De akoestische folkblues van D. Gross is zorgvuldig opgebouwd uit elementen van muziekstromingen uit de Appalachen en de Mississippi Delta. Gross wisselt daarbij af tussen tamelijk traditionele bluesgeoriënteerde nummers en de wat vrijere, persoonlijke aanpak die de singer-songwriter eigen is. Op We Left The Roadside (eigen beheer) speelt de uit Portland, Maine, afkomstige Amerikaan voornamelijk gitaar en mondharmonica en af en toe switcht hij naar piano, glockenspiel, slidegitaar of banjo. Bovendien wordt de basis meer…
Afgelopen zomer kondigde 
Tegen western swing aanhangende uiterst relaxte licht groovende humoristische op en top Texaanse country. Dat is hetgeen 
De Canadese singer-songwriter Amelia Curran weet te overtuigen op Hunter, Hunter (Six Shooter) met knap geschreven liedjes die met banjo, dobro en andere instrumenten vallen in de hoek van akoestische country, maar soms ook eigenwijs naar het krachtige oeuvre van Tracy Chapman neigen. Dat laatste is vooral het geval op het prachtige The Mistress. Opener Bye Bye 
Ze halen in 1991 de finale van de De Grote Prijs Van Nederland, maar de ogen zijn vooral gericht op het solo-optreden van Erwin Nijhoff in Haenen Voor De Nacht, waarna de platenmaatschappijen toesnellen. Maar Nijfhoff en zijn band, The Prodigal Sons, zijn al onder dak en komen in september 1993 zeer verrassend voor de dag met hun debuut Wine Of Life. The Prodigal Sons, afkomstig uit Zwolle en omstreken , bestaan dan naast grote man Nijhoff – zanger, gitarist, songschrijver en slechts 20 jaar – uit bassist Albert Bartelds en drummer Henk Holsappel. Op de plaat 
Ook jonge honden worden oud; het lijkt nog maar zo kort geleden dat The Dream Syndicate in 1982 aan het front verscheen met de 22-jarige Steve Wynn aan het roer. Wynn is inmiddels ook al van middelbare leeftijd, maar dat belet hem nauwelijks om stevig van leer te trekken op Northern Aggression (
This Broken Key is de tweede volwaardige plaat van het Schotse 
Emily Olson Roberts en Ben Roberts zijn een echtpaar en samen vormen ze 
Sometimes life leads you / To an empty motel room / Behind a truckstop / With the lights off / Sayin’ darlin’ now don’t stop / Marcelina, Senorita / It’s so nice to meet ya / Can you help me on out of these blues. Met slechts een paar woorden weet de Texaanse 
Begin dit jaar brachten de Drive-By Truckers hun tiende plaat uit: The Big-To-Do. Een van die dingen op het to do-lijstje was natuurlijk een uitgebreide Europese toernee ter ondersteuning van die plaat. Daarbij werd het Amsterdamse Paradiso (op 17 november) gelukkig niet overgeslagen.
Brood en beleg verdienen John Stirratt en Patrick Sansone bij Wilco, het nogal hoogdravende clubje van Jeff Tweedy. Maar als deze jongens echt mooie muziek willen maken, wars van pretenties, dan doen ze dat als 
Een verrekt lekker plaatje, dit Forbeginners (eigen beheer) van 
Als 
Het Verenigd Koninkrijk blaast een aardig partijtje mee als het gaat om alt.country en contemporaine americana. Bands als Hobotalk, The Redlands Palomino Company, The Endrick Brothers, The Wynntown Marshals, Deer Park en Souther Still (en dan vergeet ik er vast een paar) kleuren het Britse americana landschap. Ook 
Twaalf liedjes vol zelfbeklag staan er op Born An Outsider (eigen beheer) van de Amerikaan 
Hij is beroemd om zijn schuurpapieren stem, maar daarnaast is Frankie Miller een begenadigde songsmid die liedjes schrijft op het snijvlak van soul, country en blues. Als Miller in 1970 verhuist van Glasgow naar Londen en optredens doet in het pubcircuit, wordt hij ontdekt door Procol Harum-gitarist Robin Trower. Deze lijft hem in bij zijn nieuwe groep Jude, maar begin ’72 is Frankie weer in z’n eentje, al heeft hij er wel een platencontract bij Chrysalis aan overgehouden en wordt hij voor de opnamen van zijn debuutplaat gekoppeld aan Brinsley Schwarz. 
