Het is alweer december. De oproep voor eindejaarslijstjes staat alweer online. Ik wacht altijd tot de laatste week voordat ik de oogst nog eens overzie. Eerst moet ik zorgen dat ik een beetje bij ben met recensies. Op dit moment ben ik dat nog niet. Zo heb ik nog steeds geen aandacht besteed aan Old Tenement Man (Tonic Records) van Rodney DeCroo. De releasedatum van dat album was 5 mei… Dat het dan in Nederland bevrijdingsdag is, is toeval, maar passend is het wel. DeCroo groeide op met een vader die als 18-jarige naar Vietnam werd gestuurd en meer…
Geheimzinnige verhalen in een setting van spookachtige, krakende country-noir: Jim White’s Wrong-Eyed Jesus! is in 1997 een tamelijk spectaculair debuut. Jim White – een samentrekking van de namen van twee dierbare vrienden, werkelijke naam: Mike Pratt – is een zonderling die de bagage van een getroebleerd leven met zich mee torst. Wrong-Eyed Jesus! is zijn verlossing. White werd geboren in San Diego, Californië, groeide op in Pensecola, Florida, confronteerde zijn demonen en hield zich in leven als model voor de Europese Vogue en als taxichauffeur in New York. Hij hield zich evenzeer bezig met de liefde als met 
Je hebt van die albums die 25 jaar na dato opnieuw worden uitgebracht in luxe uitvoeringen met allerlei extraatjes, zoals bonusnummers waar eigenlijk niemand op zit te wachten. Makkelijke manier om nog eens te verdienen aan dat materiaal. This Sweet Old World (Thirty Tigers/Bertus) is een heel ander geval. Lucinda Williams komt met een complete remake van Sweet Old World, een album uit 1992. Alles 
December is de maand van Sinterklaas en dan lange donkere weken naar de Kerst en Oud & Nieuw. Maar er is ook goed nieuws: december is de lijstjesmaand! En dit jaar vieren we bij Altcountry.nl het eerste jubileum. Voor de vijfde keer namelijk mogen we onze Top-15 van mooiste americana- en altcountryalbums samenstellen. Dat kan alleen met jullie hulp. Overstelp ons weer met jullie lijsten! We hebben daarvoor een 
Op Feels Like Religion (eigen beheer) maakt 
Na de bluesy punk van Black Diamond Heavies gaat 
Podcasts zijn weer helemaal terug van eventjes weggeweest. Er zit veel rommel tussen. Mannen die voor anderhalve man en paardenkop hun zieleroerselen en (politieke) meninkjes verkondigen. Maar er zijn ook podcasters die interessante uitzendingen maken. Over muziek bij voorbeeld, en meer in het bijzonder, over americana of alternatieve country. Een van die podcasts die de moeite meer dan waard is, is Walking The Floor, gemaakt en gepresenteerd door Chris Shiflett (
De boerenkinkel 
Enkele weken voor het overlijden van Lou Whitney (Skeltons, Morells) in 2014 werd Mariosa Delta (Thirty Day Records/Sonic Rendezvous) van 
Tja, 
Sam Beam heeft 
Bent u al toe aan een nieuwe John Moreland? Nee? Dat komt dan goed uit want Jon Latham is ook de nieuwe Moreland niet. Hij lijkt er wel op. Hij heeft dezelfde intensiteit en ook eenzelfde hoeveelheid talent voor het schrijven van goeie nummers. Maar Latham rockt wat harder. Dat komt waarschijnlijk omdat hij geïnspireerd is door Bruce Springsteen (naar zeggen was “Bruce” het eerste woord dat Latham ooit zei). Lifers (Café Rooster Records) is Latham’s tweede plaat en het is er een die in de “platenkast” thuishoort van menigeen die Altcountry.nl 
