Tim Bragg zit zelden verlegen om inspiratie. Als er niet liedjes uit zijn pen vloeien, dan toch zeker wel een boek. Veertien nieuwe liedjes staan er op Stranger Through The Window (eigen beheer) van de regelmatig in Frankrijk vertoevende Engelsman. Zelf is hij verantwoordelijk voor drums, bas, toetsen, percussie, akoestische en elektrische gitaren en natuurlijk de zang. Daarnaast nodigde hij nog zeven gitaristen uit en wat andere musici. De stem en sound van Bragg zijn ergens te situeren tussen meer…
Zijn klankkleur en dictie lijken op die van Syd Barrett en Soft Boys’ Robyn Hitchcock; hij heeft daardoor definitief iets Brits over zich. Toch ga ik hier betogen dat hij de aandacht verdient van liefhebbers van rootsmuziek. En het wordt nog gekker: de hij waarover ik het hier heb, is Josef Wirnshofer uit Traunstein, Beieren, Duitsland. Onder het nom de plume 
Vorig jaar verloor 
Big Smith
Vet is een uitdrukking die de jeugd van tegenwoordig gebruikt (of is-ie al weer uit?) om aan te geven dat iets goed of tof is. Vet is hij dus, deze derde cd, Matchbox (Rang Records), van 
Mark Matos 
Hopelijk hebben ze een goed huwelijk, maar de muzikale samenwerking tussen het echtpaar Cameron en Russell Cook levert gemengde gevoelens op. 
Dit doen ze toch erg knap: openingsnummer Eighty Eight is een elektriserende rocksong die zomaar afkomstig had kunnen zijn van Green On Reds Gas Food Lodging, terwijl het daaropvolgende Automat pastoraal en soulvol klinkt als Van Morrison ten tijde van Tupelo Honey. En zo kan ik nog wel even doorgaan met de referenties die III (Elektograph Records/Bertus) van het Nijmeegse 
Samen met The Cramps schopte Tav Falco met zijn Panther Burns de rockabilly door de jaren tachtig. Wild en waanzinnig, zo moest die op country en blues gebaseerde muziekstijl klinken. Op de eerste nieuwe studioplaat sinds tien jaar, nu als 
De jaren zeventig klinken duidelijk door op Terraplane Angel (eigen beheer) van 
Als klein meisje kon 
Het moment dat Capitol bereid is te investeren in het product Steve Miller worden zijn singles en albums millionsellers. Dat begint in 1973 met de single ‘The Joker’, een nummer 1-hit in de VS, gevolgd door het zeer succesvolle gelijknamige album. Miller vindt zichzelf opnieuw uit en wordt de clevere hitschrijver van gepolijste singles die miljoenen verkopen, evenals de albums waarvan ze worden gelicht: Fly Like An Eagle (vijf miljoen exemplaren) en Book Of Dreams (vier miljoen exemplaren. Maar de Steve Miller van vóór zijn evident commerciële periode 
There’s a halo of dust hanging over the hills / From the work on the road and the work in the fields / And we’ll pay for it later once we breathe it all in / But it sure makes the moon look good. Fraaie tekst waarin het rootsgevoel en het kosmische elkaar raken. Heel erg fijn praatzingend voorgedragen ook. Het staat op By The Side Of The Lake (Dusty Shadows Music) van 
Het is 
Er zijn nog nauwelijks recensies verschenen van There Is Nothing For You Here (eigen beheer), het in 2009 verschenen debuut van de uit Seattle afkomstige singer-songwriter 
On Promenade (2007) straalde een sfeer uit van Amerikaanse achterafweggetjes, diep verstopt in de eindeloze bossen; de sfeer van het oude Amerika; de sfeer van The Band. Opvolger The Shawl uit 2008 – al ziet zijn platenmaatschappij dat meer als een project – bleek een verzameling psalmen op muziek gezet, zodat O Ye Devastator (
De 
Hoewel Del Amitri in thuisland Schotland flinke successen behaalde, zat een internationale doorbraak er niet in. Del Amitri staat al jaren op non-actief, maar zanger Justin Currie bleef muzikaal actief. In 2004 met het mysterieuze The Uncle Devil Show, een soort van Dukes Of Stratosphear, maar in 2007 voor het eerst onder zijn eigen naam met het pijnlijk-schitterende What Is Love For. Daarop legde Currie zijn ziel bloot en verhaalde van mislukte relaties. The Great War (Rykodisc) is het even schitterende vervolg op What Is Love For. Er zijn kleine verschuivingen op te merken; zo bevat 
Omdat er zo ontzettend veel muziek uitkomt die de moeite waard is, gaan we gewoon lekker door met het onder de aandacht brengen van cd’s die soms al een behoorlijk poosje uit zijn. Goede muziek is immers tijdloos. Dit Michigan’s Waltz (eigen beheer) van 
Knarsende gitaren die gezelschap krijgen van toetsen. Een nummer dat als een motor langzaam op temperatuur moet komen. De titelsong waarmee de cd Rambler (Departure) begint, is direct een hoogtepunt. Het soort woestijnrock dat lekker schuurt. 
Bij beluistering naar Sand & Lines van 
Clark Paterson
Een heerlijk album is dit van een nog onbekende Canadese band die al sinds 1998 bestaat. 
Roger Morris is zo onder de indruk van en geïnspireerd door The Band, dat het niet meer dan logisch is dat zijn debuutalbum – en enige album voor zo’n dertig jaar – een pure pastiche is van Music From Big Pink en The Band. Akelig dicht blijft Morris op First Album qua songs, instrumentatie en sfeer bij de monumentale Band-platen – en dat terwijl Roger Morris een Brit is die zijn jeugd doorbrengt in Wales en Essex. Op grond van zijn op gitaar en piano gecomponeerde liedjes krijgt Morris in Londen een contract, eerst als songschrijver, later als uitvoerend artiest. 
Al vanaf de start van Altcountry.nl waren we enthousiast over 
Je moet er toch niet aan denken dat je The Zoomy Trail (Savoy Productions) van 
De befaamde producer Jerry Wexler, bedenker van de term rhythm and blues, wilde ruim dertig jaar geleden al met Willie Nelson een album opnemen met louter standards uit de western swing. Het kwam er niet van, omdat Nelson van Atlantic naar CBS vertrok en er van samenwerking tussen de twee dus geen sprake meer kon zijn. Toen Nelson in 2007 met Merle Haggard, Ray Price en Asleep At The Wheel een tournee en televisieshow deed waarin het draaide om oude western swing, zag de al lang niet meer actieve Wexler 
Franz Liszt, Frank Boeijen, Harry Mulisch, Nick Cave, Salman Rushdie, ze lieten zich allemaal inspireren door de mythische figuur Orpheus. Zo ook de Amerikaanse singer-songwriter 
De muzikale stijl op Long Story Short (eigen beheer) doet inderdaad denken aan de rootsrock van The Bel-Vistas. Dat komt omdat de maker, 
The Sadies
