandt, Guy Clark en John Prine. Zoals wij allemaal eigenlijk, niet waar? Verschil is echter dat Larsen een band begon: 
In de recensie van 
De organisatie van 
Zijn er nog liefhebbers van stevige altcountry? Voor hen is Mansion And The Money (eigen beheer) van de 
De klanken van dobro en mandoline buitelen als golfjes over elkaar, waarna het zeewater nog een eind over het strand spoelt in de vorm van de samenzang van 
Jaimi Faulkner
De 
Sara Petite
Eens kijken, wat schreven we de vorige keer over 
Paul Knowles en Nicole Storto vormen samen 
Eastbound Jesus
Een heel aardig bandje om te ontdekken is .jpg)
Een minuutje is het leuk, dan reeds slaat de ergernis toe. Want dat vervelende plukken aan de snaren van de basgitaar, moet dat nou? Moet de melodie van Liar daar echt voor wijken? Death Letter Jubilee (Dixiefrog/Bertus) van 
De toetsen en een aanzwellend koortje zorgen voor een flinke injectie soul op het titelnummer Shatter (BoJak Records), dat verder vooral countryrock is. 
Holy moley, wat kan Göran Lindström een lekker ruw galmend en weids geluid uit zijn gitaar krijgen, zeg. Het contrasteert mooi met de prachtige stem van Carina Landin. En jawel, Landin en Lindström, dat maakt samen 
Al vanaf het zesde liedje van het optreden van Steve Earle & the Dukes (& the Duchesses, waarover later meer) was bassist Kelley Looney bezig met het rechtzetten van zijn microfoon-standaard. Maar het was pas drie liedjes later, in After The Mardi Grass, dat hij die voor het eerst zou gebruiken. Het tekent 
Met Driving Toward The Sun gaat 