Natuurlijk gaat een liedje met de titel Exotic Dancers Wanted vooral over de triestheid die verborgen dient te blijven voor het publiek, dat bestaat uit lieden zoals de dronken zeeman met de diepliggende ogen en een jongen die nog net geen man is, die zijn ogen uitkijkt bij al dat vrouwelijk schoon. Op Meet Me tracht 
Vorige maand verscheen het boek Americana Outlaws – 50 singer-songwriters uit de seventies, geschreven door Wiebren Rijkeboer. Precies, die Wiebren Rijkeboer die hier maandelijks, in de serie De Gloeiende Plaat, een album uit lang vervlogen tijden onder uw aandacht brengt. Om hier nu niet de slager uit te hangen die zijn eigen vlees keurt, ga ik dit boek hier niet recenseren. Ik wil er u slechts op attent maken. Het is binnenkort natuurlijk weer de feestmaand en dit is een prima kado om te geven of vooral: om op uw verlanglijst te zetten. Nogmaals, hier geen mening, maar ik kan wel zeggen dat ik er inmiddels enorm veel plezier aan beleef. Wiebren bespreekt in het boek 50 albums die voor het overgrote gedeelte tussen 1969 en 1975 het licht zagen. Uitzonderingen daarop zijn bij voorbeeld Like Flies on Sherbert van Alex Chilton 
We hebben het hier vaak over singer-songwriters, maar ingeval van Paal Flaata spreken we toch vooral van een singer. De man was in het verre verleden voorman van de Noorse formatie Midnight Choir, maar heeft zich in de afgelopen jaren gespecialiseerd als vertolker van andermans werk. Zo maakte hij albums met liedjes van Townes van Zandt, Mickey Newbury en Chip Taylor. Op Love and Rain (The Athletic Sessions)(Blue Mood Records/PIAS) richt hij zich niet op een bepaalde songwriter maakt vertolkt hij werk van allerlei verschillende componisten. Dat 
De Californische 
Met het anthropoceen wordt het tijdperk aangeduid waarin het Aardse klimaat en de atmosfeer de gevolgen ondervinden van menselijke activiteit (zo is te lezen op Wikipedia). Dat is voor het milieu geen positief tijdperk. De Amerikaanse singer-songwriter 
Psychedelische countryrock voldoet bij lange na niet als omschrijving van het geluid van & I’m Fine Today (Rootsy/Sonic Rendezvous). De Amerikaanse band 
Een klaterende golf die beheerst zijn weg zoekt. Een cello opent Girl In Calico, het eerste nummer van Grey Fidelity (eigen beheer) van 
The Great Crusades
Op het vorige album van Arlan Feiles dat we hier bespraken, Weeds Kill The Wild Flowers (zie 
De foto van een butte in het kale landschap lijkt overbelicht. Alsof je in de zon hebt gekeken. Of misschien ziet de wereld er zo uit na het kauwen op een cactus. Nou nee, de trip van mescaline na het verorberen van wat peyote schijnt kleuren juist intenser te maken. Hoe dan ook, de coverfoto is een treffend beeld voor de klanken op Out Of Range (Paradise Of Bachelors/Konkurrent) van :format(jpeg):mode_rgb():quality(40)/discogs-images/R-10154380-1492557817-7934.jpeg.jpg)
Net als Nick Lowe is 
In deze dagen toert 
Wie laveert tussen hardrock en bluesrock zal al snel vergeleken worden met Led Zeppelin. En daar is helemaal niets op tegen. De 
Van genreaanduidingen moet Jolie Holland niets hebben. Dus verwacht niet dat Wildflower Blues (Cinquefoil Records/Sonic Rendezvous) het bij het in de titel genoemde genre houdt. Die omschrijving is immers sowieso veel meer dan een muziekstroming. Het album is een hernieuwde samenwerking tussen Jolie Holland & Samantha Parton, die ooit samen The Be Good Tanyas begonnen. Holland ging al snel solo, Parton bleef bij de band totdat haar gezondheid haar dwong te stoppen. Nu is ze dus terug, na een telefoontje van Holland. De Amerikaanse 
Over 
