Colorado heeft nooit veel te bieden gehad op het gebied van popmuziek. Het succes van Sixteen Horsepower heeft er blijkbaar het een en ander teweeg gebracht, want regelmatig maken we tegenwoordig kennis met interessante artiesten die Denver als uitvalsbasis kiezen. Zo ook deze Jesse Manley, die opgroeide op een ranch ten noorden van Yellowstone National Park in Montana. Devil’s Red (eigen beheer) is zijn zeer geslaagde debuut. Manley heeft een fraaie heldere stem met in het hoog een lichte trilling. Hij schrijft liedjes met meer…

Een 9 gaf de website americana.uk dit Windsor Blue (eigen beheer) van Dan Krikorian. Het plaatje was alhier op de stapel blijven liggen, want de vorige cd van de Californiër was niet veel soeps (zie recensie). Maar goed, dus toch maar luisteren. Helaas, opnieuw gaat die niets-aan-de-hand-stem van Krikorian ongelooflijk irriteren. De vergelijking die recensent Phil Edwards maakt met Josh Ritter slaat helemaal nergens op. Dit mist de sprankelende energie die Ritter uitstraalt ten enenmale. Krikorian denkt een verloren liefde meer…

Van de achtergronden van Heather McEntire (postpunk) en Jenks Miller (heavy metal) is weinig te merken op Mount Mariah (Holidays For Quince Records). De twee werkten in een platenzaak in Chapel Hill, North Carolina, en besloten samen te werken aan iets heel anders. Het duo Mount Moriah roept weliswaar de hulp in van andere musici, maar streeft toch een tamelijk uitgekleed geluid na waarin vooral de beklemmende sfeer van het zuiden van de VS te proeven is. Door de zang van McEntire is meer…

Na twee albums met zijn broer als The Kirkpatrick Project is Naps & Nightmares (My Forlorn Wallet) het solodebuut van Wes Kirkpatrick. De jonge singer-songwriter verliet Colorado om in Chicago verder te werken aan zijn muzikale loopbaan. Opnieuw beginnen is een thema dat als een rode draad door het album loopt. Dat gaat doorgaans gepaard met ups en downs en daarover zingt Kirkpatrick ook. Zijn buitengewoon relaxte voordracht helpt echter niet erg om door te dringen naar de diepere lagen van de meer…

De Texaan Jeremy Halliburton begon als radio-dj zelf ook songs te schrijven. Met de hulp van Mark Jungers en diens companen staan die nu op Whiskey & Lies (eigen beheer), een verrekt lekker plaatje. Er wordt afgetrapt met Here I Come waarin fraaie fluitende gitaarsolo’s direct een hoog verwachtingspatroon scheppen. Het titelnummer wordt gekenmerkt door een lui ritme en dan valt ook op dat de stem van Halliburton wel iets weg heeft van James McMurtry. Ondertussen draait de ritmesectie rondjes en stapt de gitarist meer…

Zo’n goede plaat als dit Horse Latitudes (Signature Sounds/Munich) heeft niet elke singer-songwriter in zich. Ook het hooggeprezen werk van Jeffrey Foucault zelf bereikte nog niet eerder dit niveau. Kwam de singer-songwriter uit Boston op vorige albums toch regelmatig net iets te netjes en verantwoord over, op deze in drie dagen in Los Angeles opgenomen cd komt zijn ingehouden passie volledig tot zijn recht. Zijn bijna elegante manier van zingen wordt vrijwel constant opgetild door de schitterende klanken van de pedal steel van meer…

Gordon Zacharias werkt als Fan Modine sinds halverwege de jaren negentig aan zijn ideeën over orkestrale pop die hij benadert vanuit de visie van indierock. Beatles en Beach Boys zijn slechts een startpunt, want Gratitude For The Shipper (Daniel 13 Press) is te oorspronkelijk om af te doen als epigonisme. Chris Stamey produceerde samen met Zacharias en Jefferson Holt dit album waarop vele musici uit Chapel Hill, North Carolina, een rol vervullen. Fan Modine wordt gekenmerkt door fijne arrangementen en een nette manier meer…

Op het kruispunt van zwarte blues en blanke country ontstond in de jaren vijftig in het zuiden van de Verenigde Staten de rock-’n-roll. De zuidelijke staten zijn altijd een belangrijke rol blijven spelen in de geschiedenis van popmuziek. De dubbel-cd Delta Swamp Rock (Sounds From The South: At The Crossroads Of Rock, Country And Soul) (Soul Jazz Records/Munich) vertelt het verhaal van de studio’s, de labels en al die artiesten die hun platen opnamen in muzieksteden Memphis en Nashville in Tennessee, Muscle Shoals meer…

Een Spaanse gitaar klinkt en het is bijna alsof er zo’n fraai liedje van Marty Robbins gaat volgen. Niet dus, want zo begint Iron Rails en dat is het eerste nummer op The Traveler (eigen beheer) van Flatbed Honeymoon. Na die eerste akkoorden valt een elektrische gitaar in en volgt met het hobbelende ritme countryrock waarin de trompetten de reis over Iron Rails nog aangenamer maken. De tweede cd van deze band uit Louisiana is een uiterst muzikale trip waarin het spoor steeds ietwat wordt verlegd. Zo voert een piano in Greyhound meer…

Goeie hoes heeft dit debuut van Amy McCarley. De foto van een verveloze houten bank met akoestische gitaar voor een felrode wand geeft aardig weer wat we kunnen verwachten van Amy McCarley (eigen beheer). Dat verveloze is een indicatie voor de rauwe sound. En dat felrood straalt uit dat McCarley weet wat ze wil en niet met zich laat sollen. Ze kijkt een beetje naar beneden alsof ze in zichzelf gekeerd is, maar in dat hemdje met zebramotief, de hoge hakken en de strakke spijkerbroek ontwaren we toch vooral meer…