Eigenlijk hoort deze plaat thuis in de rubriek Wow & Flutter, maar feit is dat No More Rage To Roam onlangs door de maker zelf op cd is uitgebracht. Oorspronkelijk verscheen de debuutplaat van de Amerikaanse singer-songwriter Christopher Jones in 1977, en wel op het fameuze Britse folk(rock)label Transatlantic Records. Jones was door producer Mike Leader (Bert Jansch, John Renbourne) uitgenodigd in Londen een album op te nemen. Hetgeen geschiedde. Met een lekker luie band – elektrische gitaar, bas en Dire Straits-drummer 
Het besef dat Nederlandstalige muziek wel degelijk de moeite waard kan zijn, kwam voor mij pas met het in 2005 verschenen topalbum Laagstraat 443 van JW Roy. Zo af en toe verschijnen er albums die dat laat verkregen inzicht bevestigen. Zoals dit Voor/Achter (Continental/Munich) van 
Het besef dat Nederlandstalige muziek wel degelijk de moeite waard kan zijn, kwam voor mij pas met het in 2005 verschenen topalbum Laagstraat 443 van JW Roy. Zo af en toe verschijnen er albums die dat laat verkregen inzicht bevestigen. Zoals dit Wachten Op De Klap (Munich) van 
Belly Says 
Ruim een jaar geleden waren we behoorlijk onder de indruk van Old Masters Painted These Moments, de debuut-cd van 
Vanuit Pennsylvania komt Howe Gelbe in Tucson, Arizona terecht omdat hij bij zijn gescheiden vader intrekt. Gelbe neemt een voorliefde voor countrymuziek mee naar de zinderende hitte van de Sonora Desert. In Tucson raakt hij bevriend met gitarist Rainer Ptacek, die hem aan muzikanten helpt om een band op te richten: Giant Sandworms, de naam ontleend aan Frank Herberts sci-fi-roman Dune. Naast Gelb en Rainer is ook David Seger gitarist in Giant Sandworms, maar hij zal later voor zichzelf beginnen met Naked Prey. De bezettingen van de band 
Howe Gelbs nieuwe Britse label startte onlangs een uitgebreid reissueprogramma, zich uitstrekkend over 25 jaar Giant Sand. Min of meer gelijk met de rerelease van het debuut Valley Of Rain trakteert Gelb ons ook op nieuw werk: Blurry Blue Mountain (Fire Records/Bertus Distributie), veertien nieuwe, atmosferische songs. Op Blurry Blue Mountain treffen we How Gelb in een contemplatieve bui; de songs zijn relaxt, jazzy, schetsmatig. Gelb lijkt zich ook niet bovenmatig in te spannen, waardoor dit album, met uitzondering van het prachtige Monk’s Mountain, dan ook 
Het bloed van de verliezer van een shootout is opgedroogd. Donkerrood gekleurd. Bijna verdwenen in het weggeblazen woestijnzand. Old Blood (Loud+Clear) van 
De psychedelische folk van de Amerikaan 
Meet Your New Love (Arctic Rodeo Recordings/Bertus Distributie) is veel meer folk en soul dan alt.country. Het is een vreemd mengsel dat lichthartig en etherisch is; Meet Your New Love is een muzikaal waterverfschilderij. Moeilijk te plaatsen. 
When you ain’t Steve Earle you ain’t Neil Young you ain’t Bob Dylan you ain’t no one, verkondigt de Canadees 
Het zal niet zo bedoeld zijn, maar de titel van Flicker And Fade (eigen beheer) kan letterlijk worden genomen. Deze nog geen half uur klokkende cd-ep van 
An American Record (Swamp Yankee Records) van 
Met de countrysoul van I Am Shelby Lynne maakte de Amerikaanse in 2000 diepe indruk. 
